Magtipon Antes sang Unos

Ang panawagan amo ang pagtipon antes mag-abot ang kasingki sang aton Amay kag ang iya mandu, kag ang bugtong nga paglaum nga gintanyag amo ang isa ka 'basi' — pangitaa ang pagpaubos, kag basi pagatagoon ka. Dayon ginpangalanan isa-isa ang mga pungsod sa palibot, nga natapos sa bugalon nga Ninive, nga nagasalig sa iya kaugalingon, nga ginbayaan nga guba.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 9–11

Kapitulo 2.

Magtilipon kamo, magtipon kamo, kamo nga pungsod nga walay huya, antes nga magbunga ang sugo—nagalabay ang adlaw subong sang uhot—antes nga mag-abut sa inyo ang nagadabdab nga kaakig sang aton Amay, antes nga mag-abut sa inyo ang adlaw sang kaakig sang aton Amay. Pangitaa ninyo ang aton Amay, kamo tanan nga mapainubuson sa duta, nga nagatuman sang iya katarungan; pangitaa ninyo ang pagkamatarung, pangitaa ninyo ang pagkamapainubuson. Basi kamo matago sa adlaw sang kaakig sang aton Amay. Kay pagabayaan ang Gaza, kag mangin awaaw ang Askelon; pagatabugon ang Asdod sa udto, kag pagaibuton ang Ekron. Kaalawan kamo nga nagapuyo sa baybayon sang dagat, pungsod sang mga Kereteo! Ang pulong sang aton Amay batok sa inyo, O Canaan, duta sang mga Filistinhon: “Laglagon ko kamo tubtob nga wala sing mabilin nga pumuluyo.” Kag mangin mga sabsaban ang baybayon sang dagat, nga may mga kalanapan para sa mga manugpahalab kag mga toril para sa mga panong. Mangin iya sang mga nabilin sang panimalay ni Juda ang baybayon; didto sila magasabsab, kag sa mga balay sang Askelon magahigda sila sa kagab-ihon. Kay bantayan sila sang aton Amay kag ibalik niya ang ila kamaayohan. Nabatian ko ang mga pagyaguta sang Moab kag ang mga pagpakahuy-a sang mga Ammonhanon, nga gingamit nila sa pagyaguta sa akon katawohan kag sa pagpabugal batok sa ila duta.

Busa, samtang buhi ako, nagasiling ang Amay sang mga hangaway sang langit, ang aton Amay sang Israel, ang Moab mangin subong sang Sodoma, kag ang mga Ammonhanon subong sang Gomorra— duta sang mga sapinit kag mga lungag sang asin, mamingaw sa wala sing katapusan. Ang nabilin sang akon katawohan magaagaw sa ila, kag ang mga nakalibre sang akon pungsod magapanag-iya sa ila. “Amo ini ang ila mabaton tungud sang ila pagkahambog, kay nagyaguta sila kag nagpabugal batok sa katawohan sang Amay sang mga hangaway sang langit. Mangin makahaladlok ang aton Amay sa ila, kay pagagutumon niya ang tanan nga dios sang duta; kag magaluhod sa iya ang tanan nga kapuloan sang mga pungsod, ang tagsatagsa halin sa iya kaugalingon nga duog.”

Kamo man, mga taga-Cus, pagapatyon sang akon espada.

Kag iuntay niya ang iya kamot batok sa aminhan kag laglagon niya ang Asiria, kag himuon niya nga awaaw ang Ninive, mamala subong sang kamingawan. Magahigda ang mga panong sa iya tunga, ang tanan nga sahi sang mga sapat sang latagon; ang kuwago kag ang landak magapuyo sa mga ulo sang iya mga haligi. May tingog nga magaamba sa mga bintana, mga gumuk sa pultahan, kay nahukasan ang mga hinimo nga sedro. Amo ini ang siudad nga walay kabalaka nga nagpuyo nga luwas, nga nagsiling sa iya tagipusuon, “Ako gid, kag wala na sing iban luwas sa akon.” Daw ano ka guba sia subong, puloy-an sang mga sapat sang latagon! Ang tagsa ka tawo nga nagaagi sa iya nagasitsit kag nagauyog sang iya kumo.