Gelê Îsraêl Digihîje Sînayê

Li Sînayê Bavê me dibêje ku wan li ser baskên eyloyan hilgirt û anî ba xwe, û peymanekê pêşkêşî wan dike: xezîneyeke delal, padîşahiyeke kahinan. Gel xwe dişon û sê rojan li benda dimînin, û çiya bi êgir, dûman û borîke ku dengê wê bilindtir dibe dilerize.

Bavê me di ayetan de dipeyive 3–6, 9–13, 21–22, 24

Beş 19.

Di meha sêyan de piştî ku gelê Îsraêl ji Misrê derketin, di wê rojê bi xwe de ew gihîştin Beriya Sînayê. Ew ji Refîdîmê derketin û gihîştin Beriya Sînayê. Wan li wir kon veda; gelê Îsraêl li pêşberî çiyê kon veda.

Mûsa hilkişiya ba Bavê me û Bavê me ji çiyê gazî wî kir û got: “Ji mala Aqûb re wiha bibêje, ji gelê Îsraêl re bêje: We dît ka min çi anî serê Misriyan û çawa min hûn li ser baskên eyloyan hilgirtin û anîn ba xwe. Niha heke hûn bi rastî guh bidin dengê min û peymana min bigirin, hûnê ji nav hemû gelan bibin xezîneya min a delal, çimkî hemû dinya ya min e. ^a Hûnê ji min re bibin padîşahiya kahinan û miletekî pîroz. Ev in gotinên ku divê tu ji gelê Îsraêl re bibêjî.”

Mûsa hat, gazî rîspiyên gel kir û hemû ew gotinên ku Bavê me li wî emir kiribûn danîn ber wan. Tevahiya gel bi hev re bersiv da û got: “Emê her tiştê ku Bavê me gotiye bikin.” Mûsa gotinên gel vegerandin ba Bavê me.

Bavê me ji Mûsa re got: “Ez di ewrekî tarî de têm ba te, da ku gava ez bi te re bipeyivim gel bibihîze û her û her bi te bawer bike.” Paşê Mûsa gotinên gel ji Bavê me re gotin. Bavê me wiha ji Mûsa re got: “Biçe nav gel û îro û sibê wan pîroz bike; bila ew cilên xwe bişon. Heta roja sêyan amade bin, çimkî wê rojê ezê li ber çavên hemû gel li Çiyayê Sînayê dakevim. Li dora gel sînorekî kifş bike û bibêje: ‘Hay ji xwe hebin ku hûn hilnekişin çiyê û dest nedin kêleka wî. Her kesê ku dest bide çiyê, wê esse bê kuştin.’ Bila tu dest lê nede; divê ew bê kevirkirin an bi tîrê bê lêxistin. Çi heywan be çi mirov be, divê ew bimire. Gava borî bi dirêjî bê lêxistin, ew dikarin hilkişin çiyê.”

Mûsa ji çiyê daket ba gel, wî ew pîroz kirin û wan kincên xwe şûştin. Û wî ji gel re got: “Ji bo roja sêyan amade bin; têkiliya cinsî nekin.”

Serê sibê roja sêyan gurmîn û brûsk çêbûn, ewrekî tarî çiyê nixamt û ji dengê boriyê yê pir bilind hemû gelê li wargehê lerizî. Mûsa gel ji wargehê derxist ku pêşiya Bavê me herin û ew li binê çiyê sekinîn. Çiyayê Sînayê tev dû bû, çimkî Bavê me di nav agir de li ser wî daketibû. Dû wekî ku ji êtûnekê derdikeve bilind dibû û tevahiya çiyê bi tundî dilerizî. Gava dengê boriyê her diçû bilindtir dibû, Mûsa dipeyivî û Bavê me bi gurmîna ezmanan bersiva wî dida. Bavê me li Çiyayê Sînayê, li serê çiyê daket û Bavê me gazî Mûsa kir ku hilkişe serê çiyê; Mûsa hilkişiya.

Û Bavê me ji Mûsa re got: “Here jêr û gel hişyar bike ku ew sînor derbas nekin da ku li min binêrin, yan na wê gelek ji wan bimirin. Divê kahinên ku nêzîkî min dibin jî xwe pîroz bikin, yan na dibe ku ez li wan bixim.”

Mûsa ji Bavê me re got: “Gel nikare hilkişe Çiyayê Sînayê, çimkî te bi xwe em hişyar kirin û got: ‘Li dora çiyê sînoran deyne û wî pîroz bike.’”

Û Bavê me jê re got: “Here jêr, paşê bi Harûn re hilkişe. Lê nehêle ku kahin û gel sînor derbas bikin da ku hilkişin ba min, yan na ezê li wan bixim.”

Loma Mûsa daket ba gel û ji wan re got.