Çapkirî

Hoşeya 4 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Bavê me Doza Xwe Tîne Pêş

Bavê me dozek tîne: ne dilsozî, ne nasîna wî, û welat bi xwe jê re şîn digire. Kahîn herî xirab derdikevin, çimkî ew bi gunehê gel têr dibin. Biryar dubare dike ku gelê wî ji ber kêmbûna nasînê tê hilweşandin, û çawa gel, wisa kahîn.

Beş 4.

Gelî zarokên Îsraêl, peyva Bavê me bibihîzin, çimkî wî li hember rûniştevanên welêt dozek heye: li welêt ne dilsozî heye, ne hezkirina peymanê û ne jî nasîna wî. a a v1 Bavê me li hember gelê xwe dozeke peymanê tîne pêş — ne wek dadgerekî dûr, lê wek Bavekî birîndar ku dilsozî, hezkirin û nasîna wî ya ku wan winda kirine bi nav dike. Tenê sondxwarin û derewkirin, kuştin û dizîn û zînakirin heye; ew hemû sînoran dişkênin, û xwînrij li pey xwînrijê tê. Loma welat şîn digire, û hemû yên ku tê de dijîn diperîtin, digel heywanên çolê û teyrên ezmanan; heta masiyên deryayê jî tên birin.

Lê bila kes sûcdar neke, bila kes gunehê neavêje ser, çimkî gelê te mîna yên e ku b b v4 Cengkirin bi kahîn re tê wateya redkirina yê ku hatiye tayînkirin da ku li ber Xwedê nûnertiya gel bike — rûreşiya herî bilind. Tu bi roj dilikumî, û pêxember jî bi şev bi te re dilikume; û ezê diya te hilweşînim. Gelê min ji ber kêmbûna nasînê tê hilweşandin. Ji ber ku te nasîn red kir, ezê jî te wek kahînê xwe red bikim; ji ber ku te şerîeta Bavê xwe ji bîr kir, ezê jî zarokên te ji bîr bikim. Ew çiqas zêde bûn, ewqas zêdetir li hember min guneh kirin; ezê rûmeta wan

Ew bi gunehê gelê min dixwin û dilê xwe didin ser xirabiya wan. Loma wê wisa bibe: çawa gel, wisa kahîn. Ezê wan ji bo rêyên wan ceza bikim û ji bo kirinên wan heqê wan bidim. Wê bixwin lê têr nebin; xwe bidin fahîşetiyê lê zêde nebin, çimkî wan Bavê me terikandiye û dev ji rêyên wî berdaye. Fahîşetî, şerab û şeraba nû aqilê baş dibin.

Gelê min ji perçeyekî dar şîretan dipirse, û gopalê wan ji wan re pêxemberiyê dike; çimkî ruhekî fahîşetiyê ew ji rê derxistine, û wan fahîşetî kiriye, Bavê xwe terikandiye. Ew li serê çiyayan qurban dikin û li ser girikan qurbanan dişewitînin, li bin dara mazî, qewax û binehtê, çimkî sîbera wan xweş e. Loma keçên we dibin fahîşe û bûkên we zînayê dikin. Ezê keçên we ceza nekim gava ku dibin fahîşe, ne jî bûkên we gava ku zînayê dikin; çimkî mêr bi xwe bi fahîşeyan re diçin û bi fahîşeyên perestgehê re qurbanan pêşkêş dikin — gelekî bêtêgihiştin diçe ber xirabûnê.

Her çend tu, Îsraêl, bibî fahîşe jî, bila Cihûda sûcdar nebe. Neçin Gilgalê; serneçin Bêt-Awenê; û sond nexwin, ‘Bi saxiya Bavê me.’ c c v15 Bêt-Awen (‘mala xirabiyê’) navê henekvanî yê Hoşeya ye ji bo Bêtêlê, perestgeha sereke ya padîşahiya bakur. Îsraêl serhişk e, mîna golikeke serhişk. Ma Bavê me niha dikare wan wek berxekî li zozaneke vekirî biçêrîne? Efrayîm bi pûtan ve girêdayî ye; wî bi tenê bihêlin. Gava vexwarina wan xilas dibe, xwe didin fahîşetiyê; serokên wan pir ji rûreşiyê hez dikin. Bayek bi baskên xwe ew pêçaye, û wê ji ber gorîgehên xwe şerm bikin.