Pirsgirêkek ku Dabeşiyê Çêdike
Mamosteyên ji Cihûstanê israr dikin ku divê miletên ne-Cihû sinet bibin da ku rizgar bibin, û nîqaş şandiyekê dişîne Orşelîmê. Petrûs û Yaqûb tînin bîra xwe ka Bavê me çawa Ruhê Pîroz bê şert da, û nameyek derdikeve ku barê sivik dike. Paşê Pawlos û Barnabas li ser Marqos ji hev cuda dibin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 17–18
15 1Hin mêr ji Cihûstanê hatin xwarê û hînî birayan kirin û gotin: “Heke hûn li gorî adeta Mûsa sinet nebin, hûn nikarin rizgar bibin.” 2Gava Pawlos û Barnabas bi wan re gengeşiyeke tund û nîqaşek kirin, birayan Pawlos, Barnabas û hin kesên din ji wan tayîn kirin ku derbarê vê pirsgirêkê de herin Orşelîmê ba şandî û rihspiyan. 3Dema ji aliyê civînê ve hatin şandin, ew di nav Fenîkya û Sameryayê re derbas bûn û vegera miletan ji xwerûdînê re vegotin, û tevî birayan dilşadiyeke mezin anî. 4Gava gihîştin Orşelîmê, civîn, şandî û rihspiyan ew pêşwazî kirin û wan her tiştê ku Bavê me bi wan re kiribû ragihand.
5Lê hin bawermendên ji partiya Fêrisiyan rabûn û gotin: “Divê ew sinet bibin û ferman li wan bê kirin ku şerîeta Mûsa bigirin.” 6Hingê şandî û rihspî li hev civiyan ku li ser vê meseleyê lêkolîn bikin. 7Piştî nîqaşeke dirêj, Petrûs rabû û got: “Birano, hûn dizanin ku di rojên destpêkê de Bavê me di nav we de ez bijartim, da ku miletên ne-Cihû peyama mizgîniyê bi destê min bibihîzin û bawer bikin. 8Û Bavê me, yê ku dil nas dike, şahidî da û Ruhê Pîroz da wan, çawa ku da me jî. 9Wî di navbera me û wan de ti ferq danenî û dilê wan bi bawerî paqij kir. 10Nexwe çima hûn Bavê me diceribînin, bi danîna nîrekî li ser stûyê şagirtan ku ne bav û kalên me û ne jî em karibûn hilgirin? 11Lê em bawer dikin ku em bi kerema Xudan Îsa wê rizgar bibin, çawa ku ew jî wê rizgar bibin.”
12Hemû elaletê dengê xwe kir û guh da Barnabas û Pawlos, ku nîşan û karên ecêb ên Bavê me di nav miletan de bi destê wan kiribûn vedigotin. 13Piştî ku ew ji axaftinê qediyan, Aqûb bersiv da û got: “Birano, guhdariya min bikin. 14Şimûn vegot ka çawa Bavê me cara pêşîn serdana miletan kir, da ku ji wan ji xwe re gelekî bi navê xwe bistîne. a a v14 Şimûn navê Îbranî yê Petrûs e — heman şandiyê ku di ayeta 7an de peyivî. 15Û peyvên pêxemberan bi vê re li hev tên, çawa ku nivîsandî ye:
16“‘Piştî vê ezê vegerim, û ezê konê Dawid ê ku ketiye ji nû ve ava bikim; ezê kavilên wî ji nû ve ava bikim, û ezê wî saz bikim, b b v16 Gava Aqûb dibêje ku Bavê me wê “konê Dawid ê ku ketiye” ji nû ve ava bike, ew destnîşana sazkirina ku di Îsa de, kurê Dawid ê soazkirî, pêk hatiye dike, yê ku malbatê ji mirovên ji her miletî re vedike.
17da ku yên mayî yên ji mirovahiyê li Bavê me bigerin, hem jî hemû miletên ku bi navê min têne gazîkirin, Bavê me dibêje, yê ku van tiştan çêdike, 18yên ji mêj ve têne zanîn.’
