Karên Şandiyan 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Mirovekî bi navê Ananya, bi jina xwe Sapîra re, perçeyek milk firot. ²Wî, bi zanîna jina xwe, parek ji pereyan ji xwe re hilanî û tenê beşek anî, ew li ber lingên şandiyan danî. ³Lê Petrûs got: “Ananya, çima Şeytan dilê te tije kir ku tu li Ruhê Pîroz derewan bikî û parek ji bihayê erdê veşêrî? ⁴Dema ku nehatibû firotin, ma ne ya te bû? Piştî ku hat firotin jî, ma pere ne di destê te de bû? Çima te ev tişt di dilê xwe de plan kir? Te li mirovan derew nekir, lê li Bavê me.” ^a a v4 Gava ku Petrûs dibêje derewkirin li Ruhê Pîroz derewkirin li Bavê me ye, ew nîşan dide ku Ruh bi temamî Xwedê ye — ne hêzek, lê Kesayetiyeke xwedayî ye.

⁵Gava ku Ananya ev gotin bihîstin, ket erdê û mir; tirseke mezin hemû kesên ku bihîstin girtin. ⁶Hingê xort rabûn, cesedê wî pêçan, ew birin derve û veşartin. ⁷Nêzîkî sê saetan şûnde, jina wî ket hundir, bêyî ku bizanibe çi qewimiye. ⁸Petrûs jê pirsî: “Ji min re bêje, ma we erd bi vî qasî firot?” Wê got: “Erê, bi wî qasî.”

⁹Hingê Petrûs jê re got: “Çima we li hev kir ku Ruhê Bavê me biceribînin? Va ye, lingên kesên ku mêrê te veşartin li ber derî ne, ewê te jî derxînin.”

¹⁰Di cih de ew li ber lingên wî ket û mir. Xort ketin hundir, ew mirî dîtin, ew derxistin û li kêleka mêrê wê veşartin. ¹¹Û tirseke mezin bi ser tevahiya civînê û bi ser hemû kesên ku van tiştan bihîstin ket.

Nîşan û Keramet bi Destê Şandiyan

¹²Bi destê şandiyan gelek nîşan û keramet di nav gel de çêbûn. Hemû bi hev re li Rewaqa Silêman kom bûbûn. ¹³Ji yên din tu kes newêribû ku tevlî wan bibe, lê gel qîmeteke mezin dida wan. ¹⁴Hê bêtir bawermend li Xudan zêde dibûn — elaletên jin û mêran, ¹⁵ji ber vê yekê heta nexweş jî dibirin kolanan û datînin ser nivîn û mitêran, bi hêviya ku bi kêmanî gava Petrûs derbas dibe, siya wî bikeve ser hin ji wan. ¹⁶Elalet ji bajarên dora Orşelîmê jî dihatin, nexweş û kesên ku ji aliyê ruhên pîs ve diêşiyan tanîn, û hemû qenc dibûn.

Hatin Girtin, Azadkirin û Vegerandin

¹⁷Serokkahîn û hemû yên ku bi wî re bûn, ango partiya Sadûqiyan, rabûn û bi hesûdiyê tije bûn. ¹⁸Wan şandî girtin û ew danîn zîndana giştî. ¹⁹Lê bi şev milyaketekî Bavê me deriyên zîndanê vekirin, ew derxistin û got: ²⁰“Herin, li Perestgehê rawestin û hemû gotinên vê Jiyanê ji gel re bibêjin.”

²¹Gava ku wan ev bihîst, berbangê ketin Perestgehê û dest bi hînkirinê kirin. Gava ku serokkahîn û yên bi wî re hatin, meclis û tevahiya civata rîspiyên Îsraêl civandin û şandin zîndanê ku wan bînin. ²²Lê gava ku parêzvan gihîştin, li wir tu kes nedîtin; vegeriyan û ragihandin: ²³“Me dît ku zîndan bi tevahî girtî bû, parêzvan li ber deriyan rawestabûn, lê gava me vekir, me tu kes di hundir de nedît.”

²⁴Gava ku serokê parêzvanên Perestgehê û serokkahînan ev bihîstin, şaş man û difikirîn ka ev ê bigihîje ku. ²⁵Yekî hat û ragihand: “Va ye, ew mirovên ku we zîndanî kirin li Perestgehê rawestane û hînî gel dikin!” ²⁶Hingê serok û karbidest çûn û ew anîn, bêyî zorê, çimkî ditirsiyan ku gel wan bide ber keviran. ²⁷Gava ku ew anîn, ew danîn ber meclisê. Û serokkahîn ji wan pirsî: ²⁸Got: “Me bi tundî emir li we kir ku hûn bi vî navî hîn nekin, lê we Orşelîm bi hînkirina xwe tije kir û hûn dixwazin xwîna vî mirovî bînin ser me.”

²⁹Lê Petrûs û şandiyan bersiv da: “Divê em li şûna mirovan guhdariya Bavê me bikin. ³⁰Xwedayê bav û kalên me Îsa rakir, ewê ku we bi daliqandina li ser darê kuşt. ³¹Bavê me ew wek Serwer û Rizgarkar bilind kir û da milê xwe yê rastê, da ku ji Îsraêl re tobe û lêborîna gunehan bide. ³²Em şahidên van tiştan in, û Ruhê Pîroz jî, yê ku Bavê me da kesên ku guhdariya wî dikin.”

³³Gava ku wan ev bihîst, hêrs bûn û xwestin ku wan bikujin. ³⁴Lê Fêrisiyekî bi navê Gamalyêl, mamosteyê şerîetê yê ku ji aliyê tevahiya gel ve dihat rêzgirtin, di meclisê de rabû û emir kir ku mirov kurt demekê derxin derve. ³⁵Wî ji wan re got: “Gelî Îsraêliyan, baş bifikirin ka hûn dixwazin bi van mirovan re çi bikin. ³⁶Berî vê, Têvdas derket holê, digot ku ew kesek e; nêzîkî 400 mirov li pey wî çûn. Ew hat kuştin, hemû peyrewên wî belav bûn û tişt jê dernekete. ³⁷Piştî wî, Cihûdayê Celîlî di dema serjimariyê de rabû û gel li pey xwe kişand. Ew jî mir, û hemû yên ku li pey wî çûn belav bûn. ³⁸Niha ez ji we re dibêjim: xwe ji van mirovan dûr bigirin û dev ji wan berdin. Heke ev plan an ev kar ji mirovan be, wê têk here. ³⁹Lê heke ji Bavê me be, hûnê nikaribin wan têk bibin; dibe ku hûn xwe li dijî Bavê me di şer de bibînin.” Loma ew bi gotina wî qanî bûn.

⁴⁰Piştî ku pê qanî bûn, gazî şandiyan kirin, ew lêxistin, emir li wan kirin ku bi navê Îsa neaxivin, û ew berdan. ⁴¹Loma ew ji meclisê derketin, bi şahî ku ew hêjayî hatine dîtin ku ji bo vî navî rûreşiyê bibînin. ⁴²Her roj, li Perestgehê û ji malê bi malê, qet dev ji hînkirinê û mizgînîdanê bernedan: Mesîh Îsa ye.