Naimprinta Na
Libro

Ginpangita kag Ginluwas ni Jesus si Zaqueo

Si Zaqueo nagakayab sa kahoy, ginaagda nga mangabuhi sa iya balay, kag ginahatag niya ang katunga sang tanan niya. Ang isa ka sambingay parte sa mga alagad nga nagapamaligya sang kuarta sang ila agalon nagauna sa pagsulod sa Jerusalem, diin nagasinggit ang katawhan, naghilak si Jesus sa siudad, kag dayon ginpalayas niya ang mga manugbaligya sa balay sang Amay niya.

Kapitulo 19.

Nagsulod si Jesus sa Jerico kag nagaagi sia sini. Kag may isa ka tawo nga ginatawag Zaqueo; pangulo sia sang mga manugsukot sang buhis, kag manggaranon sia. Luyag niya makita kon sin-o si Jesus, apang indi sia makakita tungud sa kadam-an—kay mubu sia. Nagdalagan sia sa unahan kag nagsaka sa kahoy nga sikomoro agud makita niya sia, kay magaagi si Jesus sa sina nga dalan.

Sang pag-abut ni Jesus sa amo nga lugar, nagtangla sia kag nagsiling sa iya, “Zaqueo, dalidali ka sa pagpanaug, kay kinahanglan nga magdayon ako sa imo balay karon.”

Busa nagdalidali sia sa pagpanaug kag ginbaton niya sia nga may kalipay. Sang makita nila ini, nagkumod sila tanan, “Nagkadto sia agud magdayon sa balay sang isa ka makasasala nga tawo.”

Nagtindog si Zaqueo kag nagsiling sa Ginoo, “Yari karon, Ginoo, ginahatag ko sa mga imol ang katunga sang akon mga pagkabutang, kag kon may gindaya ako sa bisan sin-o, bayaran ko sia sing apat ka pilo.”

Nagsiling si Jesus sa iya, “Karon nag-abut ang kaluwasan sa sining balay, kay sia man isa ka anak ni Abraham. Kay nagkari ang Anak sang tawo agud pangitaon kag luwason ang mga nadula.”

Nagahulat sa Hari ang Matutom nga mga Alagad

Samtang nagapamati sila, nagdugang sia sing isa ka paanggid, kay malapit na sia sa Jerusalem, kag nagahunahuna sila nga magapakita dayon ang ginharian sang aton Amay.

Busa nagsiling sia, “May isa ka dungganon nga tawo nga nagkadto sa malayo nga pungsod agud magbaton sing ginharian para sa iya kaugalingon kag magbalik. Sang ginpatawag niya ang napulo sang iya mga alagad, ginhatagan niya ang tagsatagsa sing suhol sang mga tatlo ka bulan, kag nagsiling, “Magnegosyo kamo sini tubtub nga magbalik ako.” Ginkaugtan sia sang iya mga sakop, kag nagpadala sila sing mga sugo sa iya olihi, nga nagasiling, “Indi namon luyag nga maghari ini nga tawo sa amon.”

“Sang nagbalik sia human niya mabaton ang ginharian, ginpatawag niya ang mga alagad nga iya ginhatagan sing kuwarta, agud mahibaluan niya kon ano ang ila naganansia. Nag-abut ang nahauna, nga nagasiling, ‘Ginoo, nakaganansia ang imo kuwarta sing napulo ka pilo.’”

“Nagsabat sia, ‘Maayo gid, maayo nga alagad! Kay matutom ka sa diutay nga butang, magdumala ka sa napulo ka banwa.’”

“Kag nag-abut ang ikaduha, nga nagasiling, ‘Ginoo, nakaganansia sing lima ka pilo ang kuwarta nga ginhatag mo sa akon.’”

“Kag nagsiling sia sa iya, ‘Kag ikaw magadumala sa lima ka banwa.’”

“Dayon may isa pa nga nag-abut, nga nagasiling, ‘Ginoo, yari ang imo kuwarta, nga gintipigan ko nga naputos sa panyo;’ kay nahadlok ako sa imo, kay mabudlay ka nga tawo: ginakuha mo ang wala mo ginbutang, kag ginaani mo ang wala mo ginpugas.”

