Bavê me bi Yêremya re hişyariyê dide

Leşkerê Misrê Babîliyan ji dûr ve dikişîne û Orşelîm hêvî dike; Yêremya peyva Bavê me tîne ku ewê vegerin û bajêr bişewitînin. Dema ku ji bo karekî malbatê derdikeve, wekî firarî tê girtin, tê lêxistin û tê zindankirin. Zedekiya bi dizî peyvekê dixwaze, yekî dijwar werdigire û nanî didiyê.

Bavê me di ayetan de dipeyive 7–10

Beş 37.

Zedekiyayê kurê Yoşiya li şûna Konyayê kurê Yehoyaqîm padîşah bû, yê ku Nebûkadnesarê padîşahê Babîlê li welatê Cihûda kiribû padîşah. Lê ne wî, ne xizmetkarên wî û ne jî gelê welat guh nedan peyvên Bavê me yên ku bi riya Yêremya pêxember hatin gotin.

Padîşah Zedekiya Yehûkalê kurê Şelemya û Sefanyayê kurê Maaseya yê kahîn şandin ba Yêremya pêxember û gotin: “Ji kerema xwe re ji bo me li Bavê me bike duayê.”

Yêremya hê di nav gel de dihat û diçû; wan hê ew nezindanî kiribû. Leşkerê Fîrewûn ji Misrê bi rê ketibû; gava Babîliyên ku Orşelîmê dorpêç kiribûn ev bihîstin, ji Orşelîmê vekişiyan.

Hingê peyva Bavê me ji Yêremya pêxember re hat:

Bavê me yê Îsraêl wiha dibêje: Ji padîşahê Cihûda yê ku hûn şandine ku ji min bipirsin re bibêjin: Leşkerê Fîrewûn ê ku ji bo ku alîkariya we bike bi rê ketibû, vedigere welatê xwe yê Misrê. Paşê Babîliyê wê vegerin û li dijî vî bajarî şer bikin, wî bigirin û wî bişewitînin.

Bavê me wiha dibêje: Xwe nexapînin û nebêjin: “Babîliyê bê guman wê ji ba me herin”—ewê neçin. Heke we hemû leşkerê Babîliyan ê ku li dijî we şer dike bixista jî, û tenê mirovên birîndar di konên wan de bimana jî, ewê rabûna û vî bajarî bişewitandina.

Yêremya tê girtin û tê zindankirin

Niha gava ku leşkerê Babîlê ji ber leşkerê Fîrewûn ji Orşelîmê vekişiyabû, Yêremya ji Orşelîmê derket û ber bi welatê Binyamîn ve çû, da ku li wir di nav gel de para xwe bistîne. Li Deriyê Binyamîn, serdarê cerdevanan Îriyayê kurê Şelemyayê kurê Hananya Yêremya pêxember girt û got: “Tu direvî ba Babîliyan!”

Yêremya got: “Derewek e! Ez narevim ba Babîliyan.” Lê Îriya guh nedayê, Yêremya girt û ew bir ba serdaran.

Serdar li Yêremya hêrs bûn, ew lêxistin û ew di mala Yonatanê katib de , ya ku bûbû zindan, girtin.

Wisa Yêremya kete hucreyên kemerî yên zîndanê, û li wir rojên gelek ma. Hingê Padîşah Zedekiya şand pey wî û kir ku ew bînin. Padîşah li qesrê bi dizî jê pirsî û got: “Peyvek ji Bavê me heye?” Yêremya got: “Heye.” “Tuyê bidî destê padîşahê Babîlê.”

Yêremya ji Padîşah Zedekiya pirsî: “Min çawa li dijî te, xizmetkarên te, an vî gelî guneh kir, ku te ez zindanî kirim? Pêxemberên te yên ku pêxemberîtî dikirin û digotin, ‘Padîşahê Babîlê wê neyê ser te an vî welatî,’ niha li ku ne? Ji kerema xwe re guhê xwe bide min, ya xudanê min padîşah: bila daxwaza min bigihîje te—min venegerîne mala Yonatanê katib, da ku ez li wir nemirim.”

Padîşah Zedekiya emir da, û wan Yêremya danî hewşa cerdevanan, û her roj ji kolana nanpêjan jê re somûnek nan dida, heta ku nanê bajêr qediya. Wisa Yêremya di hewşa cerdevanan de ma.