Derewa Mar
Mar yek qedexeyê wekî kînê nîşan dide, û jin û mêr her du jî dixwin. Tiştê ku tê ne mirina di cih de ye lê veşartin, sûcbarkirin, êş di zarokanînê û karî de, û sirgûnî ji bexçê — lê dîsa jî Bavê me berî ku ew herin cil li wan dike.
Bavê me di ayetan de dipeyive 9, 11, 13–19, 22
3 1Mar ji hemû heywanên çolê yên ku Bavê me çêkiribûn fêlbaztir bû. Wî ji jinikê pirsî: “Ma bi rastî Xwedê got: ‘Divê hûn ji tu darên bexçê nexwin’?” a a v1 Mar, yê ku Bavê me red kiriye, wî wekî xwedayekî dûr û çavteng nîşan dide. Ev derewa bingehîn e ku dilê Bav ji zarokên wî vedişêre.
2Jinikê ji mar re got: “Em dikarin ji fêkiyên darên bexçê bixwin, 3lê Xwedê got: ‘Ji fêkiyê dara ku di nava bexçê de ye nexwin, dest jî nedinê, nexwe hûnê bimirin.’”
4Lê mar ji jinikê re got: “Hûnê qet nemirin. 5Xwedê dizane ku gava hûn jê bixwin, wê çavên we vebin û hûnê wekî Xwedê bibin, qencî û xerabiyê bizanibin.” b b v5 Ew jixwe di sûretê wî de bûn (1:27). Derew ew e ku divê ev yek li pişt wî bi zorê bê girtin, ne ku ji destê wî bê standin.
6Jinikê dît ku dar ji bo xwarinê baş e, li ber çavan xweş e û ji bo şehrezayiyê tê xwestin. Wê ji fêkiyê wê hilda û xwar, hinek jî da mêrê xwe yê ku bi wê re bû û wî jî xwar. 7Piştre çavên herduyan vebûn û wan zanî ku ew tazî ne. Wan pelên darhejîrê bi hev dirûtin û berpêşk ji bo xwe çêkirin.
8Di hênikahiya rojê de wan dengê Bavê me bihîst ku li bexçê digeriya. Mêrik û jina wî xwe ji hizûra wî di nav darên bexçê de veşartin.
9Lê Bavê me gazî mêrik kir û jê re got: “Tu li ku yî?”
10Mêrik got: “Min dengê te li bexçê bihîst. Ez tirsiyam, ji ber ku tazî bûm; loma min xwe veşart.”
11Bavê me got: “Kê ji te re got ku tu tazî yî? Ma te ji dara ku min xwarina wê li te qedexe kiribû xwar?”
12Mêrik got: “Jinika ku te bi min re danî, wê ji fêkiyê darê da min û min xwar.”
13Piştre Bavê me ji jinikê pirsî: “Te ev çi kir?” Wê got: “Mar ez xapandim û min xwar.”
14Loma Bavê me ji mar re got: “Ji ber ku te ev kir, ji hemû heywanên kedî û ji hemû heywanên çolê bêtir nalet li te be. Li ser zikê xwe tê bimeşî û tê axê bixwî hemû rojên jiyana xwe. 15Û ezê dijminatiyê bixim navbera te û jinikê, û navbera ziriyeta te û ziriyeta wê. Ewê serê te biperçiqîne û tê li pehniya wî bixî.” c c v15 Hema ji soza yekem a piştî ketina di gunehê de, Bavê me îşaret bi Îsa kir: ziriyeta ku wê mar biperçiqanda û zarokên wî rizgar bikira.
16Wî ji jinikê re got: “Ezê êşa te ya zarokanînê gelekî zêde bikim. Tê bi êşê zarokan bînî. Xwestina te wê ji bo mêrê te be û ewê li ser te serweriyê bike.”
17Û wî ji Adem re got: “Ji ber ku te guhdariya jina xwe kir û te ji dara ku min li te emir kiribû û gotibû: ‘Divê tu jê nexwî,’ xwar, ji ber te nalet li axê be. Tê bi xebat û zehmetiya bi êş hemû rojên jiyana xwe jê bixwî. 18Wê ji te re stirî û dirî derxe û tê giyayên zeviyê bixwî. 19Bi xwêdana eniya xwe tê nanê xwe bixwî, heta ku tu vegerî axê, çimkî tu jê hatî standin. Çimkî tu ax î û tê dîsa vegerî axê.”
20Mêrik navê jina xwe Hewa danî, çimkî wê bibûya diya hemû jîndaran. d d v20 Navê Hewa tê wateya “jîndar”: ew diya hemû jîndaran e.
21Bavê me ji Adem û jina wî re kincên ji çerm çêkirin û ew li wan kirin. e e v21 Piştî têkçûna wan, Bavê me ji zarokên xwe re pêçekeke ji ya ku wan ji xwe re çêkiribû çêtir amade dike. Ev wêneya pêşî ya dilê wî ye ku wan bi tiştê ku tenê ew dikare bide bipêçe.
22Piştre Bavê me got: “Va ye, mêrik bûye wekî yekî ji me, qencî û xerabiyê dizane. Niha, da ku destê xwe dirêj neke, ji dara jiyanê jî negire, nexwe û her û her nejî…” f f v22 Hevoka bi îbranî li vir nîvco disekine. Bavê me qet nabêje ka wê çi bihata. Nivîsarên Pîroz ramanê nîvco dihêlin.
23Loma Bavê me ew ji Bexçeyê Êdenê derxist, da ku axa ku ew jê hatibû standin bixebitîne. 24Wî mêrik qewitand û li rojhilatê Bexçeyê Êdenê xerûb û şûrekî bi pêtên êgir ê ku li dora xwe dizivirî danîn, da ku rêya dara jiyanê biparêzin. g g v24 Di Nivîsarên Pîroz de xerûb ne fîgurên biçûk ên hunera Ronesansê ne. Ew parêzvanên ezmanî yên hêzdar in ku Bavê me ew wezîfedar kirine, da ku rêya pîroz a vegera jiyanê biparêzin.
