Bavê me Mala Xwe Dixe Bin Hesabê

Li ber deriyê perestgehê, Bavê me ji yên ku diperizin re dibêje ku dubarekirina navê avahiyê kesî naparêze. Şîlo jî cihê wî bû, û wî ew wêran kir. Tiştê ku wî dixwest dadperwerî bû ji bo biyanî, sêwî û jinebiyê. Ji Yêremya tê gotin ku ji bo vî gelî dua neke.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–34

Beş 7.

Peyva ku ji Bavê me ji Yêremya re hat:

Li ber deriyê mala Bavê me rawesta û li wir bang bike: Peyva Bavê me bibihîzin, hûn hemû yên Cihûda yên ku ji van deriyan dikevin da ku biperizin wî. Bavê leşkerên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, weha dibêje: Rê û kiryarên xwe biguherînin, ezê jî bihêlim ku hûn li vî cihî bijîn.

Pişta xwe nedin van peyvên xapînok: ‘Perestgeha Bavê me! Perestgeha Bavê me! Perestgeha Bavê me!’ Heke hûn bi rastî rê û kiryarên xwe biguherînin, û bi rastî di navbera hev de bi dadperwerî tev bigerin, heke hûn li biyaniyan, sêwiyan an jinebiyan zordestiyê nekin, û li vî cihî xwîna bêsûc nerijînin, û ji bo zirara xwe li pey xwedayên din neçin, wê gavê ezê bihêlim ku hûn li vî cihî, li welatê ku min berê ji bav û kalên we re da, her û her bijîn. Lê binêrin — hûn pişta xwe didin peyvên xapînok ên ku bêqîmet in. Ma hûnê bidizin, mirov bikujin, zînayê bikin, bi derew sond bixwin, ji Ba'l re pêşkêşî çêkin, li pey xwedayên din ên ku hûn nas nakin biçin, paşê bên li ber min bisekinin di vê mala ku navê min hildigire de û bibêjin, ‘Em ewle ne!’ — tenê ji bo ku berdewam bikin van hemû kiryarên nefretê? Ma vê mala ku navê min hildigire li ber çavên we bûye şikefta rêgiran? Min bi xwe ew dît, Bavê me dibêje.

Niha herin cihê min ê ku li Şîloyê bû, cihê ku min berê navê xwe li wir danî, û binêrin ku min ji ber xerabiya gelê xwe Îsraêl çi li wî kir. Niha, ji ber ku we ev hemû kirin, Bavê me dibêje — min careke û cardin bi we re peyivî lê we guh neda, min bang li we kir lê we bersiv neda,

loma ezê bi mala ku bi navê min tê bangkirin, ku hûn pişta xwe didinê, û bi cihê ku min ji we û ji bav û kalên we re da, wisa bikim ku min bi Şîloyê kir. Ezê we ji ber çavên xwe biavêjim, wek ku min hemû xizmên we, hemû zarokên Efrayîm avêtin. ^a

Tu — ji bo vî gelî dua neke; ji bo wan ne qîrîn ne jî duayê rake; li ber min lava neke, çimkî ezê guh nedim te. Ma tu nabînî çi dikin li bajarên Cihûdayê û li kuçeyên Orşelîmê? Zarok êzing berhev dikin, bav agir dadigirin, jin hevîr dikin û kuloçan çêdikin ji bo şahbanûya ezmanan; ji bo ku min aciz bikin, ji xwedayên din re pêşkêşiyên vexwarinê dirijînin. ^b Lê ma ez im ê ku ew aciz dikin? Bavê me dibêje. Ma ne xwe ne, ji bo şerma xwe?

Loma Bavê serwer dibêje: hêrs û xezeba min wê li ser vî cihî birije — li ser mirov û heywanan, li ser darên zeviyê û berên erdê — wê bişewite û tu caran venemire.

Bavê leşkerên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, weha dibêje: Pêşkêşiyên xwe yên şewitandinê li ser qurbanên xwe yên din zêde bikin û goşt bi xwe bixwin! Çimkî di roja ku min bav û kalên we ji welatê Misrê derxist de, min tenê li ser pêşkêşiyên şewitandinê û qurbanan ne bi wan re peyivî ne jî ferman li wan kir. Fermana ku min li wan kir ev bû: Guh bidin dengê min, ezê jî Bavê we bim û hûnê jî zarokên min bin. Di her rêya ku ez fermanê dikim de bi temamî bimeşin, da ku rewşa we baş be.

Lê wan ne guh da ne jî gohê xwe ber da; ew li gorî plançêkên xwe meşiyan, dilên wan ên xerab hişk bûn, û ew çûn paşde, ne pêşde. Ji roja ku bav û kalên we ji Misrê derketin heta niha, min hemû xizmetkarên xwe pêxember ji we re şandin, careke û cardin, roj li ser rojê. Lê belê wan ne guh da min ne jî bal da, lê serhişk bûn û ji bav û kalên xwe xerabtir kirin.

Tê van hemû peyvan ji wan re bibêjî, lê ewê guh nedin te; tê bang li wan bikî, lê ewê bersiva te nedin.

Ji wan re bibêje: Ev ew milet e ku guh neda dengê Bavê me û serrastkirin qebûl nekir; rastî wenda bû, ji lêvên wan hat qutkirin. Porê xwe jêke û biavêje; li ser girên tazî şîn bike, çimkî Bavê me ev nifşê hêrsa xwe red kiriye û berdaye.

Geliyê Serjêkirinê

Cihûdayê li ber çavên min xerabî kir, Bavê me dibêje. Wan pûtên xwe yên nefretê danîn di mala ku navê min hildigire de, û ew bi gemarî kirin. Wan girên bilind ên Tofetê li Geliyê Ben-Hînomê ava kirin da ku kur û keçên xwe di agir de bişewitînin — tiştê ku min tu caran ferman nekir, û ew tu caran neket dilê min. ^c Loma roj tên, Bavê me dibêje, ku êdî jê re ne Tofet ne jî Geliyê Ben-Hînomê bê gotin, lê Geliyê Serjêkirinê; ewê li Tofetê bikin gor heta ku cih nemîne. Termên vî gelî wê bibin xwarina çûkên ezmanan û heywanên erdê, bê tu kesê ku wan bitirsîne. Ezê li bajarên Cihûdayê û li kuçeyên Orşelîmê dengê şahî û kêfê, dengê zava û bûkê bêdeng bikim, çimkî welat wê bibe wêranî.