Pangamuyo sang Walay Sala

Pangamuyo ni David.

Nagapangayo si David nga pamatian subong tawo nga wala sing sala, ang iya tagipusuon ginusisa sa gab-i kag ang iya mga tiil wala madalinlas. Ginapangayam sang leon nga nagapanago, nagapangabay sia nga tipigan subong tawotawo sang mata, kag nagatan-aw lapaw sa iya mga kaaway padulong sa pagkakita sang nawong sang iya Amay.

Kapitulo 17.

Pamatii ang matarung nga kabangdanan, Amay; talupangda ang akon paghibi; pamatii ang akon pangamuyo nga nagagikan sa mga bibig nga walay limbong. Magagikan kunta sa imo atubangan ang akon pagpakamatarung; makita kunta sang imo mga mata kon ano ang husto.

Gin-usisa mo ang akon tagiposoon, ginbinagbinag mo ako sa kagab-ihon, gintilawan mo ako kag wala ka sing nakita; nagpamat-ud ako nga ang akon baba indi magpakasala. Kon tuhoy sa mga binuhatan sang mga tawo, paagi sa pulong sang imo mga bibig naglikaw ako sa mga dalanon sang mapintas. Ang akon mga tikang nag-ugyon sing malig-on sa imo mga dalanon; wala magdalin-as ang akon mga tiil.

Nagapanawag ako sa imo, kay sabton mo ako, Amay; pamatii ako; pamatii ang akon mga pulong. Ipakita ang katingalahan sang imo paghigugma sa katipan, ikaw nga nagaluwas paagi sa imo too nga kamot sa mga nagapangayo sing dalangpan sa imo gikan sa ila mga kaaway. Tipigi ako subong sang kalimutaw sang imo mata; tagoa ako sa landong sang imo mga pakpak, gikan sa mga malauton nga nagasalakay sa akon, sa akon makamamatay nga mga kaaway nga nagalibot sa akon.

Ginsiradhan nila ang ila matig-a nga mga tagiposoon; ang ila mga baba nagahambal sing bugalon. Ginlagas nila kami kag karon ginalibotan nila kami; ginatutok nila ang ila mga mata agud ihaboy kami sa duta. Kaangay sia sang leon nga gutom nga magkus-ab sang iya tulokbon, kaangay sang bataon nga leon nga nagahamyang sa pagbanhig.

Magtindog ka, Amay! Atubanga sia, ipukan sia! Luwasa ang akon kabuhi gikan sa malauton paagi sa imo espada, paagi sa imo kamot, Amay, gikan sa amo sina nga mga tawo—gikan sa mga tawo sining kalibutan nga ang ila balus yara sa sining kabuhi. Ginabusog mo ang ila tiyan sang imo gintigana; ang ila mga anak may bugana, kag ginabilin nila ang ila kabuganaan sa ila mga magamay.

Kon tuhoy sa akon, makita ko ang imo nawong sa pagkamatarung; kon magbugtaw ako, mabusog ako sa pagtan-aw sang imo dagway.