Elîfaz Dîsa Bersivê Dide
Elîfaz dev ji rûmetê berdide. Devê Eyûb bi xwe wî mehkûm dike, û tu kesê ji jinê çêbûyî paqij nîne. Ew portreya nasyar a mirovê xerab vedibêje, tirs di guhên wî de, dewlemendiya ku namîne, û mebesta wî ew e ku Eyûb xwe di nav de bibîne.
15 1Hingê Elîfazê Teymanî bersiv da û got: 2“Ma mirovek aqilmend bi zanîna bêh500-ve bersivê dide û zikê xwe bi bayê rojhilatê tije dike? a a v2 Bayê rojhilatê ba siroko yê şewitîner ê çolê bû — li seranserê pirtûka Eyûb sembolekî dubarebûyî yê valtî û wêraniyê. 3Ma ew bi axaftina bêkêr, bi gotinên ku ti feydeyê nadin, nîqaş bike? 4Lê tu tirsa Xwedê ji holê radikî û ponijîna li ber Xwedê asteng dikî. 5Çimkî gunehê te devê te hîn dike, û tu zimanê fêlbazan hildibijêrî. 6Devê te bi xwe te mehkûm dike, ne ez; lêvên te bi xwe li dijî te şahidiyê didin. 7Ma tu mirovê pêşî yî ku hatiye dinyayê? Ma tu berî girikan hatî holê? 8Ma te li civata Xwedê guhdarî kir? Ma tu aqilmendiyê bi tenê ji xwe re dibînî? b b v8 “Civata Xwedê” civîna ezmanî ye ku Xwedê bi hebûnên xwe yên ezmanî re serokatiyê dike — Elîfaz bi îdiaya Eyûb a zanîna hundirîn tinazan dike. 9Tu çi dizanî ku em nizanin? Tu çi fêm dikî ku di me de jî nîne? 10Yên porsipî û yên pîr di nav me de ne, mirovên ji bavê te mezintir. 11Ma dildariyên Xwedê ji te re pir hindik in, gotina ku bi nermî ji te re hatiye gotin? 12Çima dilê te te dibe, û çima çavên te dibiriqin, 13ku tu ruhê xwe li dijî Xwedê vedigerînî û dihêlî gotinên wisa ji devê te birijin? 14Mirov çi ye, ku ew paqij be? Yê ku ji jinê çêbûye çi ye, ku ew rast be? 15Binêre, Xwedê bi pîrozên xwe baweriyê nake, û ezman li ber çavên wî ne paqij in; 16ma çiqas kêmtir ê ku nefretkar û gendelî ye, mirovê ku neheqiyê wekî avê vedixwe! 17Ezê nîşanî te bidim; guhdariya min bike; ezê ya ku min dîtiye ji te re bibêjim, 18ya ku mirovên aqilmend ragihandine, ya ku ji bavên xwe wergirtine venaşêrin, 19ku ax bi tenê ji wan re hatibû dayîn, gava ku hîn ti biyanî di nav wan de nehatibû. 20Mirovê xerab hemû rojên xwe di nav êşê de dipêçe, di hemû salên ku ji bêrehman re hatine veqetandin. 21Dengên tirsnak guhên wî tije dikin; di berekethiya xwe de wêranker tê serê wî. 22Ew bawer nake ku wê ji tariyê xilas bibe; ew ji bo şûr hatiye nîşankirin. 23Ew ji bo nan li dora xwe digere, dipirse, ‘Ew li ku ye?’ Ew dizane ku rojeke tariyê nêzîk e. 24Tengasî û keder wî ditirsînin; ew wekî padîşahekî amade yê şer serê wî digirin, 25çimkî wî destê xwe li dijî Xwedê dirêj kir û li hember Yê Herî Karîndar serî rakir, 26bi mertalekî stûr ê xurtkirî bi serhişkî êrîşî wî kir; 27çimkî wî rûyê xwe bi bez nixumand û li dora nava xwe goşt kom kir, 28ew li bajarên wêranbûyî rûnişt, di xaniyên ku divê ti kes tê de nejî, ên ku amade ne bibin kaşên xirbeyan. 29Ew wê dewlemend nebe; dewlemendiya wî wê bimîne, û malê wî jî wê li ser axê belav nebe. 30Ew wê ji tariyê xilas nebe; pêtek wê şitlên wî hişk bike, û nefesa devê Xwedê wê wî bavêje. 31Bila ew bi valtiyê baweriyê neke, xwe nexapîne, çimkî valtî wê xelata wî be. 32Xelata wî wê berî dema wî bi temamî bê dayîn, û çiqilê wî wê ne kesk be. 33Ew wê wekî mêwekê tiriyên xwe yên nêgihayî bihejîne û wekî dareke zeytûnê kulîlkên xwe birijîne. 34Çimkî civata bêXwedayan bêber e, û agir malên bertîlê dadiqurtîne. 35Ew bi tengasiyê avis dibin û xerabiyê tînin dinyayê; zikê wan xapandinê amade dike.”
