Bigirîn, Keştiyên Tarşîşê

Bendera Sûrê çûye û ji hevkarên wê yên bazirganiyê re tê gotin ku şîn bigirin; bazirganên ku tac dibexşandin û derya kirine bazar bêdeng dibin. Bavê me ew plan kir, da ku hemû pozbilindiya birûmet nizm bike. Qezenca wê ya paşê dibe pîroz.

Bavê me di ayetê de dipeyive 12

Beş 23.

Peyama li ser Sûrê: Bigirîn, hûn keştiyên Tarşîşê, çimkî bendera we hatiye hilweşandin, bê xanî û bê stargeh maye. Ev nûçe ji welatê Qibrisê gihîştiye wan. Bêdeng bin, hûn ên ku li peravê rûdinin, hûn bazirganên Saydayê, ên ku qasidên wan derbasî deryayê dibin. Li ser avên mezin genimê Şîhorê hat, dexla Nîlê—ev dahata wê bû; û ew bû bazara miletan. Fedî bike, Sayda, çimkî deryayê, keleha deryayê, got: “Min ne zehmet kişand ne jî zarok anîn, min ne xort mezin kirin ne jî keç gihandin.” Gava ev nûçe bigihîje Misrê, ew ê bi xebera li ser Sûrê ji êşê bitewin. Derbasî Tarşîşê bibin; bigirîn, hûn ên ku li peravê rûdinin. Ma ev bajarê we yê şahiyê ye, ê ku destpêka wî digihîje demên kevnar, ê ku lingên wî ew birin welatên dûr ku lê bi cih bibe? Kê ev li dijî Sûrê plan kir, li dijî wê ya ku tac dibexşand, ê ku bazirganên wê mîr bûn, ê ku firoşkarên wê birûmetên erdê bûn? Bavê artêşên ezmanan ew plan kir—ji bo ku hemû pozbilindiya birûmet bikê qirêj, ji bo ku hemû birûmetên erdê nizm bike. Wek Nîlê li ser welatê xwe biherike, keça Tarşîşê; êdî bender tuneye. Wî destê xwe li ser deryayê dirêj kir; wî padîşahî hejandin. Bavê me ferman daye li ser Kenanê ku kelehên wê hilweşînin.

Wî got: “Tu êdî dê şa nebî, keça keçîn a Saydayê ya ku hatiye binpêkirin. Rabe, derbasî Qibrisê bibe; li wir jî tu dê bêhnvedanê nebînî.”

Li welatê Babîliyan binêrin! Ev ew gel e ku êdî nemaye; Aşûrê ew da candarên çolê. Wan birncên dorpêçê rakirin, wan qesrên wê tazî kirin, wan ew kirin xirbe. ^a Bigirîn, hûn keştiyên Tarşîşê, çimkî keleha we hatiye hilweşandin. Di wê rojê de Sûr dê heftê salan were jibîrkirin, wek temenê padîşahekî. Di dawiya heftê salan de, qedera Sûrê dê wek stirana qehpikê be: “Çengek bigire, li bajêr bigere, qehpika jibîrkirî; bi xweşî lêxe, gelek stiran bibêje, da ku tu bêyî bîranîn.” Di dawiya heftê salan de, Bavê me dê bala xwe bide Sûrê, û ew ê vegere ser kazanca xwe, bi hemû padîşahiyên dinyayê li ser rûyê erdê qehpîtiyê bike. Lê qezenc û kazanca wê dê ji bo Bavê me wek pîroz veqetandî be. Ew ê neyê embarkirin û nayê kombûn; qezenca wê dê ji bo wan ên ku li ber Bavê me dijîn be, ji bo xwarina pir û cilên baş.