Yêremya 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹“Heke tu vegerî, ey Îsraêl,” Bavê me dibêje, “hingê vegere ba min. Heke tu tiştên xwe yên nefretî ji ber çavên min dûr bikî û neçelqî, ²û heke tu sond bixwî: ‘Bi jiyana Bavê me,’ bi rastî, bi dadperweriyê, û bi rastdariyê, hingê wê milet bi wî xwe pîroz bikin, û wê bi wî serbilind bibin.”

³Çimkî Bavê me ji gelê Cihûda û ji Orşelîmê re weha dibêje: Erdê xwe yê neajotî biajon, û di nav stiriyan de tov neçînin. ⁴Ji bo Bavê me xwe sinet bikin; pêşpîstê dilên xwe rakin, ey gelê Cihûda û rûniştvanên Orşelîmê— an na, hêrsa min wê mîna êgir biteqe û bişewite û kes tunebe ku wê bitemirîne, ji ber xerabiya karên we.

Bela ji Bakur Tê

⁵“Li Cihûda ragihînin, li Orşelîmê belav bikin, û bibêjin: ‘Li seranserê welêt şeypûrê lêxin!’ Hawar bikin û bibêjin: ‘Bicivin, û bila em birevin bajarên bihêsar!’ ⁶Ber bi Siyonê re nîşanekê rake! Ji bo ewlehiyê birevin, dereng nekin! Çimkî ezê belayê ji bakur bînim, wêrankirineke mezin.”

⁷Şêrek ji dehla xwe derketiye; wêrankerê miletan bi rê ketiye. Wî cihê xwe hiştiye da ku welatê we bike çol; wê bajarên we bibin kavil, bêyî ku kesek di wan de bimîne û bijî. ⁸Loma cilên şînê li xwe bikin, şîn bikin û bikalin, çimkî hêrsa Bavê me ya tund ji me venegeriyaye.

⁹“Di wê rojê de,” Bavê me dibêje, “wê padîşah û serwerên wî cesareta xwe winda bikin; wê kahîn şaş bimînin, û wê pêxember matmayî bibin.”

¹⁰Hingê min got: “Ax, ya Bavê me yê Serwer! Te bi temamî ev gel û Orşelîm xapandin: ‘Aştî wê ji we re be’—lê belê şûr gihîştiye gewriya me.”

¹¹“Hingê wê ji vî gelî û ji Orşelîmê re bê gotin: Bayekî şewitîner ji bilindahiyên tazî yên çolê ber bi keça gelê min ve tê—ne ji bo bawişandinê, ne jî ji bo bêjingkirinê. ¹²Bayekî ji bo vî karî pir bihêz bi fermana min tê. Niha ezê hikmên xwe li dijî wan derbibirim.”

¹³Va ye! Dijmin mîna ewran tê pêş, erebeyên wî mîna bagerê ne; hespên wî ji helo jî leztir in. Wey li me—em wêran bûn! ¹⁴Ey Orşelîm, xerabiyê ji dilê xwe bişo, da ku tu xilas bibî. Heta kengî wê ramanên te yên xerab di hundirê te de bimînin? ¹⁵Çimkî dengek ji Danê radigihîne, ji girên Efrayîmê belayê îlan dike.

¹⁶Miletan hişyar bikin, li Orşelîmê ragihînin: “Dorpêçker ji welatekî dûr tên; ew qîrîna şer li dijî bajarên Cihûda bilind dikin. ¹⁷Ew mîna pasewanên ku zeviyekê diparêzin, wê dorpêç dikin, çimkî ew li dijî min serî rakir,” Bavê me dibêje. ¹⁸Rê û karên te ev yek anîne serê te. Ev e bela te, û ew çiqas tal e, çimkî heta kûrahiya dilê te diçe.

Pêxember ji bo Gelê Xwe Digirî

¹⁹Derdê min, derdê min! Ez bi êşê diqulibim. Ax, dîwarên dilê min! Dilê min di hundirê min de lê dide; ez nikarim bêdeng bimînim, çimkî min dengê şeypûrê bihîst, hawara şer. ²⁰Bela li ser belayê tê ragihandin, çimkî tevahiya welêt hatiye wêrankirin. Di kêliyekê de konên min hatine hilweşandin, perdeyên konên min di gavekê de. ²¹Heta kengî divê ez ala şer bibînim û dengê şeypûrê bibihîzim?

²²“Çimkî gelê min ehmeq e; ew min nas nakin. Ew zarokên bêaqil in, bêyî fêhmkirinê. Ew di xerabîkirinê de jêhatî ne, lê ew nizanin ka çawa qenciyê bikin.”

²³Min li erdê nêrî, û ew bêşekl û vala bû; û li ezmanan, û ronahiya wan çûbû. ²⁴Min li çiyan nêrî, û ew dilerizîn; hemû gir dihejiyan. ²⁵Min nêrî, û qet kes tunebû; her çivîka ezmên reviyabû. ²⁶Min nêrî, û welatê berhemdar bûbû çol; hemû bajarên wê li ber Bavê me, li ber hêrsa wî ya tund, bûbûn kavil.

²⁷Çimkî Bavê me weha dibêje: Wê tevahiya welêt wêran bibe, lê belê ezê wê bi temamî hilneweşînim. ²⁸Ji ber vê yekê wê erd şîn bike û wê ezmanên jor tarî bibin, çimkî min gotiye, min biryar daye; ez poşman nabim, û ez jê venagerim.

²⁹Ji dengê siwaran û tîravêjan her bajar direve. Ew direvin nav dehlan û di nav zinaran de hildikişin; her bajar hatiye terikandin, kes di wan de namîne. ³⁰Û tu, ey ya wêranbûyî, tu çi dikî, ku xwe bi cilên sor dixemilînî, xwe bi xemlên zêr dixemilînî, çavên xwe sirme dikî? Tu beredayî xwe bedew dikî. Dildarên te ji te nefret dikin; ew dixwazin te bikujin. ³¹Çimkî min qîrînek bihîst mîna jineke ku ber zayînê ye, êşek mîna ya ku zaroka xwe ya pêşî tîne—qîrîna keça Siyonê, ku bêhna wê diçe, destên xwe dirêj dike: “Wey li min! Ez li ber kujeran dimirim.” ^a a v31 ‘Keça Siyonê’ navekî helbestî ye ji bo Orşelîmê.