Aşdod dikeve destê Aşûrê
Bavê me ji Îşaya re dibêje ku palasê xwe û solên xwe derîne û sê salan tazî û pêxwas bimeşe — wêneyekî zindî yê dîlên ku tazî têne barkirin. Armanc baweriya Cihûda bi wan alîgiran e. Deryakenar dipirse ka çawa dikare bireve.
Bavê me di ayetan de dipeyive 2–6
20 1Di sala ku serfermandar hat Aşdodê de, ku ji aliyê Sargon padîşahê Aşûrê ve hatibû şandin, ew li dijî Aşdodê şer kir û ew girt.
2Wî çaxî Bavê me bi destê Îşaya kurê Amos re got: “Palasê ji nava xwe veke û solan ji lingên xwe deyne.” Wî wisa kir, tazî û pêxwas digeriya. 3Paşê Bavê me got: “Çawa ku xulamê min Îşaya sê salan tazî û pêxwas gerîyaye, wek nîşan û pêşhatinek li dijî Misrê û Kûşê, a a v3 Kûş navê kevn ê wî herêmî ye ku niha Sûdan û bakurê Etiyopyayê digire. 4wisa jî padîşahê Aşûrê wê dîlên Misrê û sirgûnên Kûşê, ciwan û kal, tazî û pêxwas, qûn vekirî bajo—û şerma Misrê eşkere bike. 5Hingê ewê bişkên û şermezar bibin ji ber Kûşê hêviya xwe û Misrê pesnê xwe. 6Di wê rojê de, gelê vî deryakenarî wê bibêjin: ‘Binêrin, çi hat serê hêviya me, ciyê ku em jê re reviyan bo alîkariyê, da ku em ji padîşahê Aşûrê bên rizgarkirin! Em çawa dikarin birevin?’”
