Naimprinta Na
Libro

Akon Amay, Akon Kusog

Sa pangulo sang mga manug-amba. Ni David, ang alagad sang aton Amay, nga nag-amba sining mga pulong sa aton Amay sang adlaw nga ginluwas sia gikan sa tanan niya nga mga kaaway kag gikan sa kamot ni Saul.

Pagkatapos sang iya pagkaluwas halin kay Saul, ginsugid ni David ang bug-os nga istorya. Nalumos sia sa mga higot sang kamatayon, kag ang iya pagtuaw nagpapanaog sa iya Amay halin sa langit sa hangin, sa aso kag yelo, agod buton sia sa madalom nga tubig kag ibutang sia sa mataas nga duog.

Kapitulo 18.

Ginahigugma ko ikaw, Amay ko, akon kusog. Ang akon Amay amo ang akon igang kag ang akon kuta kag ang akon manugluwas; ang akon Amay, ang akon igang, nga sa iya ako nagapasilong, ang akon taming, kag ang kusog sang akon kaluwasan, ang akon dalangpan. Nagatawag ako sa akon Amay, nga takus dayawon, kag ginaluwas ako gikan sa akon mga kaaway.

Ginlibutan ako sang mga higot sang kamatayon; ang mga baha sang kalaglagan naglapaw sa akon. Nagsalabid sa akon ang mga higot sang lulubngan; nagaatubang sa akon ang mga siod sang kamatayon. Sa akon kalisdanan nagtawag ako sa akon Amay; sa akon Amay nagtu-aw ako sa pagpangayo sang bulig. Gikan sa iya templo ginpamatian niya ang akon tingog, kag ang akon pagtu-aw sa iya nag-abut sa iya mga dulunggan.

Niyan naglinog kag nag-uyog ang duta; ang mga sadsaran sang mga bukid nagkurog kag nagtay-og, kay naakig sia. Nagtub-ok ang aso gikan sa iya mga buho sang ilong, kag ang kalayo nga nagalamon gikan sa iya baba; ang nagabaga nga mga uling nagdabdab gikan sa iya. Ginbaliko niya ang mga langit kag nagpanaug; ang madamol nga kadulom yara sa idalum sang iya mga tiil. Nagsakay sia sa isa ka kerubin kag naglupad; naglupad sia sa mga pakpak sang hangin. Ginhimo niya ang kadulom nga iya tabon, ang iya payong sa palibot niya—ang madulom nga mga tubig kag ang madamol nga mga panganod sang kalangitan. Gikan sa kasanag sa atubangan niya naglapos ang iya mga panganod, upod ang mga yelo kag ang mga baga sang kalayo. Nagpadaguob man ang akon Amay sa kalangitan, kag ang Labing Mataas nagpabungyod sang iya tingog, upod ang mga yelo kag ang mga baga sang kalayo. Ginpana niya ang iya mga pana kag ginpaaplaag sila; ginpaklob niya ang mga kilat kag ginpalagyo sila. Niyan nakita ang mga ilig sang dagat, kag nabuyagyag ang mga sadsaran sang kalibutan sa imo pagsaway, Amay ko, sa huyop sang ginhawa sang imo mga buho sang ilong.

Nagdungaw sia gikan sa kahitaasan kag ginkaptan niya ako; ginbatak niya ako gikan sa mabaskog nga mga tubig. Ginluwas niya ako gikan sa akon mabaskog nga kaaway, gikan sa mga nagdumot sa akon, kay sobra sila kakusog para sa akon. Gin-atubang nila ako sa adlaw sang akon kalaglagan, apang ang akon Amay amo ang akon sagang. Gindala niya ako pa-gwa sa isa ka masangkad nga duog; ginluwas niya ako, kay nahamuot sia sa akon.

Ginhimo sa akon sang akon Amay suno sa akon pagkamatarung; suno sa kaputli sang akon mga kamot ginbalusan niya ako. Kay gintuman ko ang mga dalanon sang akon Amay, kag wala ako magtalikod sa akon Amay sa pagkamalaut. Kay ang tanan niya nga mga sugo yara sa atubangan ko, kag wala ko gintalikdan ang iya mga palatukuran. Wala ako sing kasawayan sa atubangan niya, kag ginbantayan ko ang akon kaugalingon gikan sa kalautan. Gani ginbalusan ako sang akon Amay suno sa akon pagkamatarung, suno sa kaputli sang akon mga kamot sa iya panulok.

