Hezekêl 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Di sala heftan de, meha pêncan, roja dehan a mehê, hin rihspiyên Îsraêl hatin ku bi Bavê me re şêwir bikin, û li pêşiya min rûniştin.

²Hingê peyva Bavê me ji min re hat:

³Kurê mirov, ji rihspiyên Îsraêl re bêje: Bavê Serdest wiha dibêje: Ma hûn hatine ku ji min bipirsin? Bi saxiya xwe sond dixwim, ezê nehêlim ku hûn ji min bipirsin, Bavê Serdest dibêje.

⁴Ma tê wan dadbar bikî? Ma tê wan dadbar bikî, kurê mirov? Hingê wan bi tiştên nefretî yên ku bav û kalên wan kirin re rûbirû bike, ⁵û ji wan re bêje: Bavê Serdest wiha dibêje: Di roja ku min Îsraêl hilbijart de, min destê xwe bi sondekê ji dûndeya mala Aqûb re rakir, û xwe li Misrê bi wan da naskirin. Bi destê rakirî min ji wan re got: ‘Ez Bavê we me.’ ⁶Wê rojê min sond xwar ku ez wan ji Misrê derxim bibim welatekî ku min ji wan re lê gerîyabû, welatekî ku şîr û hingiv jê diherike, ya herî xweş ji hemû welatan.

⁷Min ji wan re got: ‘Her yek ji we, pûtên qirêj ên ku çavên we li ser in bavêjin; xwe bi pûtên Misrê gemar nekin. Ez Bavê we me.’

⁸Lê ew li dijî min serî rakirin û nexwestin guh bidin min; tu kesî tiştên nefretî yên ku çavên wî pê ve zeliqîbûn neavêt, û tu kesî dest ji pûtên Misrê berneda. Loma min got ku ezê hêrsa xwe li ser wan birijînim û li wir li Misrê xezeba xwe li dijî wan derxim. ⁹Lê ji bo navê xwe min tevdigeriya, da ku ew li pêşiya miletên ku ew di nav wan de dijiyan bêqedir nebe, yên ku min li pêşiya wan bi derxistina wan ji Misrê xwe da naskirin.

¹⁰Loma min ew ji Misrê derxistin û anîn çolê. ¹¹Min fermanên xwe dan wan û qanûnên xwe bi wan dan naskirin — kî bi wan bike wê bijî. ¹²Min şemiyên xwe jî wekî nîşanekê di navbera me de dan wan, da ku ew bizanin ku ez Bavê wan im, yê ku wan pîroz dike.

¹³Lê mala Îsraêl li çolê li dijî min serî rakir. Wan nexwest li gorî fermanên min birevin û qanûnên min red kirin — her çend kî wan biparêze bi wan dijî — û şemiyên min bi tevahî bêqedir kirin. Loma min li çolê got ku ezê hêrsa xwe li ser wan birijînim da ku wan têk bibim. ¹⁴Lê min ji bo navê xwe tevdigeriya, da ku ew li pêşiya miletên ku dîtin min ew derxistin bêqedir nebe. ¹⁵Li çolê min destê xwe jî rakir, û sond xwar ku ez wan nebim welatê ku min dabû wan — welatê ku şîr û hingiv jê diherike, ya herî xweşik ji hemû welatan, ¹⁶çimkî wan qanûnên min red kirin, guh neda fermanên min, û şemiyên min bêqedir kirin, dilên wan li ser pûtên wan bûn. ¹⁷Dîsa jî min li wan rehmê kir û li çolê dawî li wan neanî. ¹⁸Li çolê min ji zarokên wan re got: Li gorî rêçikên dê û bavên xwe nemeşin, qanûnên wan neparêzin, û xwe bi pûtên wan gemar nekin. ¹⁹“Ez Bavê we me; li gorî fermanên min birevin û hay ji we hebe ku qanûnên min biparêzin. ²⁰Şemiyên min pîroz bihêlin; ewê bibin nîşanek di navbera me de, da ku hûn bizanin ku ez Bavê we me.”

²¹Lê zarokan li dijî min serî rakir. Wan li gorî fermanên min nemeşiyan û qanûnên min neparastin — kesê ku bi wan bike wê bijî — û wan şemiyên min bêqedir kirin. Loma min got ku ezê xezeba xwe li ser wan birijînim, hêrsa xwe li ser wan li çolê derxim. ²²Lê min destê xwe paşde kişand û ji bo navê xwe tevdigeriya, da ku ew li pêşiya miletên ku dîtin min ew derxistin bêqedir nebe. ²³Bi destê rakirî min li çolê ji wan re sond xwar ku ez wan di nav miletan de belav bikim û di nav welatan de bireşînim, ²⁴çimkî wan guh neda qanûnên min, fermanên min red kirin, şemiyên min bêqedir kirin, û çavên wan dixwazin li pûtên dê û bavên wan bigerin. ²⁵Loma min fermanên ne baş dan wan û qanûnên ku pê nikaribûn bijîn; ^a a v25 Ev nayê wê wateyê ku Bavê me fermanên xirab dan. Piştî ku wan fermanên wî yên baş red kirin, gel radestî wan kiryarên wêranker ên ku wan bi xwe hilbijartin hatin — pûtperestiya wan hat hiştin ku riya xwe ya kujer bimeşîne. ²⁶Min hişt ku ew bi diyariyên xwe gemar bibin — her nêçîrê yekem hat gorî kirin — da ku ez wan bi tirs tije bikim, da ku ew bizanin ku ez Bavê wan im.

