Çapkirî

Destpêbûn 38 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Cihûda Xwe Dide Aliyekî

Cihûda ji ba birayên xwe derdikeve û du kurên ku Bavê me ew kuştin winda dike, paşê bûka xwe ya jinebî di bendê de dihêle. Tamar rûyê xwe vedişêre, gerewa wî wekî berdêl distîne, û gava ew ferman dike ku Tamar bê şewitandin, wê nîşan dide. Ew qebûl dike ku ew ji wî rasttir e.

Beş 38.

Di wê demê de Cihûda ji ba birayên xwe derket û çû ba zilamekî Edûllamî yê ku navê wî Hîra bû. Li wir Cihûda keça zilamekî Kenanî yê bi navê Şûa dît. Wî ew ji xwe re kir jin û pê re raza. Ew bi zaro ma û kurek anî. Cihûda navê wî Êr danî. Ew dîsa bi zaro ma û kurek anî. Wê navê wî Onan danî. Wê kurekî din jî anî û navê wî Şêla danî. Gava wê ew anî, ew li Kezîvê bû. Cihûda ji Êrê kurê xwe yê nixurî re jinek anî. Navê wê Tamar bû. Lê Êr, nixuriyê Cihûda, li ber çavê Bavê me xerab bû û Bavê me ew kuşt. Piştre Cihûda ji Onan re got: “Here ba jina birayê xwe, wekî birayê mêrê wê peywira xwe bi cih bîne û ji bo birayê xwe zarokan bîne holê.” a a v8 Li gorî adeteke kevnar, gava birayê zilamekî bê zarok bimira, wî bi jinebiyê re zarokek çêdikir, da ku navê birayê wî bidome. Ev ew peywir bû ku Onan red kir. Lê Onan dizanibû ku zarok wê ne yê wî be. Loma her gava ku ew diçû ba jina birayê xwe, wî tovê xwe davêt erdê, da ku zarokekî nede birayê xwe. Tiştê ku wî dikir li ber çavê Bavê me xerab bû. Ji ber vê yekê wî canê wî jî stand. Cihûda ji bûka xwe Tamarê re got: “Heta ku kurê min Şêla mezin bibe, li mala bavê xwe jinebî bimîne.” Çimkî wî di dilê xwe de digot: “Belkî ew jî wekî birayên xwe bimire.” Bi vî awayî Tamar li mala bavê xwe ma.

Piştî demeke dirêj, jina Cihûda, keça Şûa, mir. Piştî ku Cihûda xema xwe revand, ew û hevalê xwe Hîrayê Edûllamî çûn Tîmnayê, ba hevringkarên xwe. Xeber gihîşte Tamarê: “Xezûrê te ji bo hevringkirina miyên xwe diçe Tîmnayê.” Loma wê kincên xwe yên jinebiyê ji xwe kirin, bi xêliyekê xwe nixumand, xwe pêça û li ber deriyê Enayîmê, li ser rêya Tîmnayê rûnişt. Çimkî wê dîtibû ku Şêla mezin bûye, lê ew nehatibû dayîn wî ku bibe jina wî. Gava Cihûda ew dît, fikirî ku ew fahîşeyek e, çimkî wê rûyê xwe nixumandibû. Ew li ber rê ber bi wê ve zivirî û got: “Bihêle ez bi te re razim.” Wî nizanibû ku ew bûka wî ye. Jinikê got: “Tê çi bidî min, ku tu bi min re razî?”

Wî got: “Ezê ji keriyê karikekî bizinan ji te re bişînim.” Wê got: “Heta ku tu wî bişînî, tê gerewekê bidî min?”

Wî got: “Ez çi bi gerewî bidim te?” Wê got: “Mora xwe, şehbenê wê û gopalê ku di destê te de ye.” Wî ew dan wê û pê re raza. Ew ji wî bi zaro ma.

Ew rabû û çû. Wê xêliya xwe ji xwe kir û dîsa kincên xwe yên jinebiyê li xwe kirin. Cihûda bi destê hevalê xwe yê Edûllamî karikê bizinê şand, da ku gerewa xwe ji jinikê bistîne, lê wî jinik li tu derê nedît. Wî ji mirovên wê derê pirsî: “Ka jina laşfiroş a pûtperestiyê ya ku li Enayîmê li ber rê bû li ku ye?” Wan got: “Li vir tu jineke laşfiroş a pûtperestiyê tunebûye.”

Loma ew vegeriya ba Cihûda û got: “Min ew li tu derê nedît. Mirovên wê derê jî gotin ku li wir tu jineke laşfiroş a pûtperestiyê tunebûye.” Piştre Cihûda got: “Bila wan tiştan ji xwe re bihêle, yan na wê tinazên xwe bi me bikin. Min ev karikê bizinê jê re şand, lê te ew nedît.”

Bi qasî sê mehan paşê ji Cihûda re gotin: “Tamara bûka te fahîşetiyê kiriye û niha ji ber wê bi zaro maye.” Cihûda got: “Wê derînin û bişewitînin!”

Gava ku ew derdixistin, wê ji xezûrê xwe re xeber şand û got: “Ez ji wî mirovê ku ev tişt yên wî ne, bi zaro me. Ji kerema xwe binêre, ka ev mor, şehbenê wê û gopal yên kê ne.”

Cihûda ev tişt nas kirin û got: “Ew ji min rastir e, ji ber ku min ew neda Şêlayê kurê xwe.” Êdî Cihûda careke din neçû ba wê.

Çaxê dema zarokanîna wê hat, di zikê wê de cêwî hebûn. Gava wê zarok dianîn, yekî destê xwe derxist. Pîrikê tayekî sor bi destê wî ve girê da û got: “Ev yê pêşî derket.” Gava wî destê xwe bi paş ve kişand, birayê wî derket. Pîrikê got: “Te çi cihekî qelişî ji xwe re vekir!” Loma navê wî birayê ku derket Peres hate danîn. b b v29 Peres, ku navê wî tê wateya “qelişek”, dibe bav û kalê Dawidê Padîşah û bi rêya Dawid, yê Îsa jî (Metta 1:3; Rût 4:18-22). Bavê me rêza Kurê xwe di nav beşa herî neçaverêkirî de dihûne. Ew dilsoziya Tamarê bi rûmet dike û dest bi wê dûndanê dike ku li afirê bi dawî dibe. Piştre birayê wî yê ku tayê sor li destê wî bû derket û navê wî Zerah hate danîn. c c v30 Navê Zerah bi “ronahî” yan “şefaq” re têkildar e.