Ginapanabat sang aton Amay ang Iya Panimalay

Sa ganghaan sang templo ginasiling sang aton Amay sa mga manugsimba nga ang pag-ulit-ulit sang ngalan sang bilding wala sing ginapanalipdan. Ang Silo isa man ka duog niya, kag ginguba niya ini. Ang ginhingyo niya amo ang hustisya para sa dumuluong, ulila kag balo. Ginsilingan si Jeremias nga indi mag-ampo para sa sini nga katawhan.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 2–34

Kapitulo 7.

Ang pulong nga nag-abut kay Jeremias halin sa aton Amay:

Magtindog ka sa gawang sang balay sang aton Amay kag ibantala didto: Pamatii ninyo ang pulong sang aton Amay, tanan kamo nga taga-Juda nga nagasulud sa sini nga mga gawang agud magsimba sa iya. Amo ini ang ginasiling sang Amay sang mga kasoldadosan sang langit, ang aton Amay sang Israel: Bag-oha ninyo ang inyo mga pagginawi kag ang inyo mga binuhatan, kag tugutan ko kamo nga magpuyo sa sini nga duog.

Dili kamo magsalig sa sining malimbungon nga mga pulong: ‘Ang templo sang aton Amay! Ang templo sang aton Amay! Ang templo sang aton Amay!’ Kon bag-ohon gid ninyo ang inyo mga pagginawi kag mga binuhatan, kag maghimo gid kamo sing katarungan sa isa kag isa, kon indi ninyo pagpiguson ang dumuluong, ang ilo, ukon ang balo nga babayi, ukon mag-ula sing dugo nga walay sala sa sini nga duog, kag indi magsunod sa iban nga mga dios sa inyo kaugalingon nga kahalitan, niyan tugutan ko kamo nga magpuyo sa sini nga duog, ang duta nga ginhatag ko sa inyo mga ginikanan sang una, sa walay katubtuban. Apang yari karon—nagasalig kamo sa malimbungon nga mga pulong nga walay pulos. Mangawat bala kamo, magpatay, magpanglahi, magpanumpa sing butig, maghalad kay Baal, magsunod sa iban nga mga dios nga wala ninyo makilala, dayon magkari kag magtindog sa akon atubang sa sini nga balay nga nagadala sang akon ngalan kag magsiling, ‘Luwas kami!’—agud lamang magpadayon sa paghimo sining tanan nga makangilil-ad nga mga butang? Ini bala nga balay nga nagadala sang akon ngalan nangin lungib sang mga kawatan sa inyo mga mata? Nakita ko mismo ini, nagasiling ang aton Amay.

Karon kadto kamo sa akon duog nga didto sa Silo, nga sa diin anay ko ginbutang ang akon ngalan, kag tan-awa ninyo kon ano ang ginhimo ko sa sini tungud sa kalautan sang akon katawohan nga Israel. Karon, tungud nga ginhimo ninyo ini tanan, nagasiling ang aton Amay—naghambal ako sa inyo sa liwat kag liwat apang wala kamo magpamati, gintawag ko kamo apang wala kamo magsabat,

gani himuon ko sa balay nga ginatawag sa akon ngalan, nga ginasaligan ninyo, kag sa duog nga ginhatag ko sa inyo kag sa inyo mga ginikanan, ang subong sang ginhimo ko sa Silo. Ipilak ko kamo sa akon atubang, subong sang pagpilak ko sa tanan ninyo nga mga himata, ang tanan nga kabataan ni Efraim. ^a

Ikaw—dili ka magpangamuyo tungud sa sini nga katawohan; dili ka magbayaw sing singgit ukon pangamuyo tungud sa ila; dili ka magpakitluoy sa akon, kay indi ako magpamati sa imo. Wala mo bala makita ang ginahimo nila sa mga siyudad sang Juda kag sa mga dalan sang Jerusalem? Ang mga kabataan nagapanipon sing kahoy, ang mga amay nagapadukot sing kalayo, ang mga babayi nagamasa sing harina agud maghimo sing mga tinapay para sa rayna sang langit; nagaula sila sing mga halad nga ilimnon sa iban nga mga dios agud pakaakigon ako. ^b Apang ako bala ang ila ginapaakig? nagasiling ang aton Amay. Indi bala ang ila kaugalingon, sa ila kaugalingon nga kahuy-anan?