Sa matutom ginapakita mo ang imo kaugalingon nga matutom; sa walay kasawayan ginapakita mo ang imo kaugalingon nga walay kasawayan; sa putli ginapakita mo ang imo kaugalingon nga putli, apang sa baliko ginapakita mo ang imo kaugalingon nga maayam. Kay ginaluwas mo ang mapainubuson nga katawohan, apang ang bugalon nga mga mata ginapaubos mo. Kay ikaw ang nagasiga sang akon suga; ang akon Amay nagapasanag sang akon kadulom. Kay paagi sa imo masarangan ko ang pagsalakay sa isa ka panong, kag paagi sa akon Amay makalukso ako sa isa ka pader.

Kon tuhoy sa akon Amay—ang iya dalanon himpit; ang pulong sang akon Amay napamatud-an nga matuod; sia isa ka taming sa tanan nga nagapasilong sa iya. Kay sin-o ang aton Amay kondi ang akon Amay? Kag sin-o ang igang kondi ang aton Amay? Ang akon Amay amo ang nagasangkap sa akon sing kusog kag nagahimo sang akon dalanon nga walay kasawayan. Ginahimo niya ang akon mga tiil nga kaangay sang mga tiil sang usa kag ginapahamtang niya ako nga malig-on sa mga kataasan. Ginahanas niya ang akon mga kamot sa inaway, agud nga ang akon mga butkon makabawog sang pana nga saway. Ginhatag mo sa akon ang taming sang imo kaluwasan; ang imo tuo nga kamot nagasagang sa akon, kag ang imo kalolo naghimo sa akon nga dako. Ginahimo mo nga masangkad ang duog sang akon mga tikang sa idalum ko, kag ang akon mga tiil wala nagadalin-as.

Ginlagas ko ang akon mga kaaway kag na-abtan ko sila; wala ako magbalik tubtub nga naubos sila. Ginhampak ko sila agud indi sila makabangon; nagkalatumba sila sa idalum sang akon mga tiil. Ginsangkapan mo ako sing kusog para sa inaway; ginpatumba mo sa idalum sang akon mga tiil ang mga nagbato sa akon. Ginpatalikod mo sa akon ang akon mga kaaway, kag ang mga nagdumot sa akon ginlaglag ko. Nagtu-aw sila sa pagpangayo sang bulig, apang wala sing may magluwas; nagtu-aw sila sa akon Amay, apang wala niya sila ginsabat. Gindugmok ko sila nga pino kaangay sang yab-ok sa atubangan sang hangin; ginubo ko sila kaangay sang lunang sang mga dalan. Ginluwas mo ako gikan sa pagbinais sang katawohan; ginhimo mo ako nga ulo sang mga pungsod; ang katawohan nga wala ko makilala nagaalagad na sa akon. Sa gilayon nga mabatian nila ang tuhoy sa akon, nagatuman sila sa akon; ang mga dumuloong nagapalapit sa akon nga nagakurog. Ang mga dumuloong nadulaan sing kaisog kag nagagwa nga nagakurog gikan sa ila mga palanaguan.

Buhi ang akon Amay! Dayawon ang akon igang, kag bayawon ang Amay nga nagaluwas sa akon, ang Amay nga nagahatag sa akon sang katarungan kag nagapasakop sang mga katawohan sa idalum ko, nga nagluwas sa akon gikan sa akon mga kaaway. Huo, ginbayaw mo ako sa ibabaw sang mga nagbato sa akon; ginluwas mo ako gikan sa mapintas nga tawo. Tungud sini dayawon ko ikaw, Amay ko, sa tunga sang mga pungsod, kag mag-amba ako sing mga pagdayaw sa imo ngalan.

Ginahatag niya ang dagku nga mga kadalag-an sa iya hari, kag ginapakita niya ang gugma sang katipan sa iya hinaplas, kay David kag sa iya kaliwatan sa walay katapusan.