Ang Panumpa ni Job sang Matinlo nga Tagiposoon

Nagatapos si Job sa isa ka panumpa, nga ginabuksan ang iya kabuhi isa-isa: wala pagkahidlaw, wala pagpanakop, wala pagdumili sang hustisya sa isa ka alagad, wala pagkaon nga isa lang samtang gutom ang isa ka ilo, wala pagsalig sa bulawan. Ginapirmahan niya ini kag ginapangayo ang pagsumbong. Dayon nagahunong lang ang iya mga pulong.

Kapitulo 31.

“Naghimo ako sing katipan sa akon mga mata; busa, paano ako makatulok sa isa ka dalaga? Kay ano bala nga bahin ang maangkon ko gikan sa Dios sa kahitaasan, ano nga panublion gikan sa Labing Gamhanan sa ibabaw? Indi bala kalalat-an para sa mga di-matarung, kag kalaglagan para sa mga nagahimo sing malaut? Indi bala niya makita ang akon mga dalanon, kag ginaisip ang tagsa ko ka tikang?

“Kon nagkabuhi ako sa kabutigan, kag ang akon tiil nagdali sa pagdaya, patimbanga niya ako sa matarung nga timbangan, kag pakilal-a sa Dios ang akon pagkamatarung, kon ang akon mga tikang nagtalikod sa dalan, kag ang akon tagiposoon nagsunod sa akon mga mata, kag may dagta nga nagtapik sa akon mga kamot, nian magsab-ug ako kag iban ang magkaon, kag ang nagtubo para sa akon pagabunoton.

“Kon ang akon tagiposoon nagpadaya sa isa ka babayi, kag naghulat ako sa puertahan sang akon isigkatawo, nian mag-alagad ang akon asawa sa iban nga lalaki, kag mahigda ang iban sa iya. Kay ina makahuluya nga krimen, isa ka sala nga takus sa paghukom; kay isa ina ka kalayo nga nagaupos tubtob sa Kalaglagan, kag magasunog sang tanan ko nga alanihon.

“Kon ginpabay-an ko ang katarungan sang akon ulipon nga lalaki ukon babayi sang nagreklamo sila batok sa akon, ano bala ang akon pagahimuon kon magtindog ang Dios? Kon tawgon niya ako sa pagpanabat, ano ang akon isabat sa iya? Indi bala nga ang naghimo sa akon sa tiyan amo man ang naghimo sang akon ulipon? Indi bala nga isa man lang ang nag-umol sa amon nga duha sa tiyan?

“Kon ginpunggan ko ang mga imol sa ila kinahanglanon, ukon ginpaluya ko ang mga mata sang balo nga babayi, ukon nagkaon ako sang akon pagkaon nga nagaisahanon samtang ang ilo wala sing bahin, bisan pa nga halin sa akon pagkapamatan-on ginsagod ko sia subong isa ka amay, kag halin sa tiyan sang akon iloy gin-ubayan ko ang balo nga babayi, kon may nakita ako nga nagakapatay tungud sa kakulang sang panapton, ukon isa ka imol nga walay tabon, kon ang iya bug-os nga kabuhi wala magpakamaayo sa akon tungud sa pagpainit ko sa iya sang bulbol sang akon mga karnero, kon ginbayaw ko ang akon kamot batok sa ilo tungud nga nakita ko ang akon sarang sa hukmanan, nian pabukla ang akon abaga sa iya bukog, kag pabalia ang akon butkon sa panglingkoran sini. Kay ang kalalat-an gikan sa Dios kahadlukan sa akon, kag sa atubang sang iya pagkahalangdon wala ako sing mahimo.

“Kon ginhimo ko nga akon sinaligan ang bulawan, ukon nagsiling ako sa maayo nga bulawan, ‘Ikaw ang akon kalig-unan,’ kon nagkasadya ako nga daku ang akon manggad, nga ang akon kamot nakatipon sing madamo, kon nagtulok ako sa adlaw sang nagasilak ini, ukon sa bulan nga nagapanaw sa pagkahalangdon, sa bagay nga ang akon tagiposoon sa tago napadaya, kag ang akon kamot naghalok sa ila sa pagsimba, ini man isa ka sala nga takus sa paghukom, kay nagluib ako sa Dios sa kahitaasan.

“Kon nagkalipay ako sa kalaglagan sang nagadumot sa akon, ukon nagkasadya sang nagsalakay ang kalainan sa iya. Wala ko pagtuguti ang akon baba nga makasala paagi sa pagpakamalaut sang iya kabuhi, kon ang mga tawo sa akon panimalay wala makasiling, ‘Sin-o ang wala mabusog gikan sa iya lamesa?’, wala sing dumuloong nga nagpalabay sang gab-i sa dalan, kay ginbuksan ko ang akon mga puertahan sa manuglakbay. Kon gintabunan ko ang akon mga sala subong sang ginahimo sang iban, nga ginatago ang akon pagkasal-anon sa sulod sang akon tagiposoon, tungud nga daku gid ang akon kahadlok sa kadam-an, kag ang pagtamay sang mga kaliwatan nagpahadlok sa akon, sa bagay nga naghipos ako kag wala magguwa sa gowa.

“O, kabay nga may magpamati sa akon! Yari ang akon pirma—kabay nga magsabat sa akon ang Labing Gamhanan! Kabay nga isulat sang akon kaaway ang iya sumbong! Sa pagkamatuud pas-anon ko ini sa akon abaga, ihigot ko ini sa akon subong isa ka purongpurong. Isugid ko sa iya ang tagsa ko ka tikang; subong isa ka prinsipe magapalapit ako sa iya.

“Kon ang akon duta nagtuaw batok sa akon, kag ang mga kaumahan sini naghibi sing tingub, kon ginkaon ko ang patubas sini nga wala sing bayad, ukon ginpatay ko ang mga tag-iya sini, nian magtubo ang mga tunukon nga tanom sa baylo sang trigo, kag ang mabaho nga hilamon sa baylo sang sebada.” Natapos na ang mga pulong ni Job.