Xwînrijandina Orşelîmê Eşkere Dibe

Lîsteyek sûcan li dijî Orşelîmê: mîr xwînê dirijînin, dê û bav tên piçûkxistin, xerîb tên zordarîkirin, kahin pîroz û neyaspîroz tevlihev dikin, pêxember hemûyê vedişêrin. Bavê me dibêje ku ew li yek kesî geriya ku li navtenga welêt bisekine, lê kesek nedît.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–16, 18–22, 24–31

Beş 22.

Peyva Bavê me ji min re hat:

Û tu, kurê mirov, tê dadbar bikî? Tê bajarê xwînrijandinê dadbar bikî? Vêca hemû tiştên wê yên nefretê bide ber çavên wê. Bêje: Bavê Serwer wiha dibêje: Bajarê ku di nav xwe de xwînê dirijîne, da ku dema wî bê, û ji bo xwe pûtan çêdike, gemar dibe. Bi xwîna ku te rijand, tu sûcdar î, û bi pûtên ku te çêkirin, tu gemar î. Te dawiya xwe nêzîk kir, gihîştî dawiya salên xwe. Loma ez te li ber miletan rûreş dikim, li ber her welatî tinaz dikim. Yên nêzîk û dûr ji te wê bi te tinazan bikin—ey bajarê bi navê gemar, tije hêrs û kêşmekêş.

Binêre ka her mîrê Îsraêlê yê di nav te de çawa hêza xwe bi kar tîne da ku xwînê birijîne. Di nav te de bav û dê hatin piçûkxistin; di nav te de xerîb hatin zordarî dîtin; di nav te de sêwî û jinebî zordarî dîtin. Te tiştên min ên pîroz piçûk xistin û Şemiyên min bêrûmet kirin. Di nav te de xeberçîn hene ku ji bo xwînrijandinê diçin; di nav te de yên ku li perestgehên çiyan dixwin û di nav te de kirinên xerab dikin hene. Di nav te de bi jinên bavên xwe re radizên; di nav te de bi jinan re di dema gemariya wan a mehane de cotbûnê dikin. Yek bi jina cîranê xwe re kirinên nefretê dike; yekî din bi awayekî xerab buka xwe gemar dike; yekî din destê xwe diavêje xwişka xwe, keça bavê xwe. Di nav te de ji bo xwînrijandinê bertîl digirin; tu feyzê digirî, qezenca zêde dikî, bi zorê feyza neheq ji cîranên xwe distînî. Û tu ez ji bîr kirim, Bavê Serwer wiha dibêje.

Niha binêre, ez destên xwe li hev dixim ji ber qezenca neheq a ku te kir û ji ber xwîna ku te di nav xwe de rijand. Gava ez bi te re hesab bibînim, dê wêrekiya te bisekine, destên te hişk bimînin? Ez, Bavê te, axivîm û ezê bikim. Ezê te di nav miletan de belav bikim, di nav welatan de perçiqînim, û gemariya te ji te paqij bikim. Gava tu li ber miletan bêyî gemarkirin, tu yê bizanî ku ez Bavê te me.

Paşê peyva Bavê me ji min re hat:

Kurê mirov, mala Îsraêlê ji bo min bûye xewle; hemû sifir, qelay, hesin, risas e di nav kûreyê de—xewleya zîv. Loma Bavê Serwer wiha dibêje: Ji ber ku we hemûyan gemarî bûne, ezê we li Orşelîmê bicivînim. Çawa ku zîv, sifir, hesin, risas û qelay li nav kûreyê têne civandin û agir li ser wan tê pifkirin da ku bihelin, ez jî wê we bi hêrs û xezeba xwe bicivînim, we li wir deynim û we bihelînim. Ezê we bicivînim û bi agirê hêrsa xwe li ser we bipifim, û hûnê di nav wê de bihelin. Çawa ku zîv di nav kûreyê de dihele, hûnê jî di nav wê de bihelin. Hingê hûnê bizanin ku min, Bavê we, xezeba xwe li ser we rijand.

Dîsa peyva Bavê me ji min re hat:

Kurê mirov, jê re bêje: Tu welatek î ku nehatiye paqijkirin, ku di roja hêrsê de baran li ser wî nebariya. Pêxemberên wê bi hev re plan dikin, mîna şêrekî ku dinêre û nêçîrê diçirîne; ew canan dixwin, xezîne û tiştên biqîmet digirin, û di nav wê de gelek jinebî dihêlin. Kahînên wê şerîeta min binpê kirin û tiştên min ên pîroz bêrûmet kirin; wan di navbera pîroz û gelemperî de ferq nekirin, di navbera gemar û paqij de cudahî hîn nekirin, û çavên xwe ji Şemiyên min veşartin, loma ez di nav wan de hatime bêrûmetkirin. Rayedarên wê gur in ku nêçîrê diçirînin, xwînê dirijînin, canan ji bo qezenca neheq hilweşînin. Pêxemberên wê ev ji wan re bi dîtinên derewîn û remildarîya derewîn sipî kirin, digotin: “Xwedê wiha dibêje,” lê Bavê me neaxivîbû. Gelê welêt zordarî û talanê dike; ew belengaz û hewcedaran dixin bin zextê û mafê xerîb paşguh dikin.

Min di nav wan de li yekî geriya ku dîwêr ava bike û ji bo welêt li devê şikestinê li ber min raweste, da ku ez wî hilneweşînim—lê min kes nedît. Loma min hêrsa xwe li ser wan rijand, bi agirê xezeba xwe ew helandin. Min rêya wan li ser serên wan anî, Bavê Serwer wiha dibêje.