Xaniyê Bavê me Dest bi Rabûnê Dike

Heft salên xebateke bêdeng: kevirên ku li kaniya kevir hatine necirandin, loma tu amûreke hesinî nayê bihîstin, dara bihnewr û zêr li ser her rûyekê, kerûbên ji dara zeytûnê ku jûra hundirîn tije dikin. Di navberê de Bavê me ji Silêman re dibêje ku soz tenê heke ew guh bide dimîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 12–13

Beş 6.

Di sala 480an de piştî ku Îsraêl ji Misrê derket, di sala çaremîn a padîşahiya Silêman li ser Îsraêl de, di Zîvê de, ku meha duyem e, wî dest bi avakirina xaniyê Bavê me kir. Xaniyê ku Padîşah Silêman ji Bavê me re ava kir, bi qasî neward metir dirêj, deh metir fireh û sêzdeh metir bilind bû. Eywana li ber salona sereke bi qasî deh metir dirêj bû, ku bi firehiya xanî re dihat, û bi qasî pênc metir berfireh li pêşiya wê bû. Û ji bo xanî wî paceyên bi çarçoveyên kûrkirî çêkirin.

Li hember dîwarê xanî wî avahiyek li dor û ber çêkir—li hember dîwarên xanî li dor û ber—hem ji bo salona sereke û hem jî ji bo cihê pîroz ê hundirîn; û wî odeyên alî li dor û ber çêkirin. Qata herî jêrîn bi qasî çar metir fireh bû, ya navîn bi qasî sê metir fireh, û ya sêyem bi qasî sê metir fireh bû; li derdorê ji derve wî di dîwêr de pêlan danîn, da ku kerî di nav dîwarên xanî de neyên çikandin. Xanî bi keviran, ku li kaniya kevir hatibûn amadekirin, hat avakirin, da ku di dema avakirinê de ne çakûç, ne bivir û ne jî amûrek hesinî di nav wî de neyê bihîstin. Derketina odeya alî ya herî jêrîn li aliyê başûr ê xanî bû; derenceyek ber bi qata navîn ve diçû, û ji wê derê jî ber bi ya sêyem ve. Wusa wî xanî ava kir û xilas kir, serê wî bi kerî û textên darê wertê dapoşand. Wî avahiya alî li hember tevahiya xanî ava kir, her qatek bi qasî du metir û nîv bilind bû, bi dirêjikên darê wertê bi xanî ve hatibû girêdan.

Hingê peyva Bavê me gihîşt Silêman û got:

“Derbarê vî xaniyê ku tu ava dikî de: heke tu di qanûnên min de bimeşî, hukmên min pêk bînî û hemû emrên min bi peyrewkirina wan biparêzî, ezê soza ku min ji bavê te Dawid re da, ji te re bînim cih. Ezê di nav Îsraêliyan de bijîm û wê gelê xwe Îsraêl bernedim.”

Wusa Silêman xanî ava kir û xilas kir. Wî dîwarên hundir bi textên darê wertê dapoşandin; ji erdê heta kerîyên banî wî ew ji hundir bi dar daxuyandin, û erdê xanî bi textên darê selwî ferş kir. Wî beşê paş ê xanî, ku deh metir bû, bi textên darê wertê ava kir, ji erdê heta dîwaran, û di hundir de ew wekî cihê pîroz ê hundirîn, ku Herî Pîroz e, veqetand. Xanî—salona sereke ya li ber cihê pîroz ê hundirîn—bi qasî bîst metir dirêj bû. Dara wertê ya di hundirê xanî de bi şeklê gundor û kulîlkên vekirî hatibû neqişandin; her tişt dara wertê bû, tu kevir xuya nedikir. Wî cihê pîroz ê hundirîn di hundirê xanî de amade kir, da ku sindoqa peymana Bavê me li wir deyne. Cihê pîroz ê hundirîn bi qasî deh metir dirêj, bi qasî deh metir fireh û bi qasî deh metir bilind bû; wî ew bi zêrê sade dapoşand, û gorîgehê darê wertê jî dapoşand. Silêman hundirê xanî bi zêrê sade kaş kir, li ber cihê pîroz ê hundirîn zincîrên zêr kişand, û ew bi zêr kaş kir. Wî tevahiya xanî bi zêr dapoşand heta ku tevahiya xanî xilas bû; her wiha tevahiya gorîgeha ku ya cihê pîroz ê hundirîn bû jî wî bi zêr dapoşand.

Di cihê pîroz ê hundirîn de wî du kerûb ji darê zeytûnê çêkirin, her yek bi qasî pênc metir bilind. Baskekî kerûb du metir û nîv bû, yê din jî du metir û nîv; ji serê baskekî heta serê baskê din pênc metir bû. Kerûbê duyem jî bi qasî pênc metir bû; her du kerûb bi yek pîvan û yek şeklî bûn. Bilindahiya kerûbê yekem bi qasî pênc metir bû, û yê din jî wusa bû. Wî kerûb di hundirê xaniyê hundirîn de danîn, baskên wan vekirî bûn, wusa ku baskê yekî li dîwarekî dixist û baskê yê din li dîwarê din dixist, û baskên wan li nîvê xanî li hev dixistin. Wî kerûb bi zêr dapoşandin.

Li ser hemû dîwarên li dor û ber ê xanî, di odeyên hundir û derve de, wî kerûb, darên xurme û kulîlkên vekirî neqişand. Wî erdê xanî bi zêr dapoşand, di odeyên hundir û derve de.

Ji bo derketina cihê pîroz ê hundirîn wî deriyên darê zeytûnê çêkirin; serdever û cernexên derî pênc alî çêkirin. Her du derî dara zeytûnê bûn; li ser wan wî kerûb, darên xurme û kulîlkên vekirî neqişand, paşê ew bi zêr dapoşandin, zêr li ser kerûb û darên xurme kaş kir. Her wiha ji bo derketina salona sereke jî wî cernexên derî ji darê zeytûnê çêkirin, çar alî, û du deriyên darê selwî; her du lepên deriyekî dialiqîn, û her du lepên yê din jî dialiqîn. Wî li ser wan kerûb, darên xurme û kulîlkên vekirî neqişand, û ew bi zêr kaş kirin, ku li ser neqişê wekhev hatibû kaşkirin.

Wî hewşa hundirîn bi sê rêzên kevirên tiraşkirî û yek rêza kerîyên darê wertê ava kir.

Di sala çaremîn de bingehê xaniyê Bavê me hat danîn, di meha Zîvê de. Xanî di sala yanzdehem de xilas bû, di meha Bûlê de, ku meha heştem e, di her hûrgiliyê de wekî ku hatibû plankirin. Wî heft salan ew ava kir.