Yêremya 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹“Ji bo ewletiyê birevin, gelî zarokên Benyamîn, ji Orşelîmê derkevin! Li Tekoayê bûriyê bikişînin, û li ser Bêt-Hakeremê nîşanekê bilind bikin, çimkî karesat ji bakur tê xuyan, hilweşînek mezin. ²Keça Siyonê ya bedew û nazik—ezê wê hilweşînim. ³Şivan û keriyên xwe wê li hember wê bên; ewê li dora wê konên xwe vegirin, her yek para xwe diçêrîne.”

⁴Li hember wê xwe ji bo şer amade bikin! Werin, bila em nîvro êrîşê bikin! Lê weylê li me, çimkî roj diçe ava û siyên êvarê dirêj dibin. ⁵Werin, bila em bi şev êrîşê bikin û keleyên wê hilweşînin!

⁶Çimkî Bavê artêşên ezmanan wiha dibêje: Darên wê bibirin û li hember Orşelîmê bejnek ji bo dorpêçê ava bikin. Divê ev bajar bê cezakirin; di hundirê wê de ji zordestiyê pê ve tiştek tuneye. ⁷“Çawa ku bîrek ava xwe teze digire, wê jî xerabiya xwe teze digire. Zordarî û hilweşîn di hundirê wê de deng vedidin; nexweşî û birîn her dem li ber min in. ⁸Hişyariyê bistîne, ya Orşelîm, wekî din ezê bi nefretê rûyê xwe ji te vegerînim û te bikim xerabe, welatekî ku tu kes tê de najî.”

⁹Bavê artêşên ezmanan wiha dibêje: Ewê bermayiya Îsraêl wekî ku rez tê peyîtandin, bi tevahî bipeyîtînin. Destê xwe dîsa li ser çiqilan bidere, wekî yê ku tiriyan berhev dike.

¹⁰“Ez ji kê re bibêjim û hişyariyê bidim, ku ew guhdarî bike? Guhên wan girtî ne, loma nikarin bibihîzin. Peyva Bavê me ji wan re êrîşker e; ew jê kêfxweş nabin.

¹¹Lê ez bi hêrsa Bavê me tije me; ji xwedîkirina wê di hundirê xwe de westiyame. Wê li ser zarokên li kolanê birije, li ser xortên ku bi hev re civiyane; hem mêr û hem jin wê bên girtin, pîr û yên pir bi temen.” ¹²Malên wan wê bidin xelkê din, erdên wan û jinên wan bi hev re, çimkî ezê destê xwe li hember yên ku li welêt dijîn dirêj bikim, Bavê me dibêje. ¹³Çimkî ji yê herî biçûk heta yê herî mezin, hemû çavnebarê qezenca neheq in; ji pêxember heta kahîn, hemû dek û dolaban dikin. ¹⁴Ew birîna gelê min wisa derman dikin, mîna ku ne giran be. Ew dibêjin: “Aştî, aştî,” lê aştî tuneye. ¹⁵Ma ew ji tevgera xwe ya nefretî şerm kirin? Na, qet şerm nekirin; ew nizanîbûn ku çawa sor bibin. Loma ewê di nav yên ketî de bikevin; ew ê bên xwar kirin gava ez wan ceza bikim, Bavê me dibêje.

¹⁶Bavê me wiha dibêje: Li ser dûrahiyan rawestin û binêrin; li ser rêyên kevnar bipirsin, ku rêya baş li ku ye, û di wê de bimeşin, û hûnê ji bo canên xwe bêhnvedanê bibînin. Lê wan got: “Em tê de nameşin.” ¹⁷Min li ser we çavdêr danîn û got: “Guhdariya dengê bûriyê bikin!” Lê wan got: “Em guhdarî nakin.” ¹⁸“Loma bibihîzin, gelî miletan; haydar bibin, gelî şahidan, ka çi wê bi wan bê. ¹⁹Guhdarî bike, ey erd: Ez karesatê tînim ser vî gelî, fêkiyê plansaziyên wan ên xwe, çimkî wan guhdariya peyvên min nekiriye û hînkirina min red kiriye. ²⁰Ma ez bi bixûra ji Şebayê an bi qamîşê şêrîn ji welatekî dûr çi bikim? Qurbanên we yên şewitandî ne qebûl in; serjêkirinên we min kêfxweş nakin.”

²¹Loma Bavê me wiha dibêje: Ezê li ber vî gelî asteng datînim. Dê û bav û zarok bi hev re pê de bitewirin; cîran û heval wê helak bibin.

²²Bavê me wiha dibêje: Binêrin, artêşek ji welatê bakur tê; miletekî mezin ji dawiyên erdê radibe. ²³Ew kevan û rim digirin; ew hov in û rehmê nîşan nadin. Dengê wan mîna deryayê dizîre gava ew li ser hespan siwar dibin, ji bo şer li hember te rêz bûne, ya keça Siyonê.

²⁴Me nûçeya wan bihîst, û destên me sist dibin. Êş em girtin, êşa mîna ya jinek di zonê de. ²⁵Dernekevin zeviyan an li ser rêyan nemeşin, çimkî li ba dijmin şûr heye, û tirs li her alî ye. ²⁶Ya keça gelê min, cilên matemê li xwe bike û di nav ariyê de bigevize; bi şîna tal bike şîn mîna ya kurekî yekta, çimkî ji nişkê ve wêrankar wê bê ser me.

²⁷“Min tu di nav gelê min de kirî ceribînerê metalan, da ku tu rêyên wan bibînî û biceribînî. ²⁸Ew hemû serhildêrên hişkdil in, digerin û gilî belav dikin. Ew bronz û hesin in; ew hemû bi xerabî tevdigerin. ²⁹Kulfik bi hêrs difûrin da ku serb bi êgir bişewitînin, lê bêferifandin bêkêr e; xerab nayên derxistin. ³⁰Ew tê gotin zîvê redkirî, çimkî Bavê me ew red kirine.”