Efrayîm Wê Venegere Malê
Efrayîm nanekî nîvpijandî ye, kevokeke bêaqil ku di navbera Misir û Aşûrê de baskan lê dixe, firnekê ye ku agirê wê tevahiya şevê dişewite. Padîşah yek bi yek dikevin û tu kes gazî Bavê me nake. Ew dibêje wê wan rizgar bike, lê ew li şûna ku vegerin li ser nivînên xwe diqîrin.
7 1Her gava ku ez hewl didim Îsraêlê sax bikim, gunehê Efrayîm tê eşkerekirin, û xirabiyên Sameriyê; çimkî ew derewan dikin—diz dikeve hundir, talankar li derve talan dikin. 2Lê ew di dilên xwe de nabêjin ku ez hemû xirabiya wan tînim bîra xwe. Niha kirinên wan li dora wan in; ew li ber rûyê min in.
3Bi xirabiya xwe padîşah şa dikin, û serokan bi derewên xwe. 4Ew hemû zînakar in, mîna firnekê ku nanpêj dadaye, yê ku agir ji tevdana hevîr heta ku bi hevîrtirşk werimî, êdî naguhêze. 5Di roja padîşahê me de serokan bi germiya şerabê xwe nexweş kirin; wî destê xwe da destê tinazkeran. 6Çimkî ew bi dilên mîna firnekê dişewitin nêzîk dibin, dema ku li benda kemînê ne; tevahiya şevê hêrsa wan dixulxule, û spêdê mîna agirekî geş dişewite. 7Ew hemû mîna firnekê germ in, û serwerên xwe diqûtînin. Hemû padîşahên wan ketine; tu kes ji wan gazî min nake.
8Efrayîm xwe di nav gelan de tevlihev dike; Efrayîm nanekî zirav e yê ku nehatiye zivirandin. 9Biyanî hêza wî diqûtînin, û ew pê nizane; porên spî li ser wî belav bûne, û ew pê nizane. 10Serbilindiya Îsraêlê li ber rûyê wî şahidiyê dide, lê dîsa jî ew li hemû vê yekê nagerin ba Bavê xwe, û ne jî lê digerin.
11Efrayîm bûye mîna kevokekê, bêaqil û bêfam, gazî Misrê dike, diçe Aşûrê. 12Gava ku diçin, ezê tora xwe li ser wan belav bikim; ezê wan mîna teyrên ezmanan bînim xwarê. Ezê wan terbiye bikim wek ku civata wan hatibû hişyarkirin.
13Wey li wan, çimkî ew ji min dûr ketine! Wêranî li wan be, çimkî ew li hember min serî rakirine! Minê wan rizgar bikira, lê ew li dijî min derewan dibêjin. 14Ew ji dilê xwe gazî min nakin, lê li ser nivînên xwe diqîrin; ji bo dexl û şeraba nû xwe birîndar dikin; ew ji min rû dizivirînin. a a v14 Birîndarkirina bedenê beşek ji merasîmên pûtperestî yên berxwedariyê yên Kenanê bû, ku dihat kirin da ku ji xwedayên bahozê re ji bo dexl û şerabê lava bikin — berevajiyê gazîkirina Bav ji dil ve. 15Her çend ku min milên wan perwerde kir û xurt kir jî, lê dîsa jî ew li hember min xirabiyê dikişînin. 16Ew vedigerin, lê ne ber bi jor ve; ew bûne mîna kevanekî sist. Serokên wan ji ber qureziya zimanê xwe wê bi şûr bikevin; ev wê wan li welatê Misrê bike tinazî.
