Çapkirî

Hezekêl 33 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Bav Dîdevanekî Tayîn Dike

Revendeyek digihîje bi nûçeya ku bajar ketiye, û bêdengiya dirêj a Hezekyêl di dawiyê de dişkê. Berî wê, erka dîdevaniyê ya Bavê me ji nû ve tê gotin û derî vekirî tê hiştin, çimkî her kesê ku vedigere dijî. Guhdarên wî gotinên wî wekî stranek spehî dihesibînin û tiştekî nakin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–20, 24–33

Beş 33.

Peyva Bavê me ji min re hat:

“Kurê mirov, bi gelê xwe re bipeyive û ji wan re bibêje: Gava ez şûrekî bînim ser welatekî, gelê wî mirovekî ji nav xwe digirin û wî dikin dîdevanê xwe, û ew dibîne ku şûr li ser welat tê û boriyê lê dixe da ku gel hişyar bike, wê hingê heke kesek dengê boriyê bibihîze lê guh nede hişyariyê, û şûr bê û wî bigire, xwîna wî li ser serê wî bi xwe ye. Wî dengê boriyê bihîst û guh neda hişyariyê; xwîna wî li ser wî ye. Heke wî hişyarî girtiba, wê canê xwe rizgar bikira. Lê heke dîdevan bibîne ku şûr tê û boriyê lê nexe, û gel bêhişyar bimîne, û şûr bê û yekî ji wan bigire, ew yek ji ber sûcê xwe dimire, lê ezê xwîna wî ji dîdevan bipirsim.

“Tu, kurê mirov, min tu kirî dîdevanê mala Îsraêl. Gava tu peyvek ji devê min bibihîzî, ji aliyê min ve wan hişyar bike.” Gava ez ji xerab re bibêjim: “Ey xerab, tuyê bê guman bimirî,” û tu napeyivî ku wî hişyar bikî da ku ji riya xwe vegere, ew wê ji ber sûcê xwe bimire, lê ezê xwîna wî ji te bipirsim. Lê heke tu xerab hişyar bikî ku ji riya xwe vegere û ew jê venegere, ew ji ber gunehê xwe dimire; te canê xwe rizgar kir.

Vegerin û Bijîn

“Û tu, kurê mirov, ji mala Îsraêl re bibêje: Hûn wisa dibêjin: ‘Xeletiyên me û gunehên me li ser me ne, û em di nav wan de diherisin. Em çawa dikarin bijîn?’ Ji wan re bibêje: Bi canê xwe, Bavê Serwer dibêje, ez ji mirina xerab kêfê nagirim, lê ji wê ku xerab ji riya xwe vegere û bijî. Vegerin, ji riyên xwe yên xerab vegerin! Çima hûn bimirin, ey mala Îsraêl?

“Û tu, kurê mirov, ji gelê xwe re bibêje: Rastiya mirovê rast wî rizgar nake roja ku ew serî hilde, û xerabiya mirovê xerab wî naxe roja ku ew jê vegere; mirovê rast nikare bi rastiya xwe bijî roja ku ew guneh bike. Heke ez ji rast re bibêjim: ‘Tuyê bê guman bijî,’ û ew bi rastiya xwe bawer bike û xeletiyê bike, tu kirinên wî yên rast nayên bîranîn; ew ji ber xeletiya ku wî kir dimire. Heke ez ji xerab re bibêjim: ‘Tuyê bê guman bimirî,’ û ew ji gunehê xwe vegere û tiştê rast û dadperwer bike, heke xerab rêhinê vegerîne, tiştê ku wî dizî vegerîne, qanûnên jiyanê bişopîne, tu xeletiyê neke — ew wê bê guman bijî; ew namire. Tu gunehê ku wî kir li dijî wî nayê bîranîn. Wî tiştê rast û dadperwer kir; ew wê bê guman bijî.

“Gelê te dibêje: ‘Riya Bavê Serwer ne rast e’ — lê riya wan bi xwe ye ya ku ne rast e. Gava rast ji rastiya xwe vegere û xeletiyê bike, ew wê ji ber wê bimire. Gava xerab ji xerabiya xwe vegere û tiştê rast û dadperwer bike, ew wê bi wê bijî. Lê dîsa jî hûn dibêjin: ‘Riya Bavê Serwer ne dadperwer e.’ Ezê her yekî ji we li gorî riyên wî dadbar bikim, ey mala Îsraêl.”

Orşelîm Ketiye

Di sala dozdehemîn a sirgûniya me de, di meha dehemîn de, di roja pêncemîn de, revendekî ji Orşelîmê hat ba min û got: “Bajar ketiye.” Destê Bavê me li ser min bû êvara berî ku revend bigihîje, û Bavê me devê min vekir berî ku mirov sibehê bê ba min. Devê min vebû, û ez êdî bêdeng nebûm.

Paşê peyva Bavê me ji min re hat:

Kurê mirov, ewên ku di van kavilan de li welatê Îsraêl dijîn, hey dibêjin: “Îbrahîm tenê mirovek bû, lê dîsa jî welat kir milkê xwe; em gelek in — bê guman welat ji me re wekî milk hatiye dayîn.” Loma ji wan re bibêje: Bavê Serwer dibêje: Hûn goşt bi xwînê re dixwin, çavên xwe ber bi pûtên xwe ve hildidin, û xwînê dirijînin — ma hûn welat bikin milkê xwe? Hûn xwe dispêrin şûrên xwe, hûn tiştên nefretî dikin, û her yek ji we bi jina cîranê xwe re zîna dike — ma hingê hûn welat bikin milkê xwe?

Ji wan re bibêje: Bavê Serwer wisa dibêje: “Bi canê xwe, ewên ku di kavilan de ne wê bi şûr bikevin, ewên ku li deştê ne ezê wan bidim heywanên kûvî da ku bixwin, û ewên ku di keleh û şkeftan de ne wê ji ber belayê bimirin. Ezê welat bikim xirbe û wêran; hêza wî ya serbilind wê biqede; çiyayên Îsraêl wê wêran bimînin, bêyî ku kesek di wan re derbas bibe. Hingê ewê bizanin ku ez Bavê wan im, gava ez welat bikim wêranî û kavil ji ber hemû tiştên nefretî yên ku wan kirin.”

Tu, kurê mirov: gelê te li ber dîwaran û li ber deriyên malan li ser te dipeyivin, yek bi yekî re, her yek bi birayê xwe re: “Werin niha, guhdariya peyva ku ji Bavê me tê bikin. Ew wekî ku gel dike tên ba te, wekî gelê min li ber te rûdinin, û peyvên te dibihîzin — lê li gorî wan tevnagerin. Çimkî bi devên xwe hezkirinê dibêjin, lê dilên wan li pey qezenca xwe ne. Va ye, ji wan re tu wekî stranek hezkirinê yî, bi deng xweş, baş lêdayî; ew peyvên te dibihîzin lê wan nakin. Gava ew pêk were — û ewê pêk were — ewê bizanin ku pêxemberek di nav wan de bû.”