Zagonên ku Belengazan Talan Dikin

Aşûr di destê Bavê me de şiv e û vê nizane — mîna bivirekî ku li hember yê wî dihejîne pesnê xwe dide — loma quretiya amûrê jî tê dadbarkirin. Meşa dagirker bajar bi bajar tê şopandin, heta ku ew li Orşelîmê mista xwe dihejîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 5–6, 12, 24–27

Beş 10.

Wey li wan ên ku biryarên neheq derdixin, li nivîskarên ku zagonên zordar dinivîsin, da ku mafê feqîran bistînin û mafên belengazên nav gelê min talan bikin, da ku jinebî bibin nêçîra wan û sêwî bibin hikariya wan. Hûnê roja hesabpirsînê çi bikin, gava ku wêranî ji dûr ve bê? Hûnê ji bo alîkariyê bazdin ba kê? Hûnê dewlemendiya xwe li ku bihêlin? Tiştek namîne ji bilî ku di nav dîlan de bitewin an jî di nav kuştiyan de bikevin. Lê belê bi vê hemûyê re jî hêrsa wî venegeriyaye; destê wî hê jî dirêjkirî ye.

Aşûr, Darê di Destê Wî de

“Wey li Aşûrê, darê hêrsa min, ku di destê wî de şiva gazeba min e! Ez wî dişînim ser miletekî bêxwedê; li dijî gelê hêrsa xwe fermanê didim wî, da ku talan bistîne û ganîmetê bibe, da ku wan wek herriya kolanan bin pê bike.”

Lê belê ev ne tişta ku ew dixwaze ye; ev ne tişta ku dilê wî pîlan dike ye. Armanca wî ew e ku têk bibe, ku milet li pey milet qut bike. Çimkî ew dibêje: “Ma ne hemû serokên min padîşah in? Ma Kalno ne wek Kerkemîşê ye? Ma Hamat ne wek Arpadê ye? Ma Sameriya ne wek Şamê ye? Çawa ku destê min padîşahiyên pûtan girtin, ên ku peykerên wan ji yên Orşelîm û Sameriyayê zêdetir bûn, ma ez ê bi Orşelîm û peykerên wê re wek ku min bi Sameriya û pûtên wê re kir, nekim?”

Gava ku Bavê Serwer hemû karê xwe li dijî Çiyayê Siyonê û Orşelîmê biqedîne, ezê fêkiyê dilê quretî yê padîşahê Aşûrê û pozbilindiya çavên wî ceza bikim.

Çimkî ew dibêje: “Bi hêza destê xwe min ev kir, û bi aqilmendiya xwe, çimkî fêhmdar im. Min sînorên gelan rakirin û xezîneyên wan talan kirin; min ên ku wek yekî hêzdar li ser text rûniştibûn, daxistin. Destê min wek ku bigihêje hêlînekê, gihîşte dewlemendiya gelan; wek ku yek hêkên berdayî berhev dike, min hemû erd berhev kir. Yekê jî ne baskên xwe lebitand û ne jî nikilê xwe vekir da ku bicivcive. Ma bivir li ser yê ku wê dihejîne, pozê xwe bilind dike? Ma mişar li dijî yê ku wê bi kar tîne, pesnê xwe dide? Wek ku darek bikare yê ku wê radike bihejîne, wek ku şivek bikare tiştê ku ne dar e rake!” Loma Bavê Serwer, Bavê leşkerên ezmanan, wê nexweşiyeke jihevketinê bişîne nav şervanên wî yên qewî, û di bin rûmeta wî de agirek wê wek pêtekê bişewitîne. Ronahiya Îsraêl wê bibe agir, Pîrozê me pêt; di rojekê de ew wê bişewitîne û stirî û dirîyên wî bixwe. Rûmeta daristana wî û zeviya wî ya berdar Bavê me wê têk bibe, hem can hem jî beden; ew wê wek gava ku mirovekî nexweş dihelihe be. Darên mayî yên daristana wî wê ewqas hindik bin ku zarokek bikare wan bijmêre.

Dîsa Pişta Xwe bi Bavê me Girêdan

Di wê rojê de bermayiyên Îsraêl û ên ku ji mala Aqûb filitîne, êdî pişta xwe bi yê ku li wan xistiye venegirin, lê wê bi rastî pişta xwe bi Bavê me, Pîrozê Îsraêl, girêdin. Bermayiyek wê vegere— bermayiyek ji Aqûb—ba Xwedayê Hêzdar. Her çend gelê te Îsraêl wek qûma deryayê be jî, tenê bermayiyek wê vegere. Têkçûn biryar bûye, bi rastiyê diherike. Çimkî Bavê Serwer, Bavê leşkerên ezmanan, wê têkçûna biryarkirî li seranserê welêt pêk bîne.

Loma Bavê Serwer, Bavê leşkerên ezmanan, dibêje: “Gelê min ê ku li Siyonê dijî, ji Aşûrê netirse, ya ku bi darê li te dixe û şivê li dijî te radike wek ku Misrê kir. Çimkî piştî demeke pir hindik gazeba min wê biqede, û hêrsa min wê berê xwe bide têkçûna wan.” Bavê leşkerên ezmanan wê qamçiyekê li dijî wan bihejîne, wek gava ku li Midyanê li zinarê Orêbê xist; ew wê şivê xwe li ser deryayê rake wek ku li Misrê kir. ^a Di wê rojê de barê wan wê ji ser milê te rabe, nîrê wan ji ser stûyê te; nîr wê bê şkandin.

Ew tê ser Ayatê, di Mîgronê re derbas dibe, pêdiviyên xwe li Mîkmaşê datîne. Ew ji derbendê derbas dibin: “Em ê li Gebayê konan vegirin.” Rama dilerize; Gîbeaya Şawil direve. Bang bike, keça Galîmê! Guhdarî bike, Layşa! Hey feqîr Anatot! Madmena direve; xelkê Gebîmê xwe vedişêrin. Îro bi xwe ew li Nobê disekine, kulmê xwe li çiyayê keça Siyonê dihejîne, li gira Orşelîmê. Binêre, Bavê Serwer, Bavê leşkerên ezmanan, wê çiqilan bi hêzeke tirsnak biqusîne; darên herî bilind wê bikevin, ên bilind wê bêne daxistin. Ew ê qalindên daristanê bi bivirekî birî, û Lubnan wê li ber Yê Birûmet bikeve.