Bavê me Siwarî Ewr Dibe û Tê Misrê

Misr li dijî xwe radibe, Nîlê wê ziwa bibe, û şêwirmendên wê yên navdar şêwira bêaqil didin, çimkî Bavê me tevlihevî tê de rijandiye. Paşê pêxembertî matmayî dibe: gorîgehek di dilê Misrê de, rizgarkarek ku dema Misr hewar dike tê şandin, û Misr wek zarokên wî tê binavkirin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–4, 25

Beş 19.

Pêxembertiyek li ser Misrê. Va ye—Bavê me siwarî ewrekî bilez dibe û tê Misrê. Pûtên Misrê li ber wî dilerizin, û dilê Misrê di hundirê wê de dihele.

Ezê Misrê li dijî Misrê rakim, û ewê şer bikin, her yek li dijî birayê xwe û her yek li dijî cîranê xwe, bajar li dijî bajar, padîşahî li dijî padîşahiyê. Ruhê Misrê wê di hundirê wê de birije, û ezê şêwira wê daqurtînim; ewê ji pûtan û ji sêrbazan, ji giyanan û ji nihêtkeran bipirsin. Ezê Misrê bidim destê axayekî hişk, û padîşahekî dijwar wê li ser wan hukum bike—Bavê leşkerên ezmanan weha dibêje.

Avên deryayê wê biçikin, û çem wê ziwa û hişk bibe. Co wê bêhn bikin; çemên Misrê wê kêm bibin û biçikin; qamîş û lûs wê biçilmisin. Deverên tazî li ber Nîlê, li devê Nîlê, û her tiştê ku li kêleka Nîlê hatiye çandin, wê ziwa bibe, bi ba ve biçe û êdî tune be. Masîgir wê şîn bigirin; hemû yên ku çengelê davêjin Nîlê wê bikalin, û yên ku torê li ser avê vedikin wê bihelin. Yên ku bi ketanê şehkirî dixebitin wê şermezar bibin, û yên ku cilê spî diçinin. Çêvanên wê wê bên perçiqandin, û hemû yên ku ji bo heqdestê dixebitin wê bi dil nexweş bibin. Mîrên Zoanê ji bêaqilan pê ve ne tiştek in; şêwirmendên herî jîr ên Fîrewûn şêwira bêwate didin. Hûn çawa dikarin ji Fîrewûn re bibêjin: “Ez kurê aqilmendan im, kurê padîşahên kevnar”? Niha aqilmendên we li ku ne? Bila ew ji we re bibêjin û diyar bikin ka Bavê leşkerên ezmanan li dijî Misrê çi plan kiriye. Mîrên Zoanê bûne bêaqil, mîrên Memfîsê hatine xapandin; kevirên bingehîn ên eşîrên wê Misir ji rê derxistine. Bavê me ruhekî tevliheviyê rijandiye nav wê, û wan kiriye ku Misir di her karê xwe de bitewite, mîna serxweşekî ku di vereşîna xwe de ditewite. Tu tiştê ku Misir bikare bike wê tune be, çi serî çi dûv, çi çiqilê darê xurmê çi qamîş. ^a

Di wê rojê de Misrî wê mîna jinan bibin—ji tirsa destê ku Bavê leşkerên ezmanan li dijî wan radike, dilerizin. Welatê Cihûdayê wê Misrê bitirsîne; her kesê ku navê wê dibihîze wê bitirse, ji ber tiştê ku Bavê leşkerên ezmanan li dijî wan plan dike. Di wê rojê de pênc bajarên li Misrê wê bi zimanê Kenanê biaxivin û sond bixwin ku dilsozê Bavê leşkerên ezmanan bin. Navê yekî jê wê Bajarê Rojê be. ^b

Di wê rojê de wê gorîgehek ji bo Bavê me di nav dilê Misrê de hebe, û stûnek jê re li ser sînorê wê. Ew wê li welatê Misrê ji bo Bavê leşkerên ezmanan bibe nîşan û şahid. Gava ku ji ber zordaran bang li Bavê me bikin, wê rizgarkarek û parêzerek ji wan re bişîne, û wan rizgar bike. Bavê me wê xwe ji Misrê re eşkere bike; di wê rojê de Misrî wê wî nas bikin, bi gorî û pêşkêşan îbadetê bikin, û jê re nezir bikin û wan bi cih bînin. Bavê me wê li Misrê bixe—hem dixe hem jî derman dike. Ewê vegerin ba wî; wê lavahiyên wan bibihîze û wan derman bike. ^c

Di wê rojê de wê rêyeke mezin ji Misrê heta Aşûrê dirêj bibe. Aşûrî wê têkevin Misrê û Misrî têkevin Aşûrê, û Misir wê bi Aşûrê re îbadetê bike.

Di wê rojê de Îsraêl wê bi Misir û Aşûrê re bibe ya sisiyan, bereketek di nav erdê de,

çimkî Bavê leşkerên ezmanan ew bereketdar kirine: “Bila Misir, zarokên min, Aşûr, karê destên min, û Îsraêl, mîrateya min, bi bereket bin.” ^d