Peyvek Derheqê Miletan
Yekem ji peyvên derheqê miletan de. Misir li Kerkemîşê leşker kom dike, wekî Nîla ku dicoşe radibe, û Bavê me wê li kêleka Firatê têk dibe; tu melhemê ji Gîlead wê sax nake. Paşê wê Misir dîsa were niştecîh kirin, û ji Aqûb re tê gotin ku netirse.
Bavê me di ayetan de dipeyive 3–7, 14, 20–28
46 1Ev peyva Bavê me ye ku derheqê miletan de ji Yêremya pêxember re hat.
Bav Misrê li Kerkemîşê Nizm Dike
2Derheqê Misrê de: li dijî leşkerê Pîr'ewn Neko yê padîşahê Misrê li Kerkemîşê li kêleka Firatê, ku Nebûkadnezar padîşahê Babîlê di sala çaran a Yehoyakîm kurê Yoşiya padîşahê Yahûda de ew têk bir.
3“Mertalên xwe amade bikin — mezin û biçûk — û ji bo şer pêş ve herin! 4Hespan bi gre bikin; siwar bibin, hûn siwarno! Bi kumikên xwe yên hesinî li cihên xwe rawestin; rimçan bişemitînin, zirxan li xwe bikin!’ 5Çima ez vê dibînim? Ew tirsiyane, paş ve dizivirin; cengawerên wan hatine şkandin. Ew bi direv direvin, qet li paş ve nanêrin — li her alî tirs! Bavê me dibêje. 6‘Yê bilez nikare bireve, ne jî cengawer xwe xilas bike. Li bakur, li kêleka Çemê Firatê, ew diqilqilin û dikevin. 7Ev kî ye, ku wek Nîlê radibe, wek çeman ên ku avên wan diricife?”
8Misir wek Nîlê radibe, wek çeman ên ku avên wan diricife. Ew dibêje: “Ezê rabim, ezê erdê bigirim; ezê bajaran û yên ku tê de dijîn hilweşînim.” 9Êrîş bibin, hûn hespno! Bi hêrs bajon, hûn erebeyno! Bila cengawer derkevin — Kûş û Pût ên ku mertalê digirin, Lûdî yên ku kevanê digirin û badidin. 10Ew roj ya Bavê leşkerên ezmanan e, rojek dadperwerî ye, ji bo ku dadperweriyê li dijî dijminên xwe bîne. Şûr wê bixwe heta ku têr bibe, ji xwîna wan têr vedixwe; çimkî Bavê leşkerên ezmanan li welatê bakur gorîkî digire, li kêleka Çemê Firatê. a a v10 Şer wek gorîkî ku Bav pêşkêş dike tê nîşandan — dijminên hatine kuştin gorî ne. 11Here Gîlead û hinarê bîne, ya qîza keçîn a Misrê! Tu dikarî dermanan li hev kom bikî, lê ji te re tu şîfa tuneye. 12Miletan şerma te bihîst, û erd bi qêrîna te tije ye; çimkî cengawer li cengawerî diqilqile, û her du bi hev re dikevin.
13Peyva ku Bavê me ji Yêremya pêxember re got derheqê Nebûkadnezar padîşahê Babîlê ku dê bê û erdê Misrê bixe:
14Li Misrê ragihînin, li Mîgdolê bidin zanîn; li Memfîsê û li Tehpenhesê bidin zanîn. Bibêjin: “Li cihên xwe rawestin û amade bin, çimkî şûr li dora we hemûyî dixwe.”
15Çima yên te yên hêzdar hatine birin? Wan nikaribûn rawestin, çimkî Bavê me ew dan xwarê. 16Wî gelek kesan qilqiland; bi rastî, ew li ser hev ketin. Wan got: “Rabin! Em vegerin ba gelê xwe, ba welatê ku em tê de çêbûne, dûrî şûrê zordar.” 17Li wir wan qêriya: “Pîr'ewnê padîşahê Misrê ji dengekî pê ve ne tiştek e; wî dema diyarkirî ji dest berda.” 18Bi qasî ku ez sax im, Padîşah dibêje, yê ku navê wî Bavê leşkerên ezmanan e, yek dê bê wek Tabor di nav çiyan de, wek Karmelê li kêleka deryayê. b b v18 Tabor û Karmel du ji çiyayên herî berbiçav û dîtbar ên Îsraêl bûn — ev berawirdî dagirkerekî bilind û nerawestiyayî nîşan dide. 19Ji bo sirgûnê tûrikên xwe bar bike, ya qîza Misrê, ku ewqas bi ewlehî rûniştî! Çimkî Memfîs dê bibe çol, kavilek ku tu kes tê de najî.
20“Misir çêlekeke xweşik e, lê mêşhevgazkerek ji bakur tê li dijî wê. 21Heta leşkerên wê yên bi kirê jî di nav wê de wek golikên qelew in; ew jî dizivirin û bi hev re direvin, nikarin rawestin, çimkî roja felaketa wan li ser wan hatiye, dema hesabpirsîna wan. 22Misir wek marekî direv fîzefîz dike û diçe çimkî dijmin bi hêz pêş ve tê; ew bi bivir li dijî wê tên, wek daristanjêkeran.’ 23Ew dê daristana wê jê bikin, Bavê me dibêje, her çend ew gur be jî, çimkî ew ji kuliyan jî pirtir in; ew nayên hejmartin. 24Qîza Misrê dê şerm bibîne, ji gelekî ji bakur re bê radestkirin.”
25“Bavê leşkerên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, dibêje: ‘Ez Amonê xwedayê Tebesê, Pîr'ewn, Misrê, xwedayên wê û padîşahên wê ceza dikim — Pîr'ewn û hemû yên ku pê bawer dikin.’ 26Ezê wan bidim destê yên ku li jiyana wan digerin — destê Nebûkadnezar padîşahê Babîlê û efserên wî. Paşê Misir dê wek berê lê were rûniştin, Bavê me dibêje.
27“Lê tu, netirse, ya Aqûb xulamê min; dilê te neçe, ya Îsraêl. Çimkî ez dê te ji dûr xilas bikim, û zarokên te ji welatê dîliya wan. Aqûb dê vegere aramî û rehetiyê, û tu kes wî natirsîne. 28Netirse, ya Aqûb xulamê min, Bavê te dibêje, çimkî ez bi te re me. Her çend ez hemû miletên ku min tu ber bi wan ve dane jî bi temamî hilweşînim, ez te bi temamî hilnaweşînim. Ezê te bi dadperwerî terbiye bikim; ez te bi temamî bêceza nahêlim.”