Nagsabat sia, “Paagi sa imo kaugalingon nga baba ginahukman ko ikaw, malaut nga alagad! Nahibaluan mo bala nga mabudlay ako nga tawo, nga nagakuha sang wala ko ginbutang kag nagaani sang wala ko ginpugas? Ngaa nga wala mo ginbutang ang akon kuwarta sa bangko? Kuntani ginkuha ko ini upod ang ganansia sa akon pagbalik. Nagsiling sia sa mga nagatindog didto, ‘Kuhaa ninyo sa iya ang kuwarta kag ihatag sa may napulo ka pilo.’”

“Kag nagsiling sila sa iya, ‘Ginoo, may napulo na sia ka pilo! Ginasiling ko sa inyo: ang tagsatagsa nga may ara pagahatagan pa sing dugang; apang ang wala sing ara, bisan ang yara sa iya pagakuhaon. Apang dal-a diri ining akon mga kaaway nga wala magbaton sang akon paghari, kag ihawa sila sa akon atubangan.’”

Nagsulod ang Anak sa Jerusalem bilang Hari

Kag sang masiling na niya ini nga mga butang, naglakat sia nga nag-una, nga nagataklad sa Jerusalem.

Sang nagapalapit sia sa Betfage kag sa Betania, sa Bukid sang mga Olivo, ginpadala niya ang duha sang mga disipulo, nga nagasiling, “Kadto kamo sa balangay nga yara sa unahan. Sa inyo pagsulod, makita ninyo didto ang isa ka nati nga asno nga nahigot, nga wala pa gid masakyi sang bisan sin-o. Hubara ninyo ini kag dalha diri. Kon may magpamangkot sa inyo, ‘Ngaa ginahubad ninyo ini?’ silinga ninyo, ‘Ginakinahanglan ini sang Ginoo.’”

Busa naglakat ang mga ginpadala kag nakita nila ini suno sang iya ginsiling sa ila. Samtang ginahubad nila ang nati nga asno, nagsiling sa ila ang mga tag-iya sini, “Ngaa ginahubad ninyo ang nati nga asno?” Kag nagsiling sila, “Ginakinahanglan ini sang Ginoo.” Gindala nila ini kay Jesus, ginhaboy nila ang ila mga panapton sa nati nga asno, kag ginpasakay nila si Jesus sa ibabaw sini. Kag samtang nagasakay sia, ginlatag nila ang ila mga panapton sa dalan. Sang nagapalapit na sia sa palusaran sang Bukid sang mga Olivo, nagsugod ang bug-os nga kadam-an sang mga disipulo sa pagkalipay kag sa pagdayaw sa aton Amay sa mabaskog nga tingog tungud sa tanan nga gamhanan nga mga buhat nga ila nakita, nga nagasiling, “Bulahan ang Hari nga nagakari sa ngalan sang aton Amay! Paghidait sa langit kag himaya sa kahitaasan!”

Kag nagsiling sa iya ang iban sang mga Fariseo nga yara sa kadam-an, “Manunudlo, sabdunga ang imo mga disipulo.”

Nagsabat sia, “Ginasiling ko sa inyo, kon maghipos ini sila, ang mga bato mismo magasinggit.”

Kag sang nagpalapit sia kag nakita niya ang siudad, ginhibian niya ini,

nga nagasiling, “Kabay pa nga nahibaluan mo karon nga adlaw ang makahatag sa imo sing paghidait! Apang karon natago ini sa imo mga mata. Kay magaabut ang mga adlaw nga ang imo mga kaaway magatukod sing kuta sa palibot mo, magalikop sa imo, kag magalibut sa imo sa tanan nga kilid, kag ipalanag nila ikaw sa duta upod ang imo mga anak sa sulod sang imo mga kuta, kag wala sila sing ibilin nga bato sa ibabaw sang isa pa ka bato, kay wala mo makilala ang tion sang imo pagduaw.” a a v44 Ang ‘tion sang imo pagduaw’ amo ang tion nga nagkari ang Dios sa Jerusalem sa persona ni Jesus.

Ginlimpyohan ni Jesus ang Balay sang Iya Amay

Kag nagsulod sia sa templo kag nagsugod sa pagtabug sa mga nagabaligya,

nagsiling sia sa ila, “Nagasiling ang Kasulatan, ‘Ang akon balay mangin balay sang pangamuyo,’ apang ginhimo ninyo ini nga lungib sang mga tulisan.”

Nagatudlo sia adlaw-adlaw sa templo, samtang nagapangita sing paagi ang mga pangulo nga pari, ang mga escriba, kag ang mga pangulo sang katawohan agud mapatay sia, apang wala sila makakita sing bisan ano nga mahimo nila, kay ang tanan nga katawohan nagapamati gid sa iya mga pulong.