Nagapaandam ang Aton Amay Paagi kay Jeremias

Ang kasundalohan sang Egipto nagpalayo sa mga taga-Babylon kag naglaum ang Jerusalem; nagdala si Jeremiah sang pulong sang aton Amay nga magabalik sila kag sunugon ang siudad. Sa paggikan niya para sa kinahanglanon sang pamilya, gindakop siya subong manugtalikod, ginhampak, kag ginbilanggo. Si Zedekiah nagpangayo sing tago nga pulong, nakabaton sing mabaskog, kag nagtugot sing tinapay sa iya.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 7–10

Kapitulo 37.

Naghari si Sedekias nga anak ni Josias sa baylo ni Conias nga anak ni Jehoiakim, nga ginhimo nga hari ni Nabocodonosor nga hari sang Babilonia sa duta sang Juda. Apang wala magsapak sia, ukon ang iya mga alagad, ukon ang katawohan sang duta, sa mga pulong sang aton Amay nga ginhambal paagi kay Jeremias nga manalagna.

Ginpadala ni Hari Sedekias si Jehucal nga anak ni Selemias kag si Sofonias nga anak ni Maasias nga saserdote kay Jeremias nga manalagna, nga nagasiling, “Palihog pangamuyo ka sa aton Amay para sa amon.”

Si Jeremias nagakadto kag nagakari pa sa tunga sang katawohan; wala pa nila sia mabilanggo. Naglakat ang kasoldadosan ni Faraon halin sa Egipto; sang mabatian ini sang mga taga-Babilonia nga nagalikup sang Jerusalem, nagbiya sila sa Jerusalem.

Niyan nag-abut ang pulong sang aton Amay kay Jeremias nga manalagna, nga nagasiling,

Amo ini ang ginasiling sang aton Amay sang Israel: Silinga ang hari sang Juda nga nagpadala sa inyo sa pagpamangkot sa akon: Ang kasoldadosan ni Faraon nga naglakat sa pagbulig sa inyo magabalik sa Egipto. Niyan magabalik ang mga taga-Babilonia kag magapakig-away sa sini nga siudad, maagaw ini, kag masunog ini.

Amo ini ang ginasiling sang aton Amay: Dili ninyo pagdayaa ang inyo kaugalingon, nga nagasiling, “Ang mga taga-Babilonia sa pagkamatuud magabiya sa aton”—indi sila magbiya. Bisan pa kon mapukan ninyo ang bug-os nga kasoldadosan sang Babilonia nga nagapakig-away sa inyo, kag ang mga pilason lamang nga tawo ang mabilin sa ila mga tolda, magabangon sila kag magasunog sa sini nga siudad.

Gindakup kag Ginbilanggo si Jeremias

Karon sang nagbiya ang kasoldadosan sang Babilonia sa Jerusalem tungud sa kasoldadosan ni Faraon, Naggwa si Jeremias sa Jerusalem pakadto sa duta sang Benjamin sa pagbaton sang iya bahin didto sa tunga sang katawohan. Sa Gawang sang Benjamin, gindakup sang kapitan sang mga bantay nga si Irias nga anak ni Selemias nga anak ni Hananias si Jeremias nga manalagna, nga nagasiling, “Nagapalagyo ka padulong sa mga taga-Babilonia!”

Nagsiling si Jeremias, “Butig! Wala ako nagapalagyo padulong sa mga taga-Babilonia.” Apang wala sia pagpamatii ni Irias, gindakup niya si Jeremias, kag gindala sia sa mga opisyal.

Naakig ang mga opisyal kay Jeremias, ginbunal nila sia, kag ginbilanggo sia sa balay ni Jonatan nga escriba, nga ginhimo nga bilangguan.

Gani nagsulod si Jeremias sa mga kuarto sa idalum sang bilangguan, kag didto nagpabilin sia sang madamo nga adlaw. Niyan nagpasugo si Hari Sedekias nga kuhaon sia kag ginpagwa sia. Ginpamangkot sia sang hari sa tago sa palasyo kag nagsiling, “May pulong bala halin sa aton Amay?” “May yara,” nagsiling si Jeremias. “Itugyan ka sa hari sang Babilonia.”

Nagpamangkot si Jeremias kay Hari Sedekias, “Ano bala ang akon sala batok sa imo, sa imo mga alagad, ukon sa sini nga katawohan, nga ginbilanggo mo ako? Diin na karon ang inyo mga manalagna nga nagpanagna, ‘Ang hari sang Babilonia indi magkari batok sa inyo ukon sa sini nga duta’? Palihog pamatii ako, ginoo ko nga hari: itugot nga makalab-ot sa imo ang akon pangabay—dili mo ako pagpabalika sa balay ni Jonatan nga escriba, kay basi mapatay ako didto.”

Naghatag sing sugo si Hari Sedekias, kag ginbutang nila si Jeremias sa luwang sang mga bantay, nga ginahatagan sia sang isa ka tinapay kada adlaw halin sa dalan sang mga panadero tubtub nga naubos ang tinapay sang siudad. Gani nagpabilin si Jeremias sa luwang sang mga bantay.