²⁷Loma, kurê mirov, ji gelê Îsraêl re bêje: Bavê Serdest dibêje: Di vê de jî bav û kalên we min kufr kirin, bi bêbextiya xwe li hember min: ²⁸Piştî ku min ew anîn welatê ku min bi destê rakirî sond xwaribû ku bidim wan, wan her girê bilind û her dara bipel dîtin, qurbanên xwe li wir gorî kirin, diyariyên ku ez hêrs kirim pêşkêş kirin, bixûrê xwe yê xweş bi ser ve şandin, û şerbeta xwe rijandin. ²⁹Hingê min ji wan pirsî: Ev cihê bilind ê ku hûn hertim diçin çi ye? (Heta îro jê re Bamah tê gotin.) ^b b v29 Navê Bamah tê wateya “cihê bilind” ê pûtperestan. Pirs bi dengê wî dilîze — “ev cihê bilind ê ku tu hertim diçî çi ye?” — û nav man.

³⁰Loma ji gelê Îsraêl re bêje: Bavê Serdest wiha dibêje: Ma hûnê xwe wekî bav û kalên xwe gemar bikin û li pûtên wan ên qirêj bigerin? ³¹Gava hûn diyariyan pêşkêş dikin û zarokên xwe di nav agir re derbas dikin, hûn xwe bi hemû pûtên xwe gemar dikin, heta niha jî. Ma divê ez bi we re şêwir bibim, ya mala Îsraêl? Bi saxiya xwe sond dixwim, Bavê Serdest dibêje, ezê bi we re şêwir nebim.

³²Hûn dibêjin: ‘Bila em wekî miletan bibin, wekî gelên welatên din, ku darê û kevir xizmet dikin.’ Lê tiştê ku di hişê we de çêdibe tucarî çênabe.

³³Bi rastî, wekî ku ez sax im, Bavê Serdest dibêje, ezê bi destekî xurt, bi milekî dirêjkirî û bi hêrseke rijandî li ser we padîşahiyê bikim. ³⁴“Ezê we ji nav miletan derxim, we ji welatên ku hûn tê de belav bûbûn kom bikim, bi destekî xurt, bi milekî dirêjkirî û bi hêrseke rijandî. ³⁵Ezê we bibim çola miletan, û li wir ez wê rûbirû we dadbar bikim.” ³⁶Çawa ku min bav û kalên we li çola Misrê dadbar kir, wusa ezê we jî dadbar bikim, Bavê Serdest dibêje. ³⁷“Ezê we bihejmêrim gava hûn di bin gopalê min re derbas dibin û we bînim nav girêdana peymanê. ^c c v37 Şivanan keriyê xwe bi derbaskirina pezan yek bi yek di bin gopalekî rakirî re dihejmart û kontrol dikir. Bavê me xwe wekî şivanê ku keriyê xwe dihejmêre nîşan dide. ³⁸Ezê ji nav we wan ên ku li dijî min serî radikin û serhildan dikin paqij bikim. Ezê wan ji welatê ku ew lê dijîn derxim, lê ewê nekevin welatê Îsraêl. Hingê hûnê bizanin ku ez Bavê we me.”

³⁹Û hûn, gelê Îsraêl, Bavê Serdest wiha dibêje: Herin, her yek ji we, pûtên xwe xizmet bikin! Lê piştre hûnê bi rastî guh bidin min û êdî navê min ê pîroz bi diyariyên xwe û pûtên xwe bêqedir nekin. ⁴⁰Çimkî li çiyayê min ê pîroz, çiyayê bilind ê Îsraêl, Bavê Serdest dibêje, li wir di welat de hemû gelê Îsraêl wê xizmeta min bikin, û ez wê li wir wan qebûl bikim. Li wir ezê qurbanên we, diyariyên we yên herî xweş, û hemû gorîyên we yên pîroz bixwazim. ⁴¹“Ezê we wekî bixûrê bêhnxweş qebûl bikim gava ez we ji nav miletan derxim û we ji welatên ku hûn tê de belav bûbûn kom bikim, û bi we ezê xwe li pêşiya miletan pîroz nîşan bidim. ⁴²Hingê hûnê bizanin ku ez Bavê we me, gava ez we bînim welatê Îsraêl, welatê ku min bi destê rakirî sond xwar ku bidim bav û kalên we. ⁴³Li wir hûnê rabirdûya xwe û hemû kiryarên ku we xwe pê gemar kir bînin bîra xwe, û hûnê ji ber hemû xirabiyên ku we kirin ji xwe nefret bikin. ⁴⁴Hûnê bizanin ku ez Bavê we me gava ez ji bo navê xwe bi we re tev bigerim, ne li gorî riyên we yên xirab û kiryarên we yên bozbûyî, gelê Îsraêl, Bavê Serdest dibêje.”

Agir li dijî başûrê

⁴⁵Peyva Bavê me ji min re hat:

⁴⁶Kurê mirov, berê xwe bide başûr; li dijî wî mizgînê bide û li dijî daristana welatê başûr pêxemberîtiyê bike. ⁴⁷Ji daristana başûr re bêje: Guh bide peyva Bavê me. Bavê Serdest dibêje: Ez nêzîk im ku agirekî di te de pêxim ê ku her darê, hem hêşîn hem hişk, dixwe. Alava wî nayê temirandin; ewê her rûyî ji başûr heta bakur bişewitîne. ⁴⁸Herkes wê bibîne ku ez, Bavê we, ew pêxistim; ewê netemire.

⁴⁹Hingê min got: “Ax, Bavê Serdest! Ew li ser min dibêjin: ‘Ma ew bi tenê bi meselan nabêje?’”