Gani nagasiling ang Soberano nga Amay: ang akon kaakig kag kasingkal mabubu sa sini nga duog—sa tawo kag sa sapat, sa mga kahoy sang latagon kag sa bunga sang duta—magadabdab, kag indi gid mapatay.

Amo ini ang ginasiling sang Amay sang mga kasoldadosan sang langit, ang aton Amay sang Israel: Idugang ninyo ang inyo mga halad nga sinunog sa inyo iban nga mga halad kag kaunon ninyo mismo ang karne! Kay sa adlaw nga ginpaguwa ko ang inyo mga ginikanan sa duta sang Egipto, wala lamang ako maghambal sa ila ukon magsugo sa ila nahanungud sa mga halad nga sinunog kag mga halad. Amo ini ang ginsugo ko sa ila: Tumana ninyo ang akon tingug, kag ako mangin inyo Amay kag kamo mangin akon mga anak. Maglakat kamo sing bug-os sa dalan nga ginasugo ko sa inyo, agud mangin maayo sa inyo.

Apang wala sila magpamati ukon magpaidalum sang ila dulunggan; naglakat sila suno sa ila kaugalingon nga mga padihot, nga matig-a ang ila malaut nga mga tagiposoon, kag nagliso sila paliwat, indi pasulong. Halin sa adlaw nga naghalin ang inyo mga ginikanan sa Egipto tubtub karon, ginpadala ko sa inyo ang tanan ko nga mga alagad nga mga manalagna, sa liwat kag liwat, adlaw-adlaw. Apang wala sila magpamati sa akon ukon magtamud, kondi nagmatig-a sila kag naghimo sing labi ka malaut sang sa ila mga ginikanan.

Ihambal mo sa ila ini tanan nga mga pulong, apang indi sila magpamati sa imo; tawgon mo sila, apang indi sila magsabat sa imo.

Isiling mo sa ila: Amo ini ang pungsud nga wala magtuman sang tingug sang aton Amay ukon magbaton sang pagsaway; ang kamatuoran nadula na, gin-utud sa ila mga bibig. Utda ang imo buhok kag ipilak ini; magbakho ka sa hubas nga mga kabukiran, kay ginsikway kag gintalikdan sang aton Amay ang kaliwatan sang iya kaakig.

Ang Nalupyakan sang Pagpamatay

Ang Juda naghimo sing malaut sa akon itululuk, nagasiling ang aton Amay. Ginbutang nila ang ila makangilil-ad nga mga diosdios sa balay nga nagadala sang akon ngalan, nga ginhigko ini. Gintukod nila ang mataas nga mga duog sang Tofet sa Nalupyakan sang Ben-hinom agud sunugon ang ila mga anak nga lalaki kag babayi sa kalayo—nga wala ko gid pagsugoa, kag wala gid magsulud sa akon hunahuna. ^c Gani magaabut ang mga adlaw, nagasiling ang aton Amay, nga indi na ini pagtawgon nga Tofet ukon ang Nalupyakan sang Ben-hinom, kondi ang Nalupyakan sang Pagpamatay; magalubong sila sa Tofet tubtub nga wala na sing lugar nga mabilin. Ang mga bangkay sini nga katawohan mangin kalan-on sang mga pispis sang kalangitan kag sang mga sapat sang duta, nga walay bisan sin-o nga magtabog sa ila. Pahipuson ko sa mga siyudad sang Juda kag sa mga dalan sang Jerusalem ang tingug sang kalipay kag kasadya, ang tingug sang nobyo kag nobya, kay ang duta mangin mamingaw.