19Loma ez biryarê didim ku divê em miletên ku ber bi Bavê me ve vedigerin, aciz nekin, 20lê ji wan re binivîsin ku xwe ji tiştên ku bi pûtan hatine qirêjkirin, ji bêexlaqiya zayendî, ji goştê heywanên xeniqandî û ji xwînê dûr bigirin. 21Çimkî Mûsa ji nifşan vir ve di her bajarî de hatiye ragihandin û her roja Şemiyê di kinîştan de bi dengekî bilind tê xwendin.”
Nameyek ji Birayên me yên ne-Cihû re
22Şandî, rihspî û hemû civînê biryar da ku ji nav xwe mêran hilbijêrin û wan tevî Pawlos û Barnabas bişînin Entakyayê: Cihûdayê ku jê re Barsaba digotin, û Sîlas, ku di nav birayan de serokên wan bûn. 23Wan ev name bi wan re şand: “Ji şandî û rihspiyan, birayên we, ji birayên ne-Cihû yên li Entakya, Sûrî û Kîlîkyayê re: silav.
24Ji ber ku me bihîstiye hin kes ji nav me derketine û hûn bi peyvan aciz kirine û dilê we tevlihev kirine, her çend me ti wiha fermanek neda wan, 25me bi yek dil li hev kir ku mêran hilbijêrin û wan tevî Barnabas û Pawlosê me yên delal ji we re bişînin. 26Mêrên ku jiyana xwe ji bo navê Xudanê me Îsa Mesîh terxan kirine. 27Loma me Cihûda û Sîlas şandin, ku ewê bi xwe heman tiştan bi devkî ji we re bibêjin. 28Ruhê Pîroz û me li hev kir ku ti barekî ji van hewceyan girantir li ser we danênin: 29Xwe ji xwarinên ku ji pûtan re hatine pêşkêşkirin, ji xwînê, ji goştê heywanên xeniqandî û ji bêexlaqiya zayendî dûr bigirin. Xwe ji vana biparêzin û hûnê baş bikin. Bimînin di silametiyê de.”
30Nexwe, piştî ku hatin şandin, ew çûn xwarê Entakyayê, civat kom kirin û name dan wan. 31Û gava wan ew xwend, ew bi dilgermiyê şa bûn. 32Û Cihûda û Sîlas, ku bi xwe pêxember bûn, bi gelek peyvan birayan dilgerm kirin û xurt kirin. 33Piştî ku demekê li wir man, birayan ew bi aştî şandin ba wan ên ku ew şandibûn. c c v33 Destnivîsarên herî kevn li vir ayeteke 34an nagirin; kopiyên dûvre lê zêde dikin: “Lê Sîlas biryar da ku li wir bimîne.” 35Lê Pawlos û Barnabas li Entakyayê man û peyva Xudanê me hînî kirin û mizgînî dan, tevî gelekên din jî.
Pawlos û Barnabas ji Hev Diqetin
36Piştî çend rojan, Pawlos ji Barnabas re got: “Em vegerin û serdana birayan bikin li her bajarê ku me peyama Xudanê me lê ragihand, û em bibînin ka ew çawa ne.” 37Niha Barnabas dixwest ku Yûhennayê ku jê re Marqos digotin bi xwe re bibe. 38Lê Pawlos ew çêtir dît ku yê ku li Pamfîlyayê wan terikand û ji bo karî tevî wan nebû, bi xwe re nebe. 39Nîqaşa wan ewqas tûj bû ku ew ji hev qetiyan; Barnabas Marqos bi xwe re bir û bi keştiyê çû Qibrisê, 40lê Pawlos Sîlas hilbijart û derket rê, ku ji aliyê birayan ve ji kerema Xudanê me re hatibû spartin. 41Û ew di nav Sûrî û Kîlîkyayê re derbas bû û civîn xurt kirin.