Şûrê Bav li ser Filîstiyan Dikeve
Lehiya Bavê me ji bakur li ser Filîstiyan radibe, ewqas ji nişkê ve ku bav ji bo zarokên xwe venagerin. Gazza û Aşqelon şînê digirin. Ew bi şûr diqede, ku jê tê pirsîn heta kengê ku ew bêhna xwe vede, û bersiv tê dayîn: heta ku ferman hê jê re hene, na.
Bavê me di ayetan de dipeyive 2–7
47 1Peyva Bavê me ji Yêremya pêxember re derbarê Filîstiyan, berî ku Firewn li Gazzayê bixe.
2Bavê me weha dibêje: “Va ye, av ji bakur bilind dibin, dibin lehiyeke rabûyî. Wê welat û her tiştê di nav de, bajar û gelê wî binixumînin. Gel wê hawar bike, û her kesê ku li welêt dijî wê binale. 3Li ser dengê simên lêdanê yên hespên wî yên nêr, li ser gurmîna erebeyên wî û gurînê çerxên wî, bav wê ji bo zarokên xwe venegerin, destên wan belq ketî, 4ji ber wê rojê ku tê ku hemû Filîstiyan hilweşîne, da ku ji Sûrê û ji Saydayê her kesê ku filitiye yê ku dikaribû alîkarî bike qut bike. Çimkî Bavê me Filîstiyan hildiweşîne, ew bermayî yên ji qeraxa behrê ya Kaftorê. 5Gazza wê ji ber şînê serê xwe bitewitîne; Aşqelon wê bê deng bimîne. Hûn bermayiyên newala wan, hûnê heta kengê bedenên xwe birîndar bikin? 6Ax, şûrê Bavê me! Heta kengê tu bêhna xwe venadî? Vegere kalanê xwe; bêdeng be û di aştiyê de be. 7Lê gava Bavê me jê re ferman daye, ew çawa dikare bêhna xwe vede? Li hember Aşqelonê û li hember qeraxa behrê — ew cihê ku wî ew ber bi wir ve şandiye.”
