Bav Gorîgeha Yeroboam Şermezar Dike

Pêxemberek ji Cihûdayê bi gotina Bavê me gorîgeha Yarovam dişkîne û destê wî hişk dibe, paşê sifreya padîşah red dike çimkî jê re hatibû gotin ku li wir tiştekî nexwe. Pêxemberekî kal derewan jê re dike, ew dixwe, û şêrek wî li rê, di vegera malê de dikuje.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2, 9, 21–22

Beş 13.

Mirovekî Bavê me bi gotina Bavê me ji Cihûstanê hat Beytêlê, gava ku Yeroboam li ber gorîgehê rawestabû ku bixûrê bişewitîne.

Wî bi gotina Bavê me li dijî gorîgehê bang kir: “Gorîgeho, gorîgeho, Bavê me dibêje: mala Dawid wê kurekî bi navê Yoşiya bîne. Wê li ser te kahînên niştgeha bilind, yên ku li ser te bixûrê dişewitînin, serjê bike û hestiyên mirovan wê li ser te bişewitin.”

Wê rojê wî nîşanek da: “Ev e nîşana ku Bavê me got: gorîgeh wê bişkê û axa wê ya şewitî wê birije.”

Gava Padîşah Yeroboam bihîst ku mirovê Bavê me li dijî gorîgeha li Beytêlê bang dike, destê xwe ji ser gorîgehê dirêj kir û got: “Wî bigirin!” Lê destê ku wî li dijî wî dirêj kiribû hişk bû û nikaribû wî bi xwe ve vegerîne. Gorîgeh ji hev de qetiya û axa wê ya şewitî rijiya—ew nîşana ku mirovê Bavê me bi gotina Bavê me dabû. Padîşah ji mirovê Bavê me re got: “Ji bo kerema Xwedayê xwe lava bike û ji bo min dua bike, da ku destê min saxlem bibe.” Wî ji Bavê me lava kir û destê padîşah wek berê saxlem bû.

Padîşah ji mirovê Bavê me re got: “Were mala min, bi min re bixwe, ezê diyariyekê bidim te.”

Mirovê Bavê me ji padîşah re got: “Heke tu nîvê mala xwe jî bidî min, ez bi te re naçim, ne nan dixwim û ne jî li vir avê vedixwim.

Çimkî gotina Bavê me weha emir li min kir: ‘Nan nexwe, av venexwe û bi riya ku tu pê hatî venegere.’”

Loma ew bi riyeke din çû û bi riya ku pê hatibû Beytêlê venegeriya.

Li Beytêlê pêxemberekî kal dijiya. Kurên wî hatin û her tişta ku mirovê Bavê me wê rojê li Beytêlê kiribû ji wî re gotin. Gotinên ku wî ji padîşah re gotibûn jî ji bavê xwe re gotin.

Bavê wan pirsî: “Ew bi kîjan riyê çû?” Kurên wî riya ku mirovê Bavê me yê ji Cihûstanê lê çûbû nîşanî wî dan. Wî ji kurên xwe re got: “Kerê ji min re hazir bikin.” Wan kerê ji wî re hazir kirin û ew li ser siwar bû. Ew li pey mirovê Bavê me çû, ew di bin daramêşekê de rûniştî dît û pirsî: “Ma tu ew mirovê Bavê me yî ku ji Cihûstanê hatî?” Wî got: “Ez im.”

Paşê wî ji wî re got: “Bi min re were mala min û hin nan bixwe.”

Lê wî got: “Ez nikarim bi te re vegerim an bi te re têkevim hundir, û ez li vir bi te re ne nan dixwim û ne jî avê vedixwim. Çimkî Bavê me bi gotina xwe ji min re got: ‘Li wir nan nexwe, av venexwe û bi riya ku tu pê hatî venegere.’”

Wî got: “Ez jî wek te pêxemberek im; milyaketekî bi gotina Xwedê ji min re got, ‘Wî vegerîne mala xwe, da ku nan bixwe û avê vexwe.’” Lê wî derewek jê re kir.

Loma mirovê Bavê me bi wî re vegeriya, li mala wî nan xwar û av vexwar. Hîn ew li ser sifrê rûniştî bûn ku gotina Bavê me li pêxemberê ku ew vegerandibû hat.

Wî bang li mirovê Bavê me yê ji Cihûstanê kir: “Bavê me weha dibêje: Ji ber ku te li dijî gotina wî serî rakir û emirê ku Bavê te li te kiribû guh neda, lê tu vegeriyayî, nan xwar û av vexwar li wî cihê ku wî ji te re got, ‘Nan nexwe, av venexwe’—cesedê te wê negihîje gora bav û kalên te.”

Piştî ku mirovê Bavê me nan xwar û av vexwar, pêxemberê kal kerê jê re hazir kir, ji bo pêxemberê ku wî vegerandibû. Gava ku ew bi riya xwe diçû, şêrek li riyê rastî wî hat û ew kuşt. Cesedê wî li ser riyê avêtî bû, ker li tenişta wî rawestabû û şêr li tenişta cesed bû. Mirovên ku derbas dibûn cesedê li ser riyê avêtî û şêrê ku li tenişta wî rawestabû dîtin, û hatin li bajarê ku pêxemberê kal lê dijiya ev yek ragihandin. Gava pêxemberê ku ew ji riyê vegerandibû ev bihîst, got: “Ev ew mirovê Bavê me ye ku li dijî gotina Bavê me serî rakir; loma wî ew da şêr, yê ku li gorî gotina wî ew parçe kir û kuşt.” Paşê wî ji kurên xwe re got: “Kerê ji min re hazir bikin.” Û wan ew hazir kir. Ew çû û cesedê li ser riyê avêtî, ker û şêrê ku li tenişta wî rawestabûn dît; şêr ne cesed xwaribû û ne jî ker perçe kiribû. Pêxember cesedê mirovê Bavê me hilda, ew danî ser kerê, ew vegerand û hat bajêr, da ku şîn bike û wî veşêre. Wî cesed danî gora xwe û ew şînî li ser wî kirin, digotin: “Wax, birayê min!”

Piştî ku wî ew veşart, wî ji kurên xwe re got: “Gava ez bimirim, min di wê gora ku mirovê Bavê me lê veşartî ye de veşêrin; hestiyên min li tenişta hestiyên wî deynin. Çimkî ew peyama ku wî bi gotina Bavê me li dijî gorîgeha Beytêlê û li dijî her niştgeha bilind a li bajarên Sameryayê bang kir wê bê serê wan.”

Piştî vê yekê, Yeroboam hê jî ji riya xwe ya xerab venegeriya; wî dîsa ji nav tevahiya gel kahînên niştgeha bilind çêkirin—her kesê ku dixwest, wî ew destnîşan dikir û ew dibûn kahînên niştgeha bilind. Ev ji mala Yeroboam re bû guneh, da ku ew ji ser rûyê erdê bê birîn û bê hilweşandin.