Bildad Dîsa Diaxive

Bildad hêrs dibe ku wek dewaran tê hesibandin û bi perçeyekê li ser dawiya xerabkaran bersivê dide: çira tê temirandin, xefik li pehniyê, tu dûndan sax namîne. Her wêne dikeve ser mirovekî ku nû zarokên xwe veşartine.

Beş 18.

Hingê Bildadê Şûhî bersiv da û got: “Heta kengê wê li peyvan bigerî? Hinek aqil nîşan bide, paşê em dikarin biaxivin. Çima em wek dewaran têne hesibandin, li ber çavên te wek bêaqil têne dîtin? Ey tu yê ku di hêrsa xwe de xwe perçe perçe dikî—ma divê erd ji bo te were berdan, an kevir ji cihê xwe were livandin? Erê, ronahiya xerabkar tê temirandin, û pêta agirê wî tarî dibe. Ronahî di konê wî de tarî dibe, û çira ya li serê wî vedimire. Gavên wî yên bihêz têne qutkirin, û plansaziyên wî yên xwe wî dadixin. Lingên wî yên xwe wî dixin nav torê, û ew rasterast dikeve nav çavikên wê. Xefikek wî ji panîderê digire; dafek wî xurt digire. Kemendek ji bo wî di erdê de hatiye veşartin, û xefikek li ser rêya wî li benda wî ye. Tirs ji her alî wî ditirsînin û li pey wî dikevin. Hêza wî birçî dikeve, û belayê ji bo ketina wî amade disekine. Ew perçeyên çermê wî dixwe; nixûrê mirinê endamên wî dixwe. ^a Ew ji ewlehiya konê xwe tê qetandin û ber bi padîşahê tirsan ve tê birin. Agir di konê wî de, yê ku êdî ne yê wî ye, bi cih dibe; kirgûmê şewitî li ser mala wî tê belavkirin. Rehên wî li jêr hişk dibin, û şaxên wî li jor diçilmisin. Bîranîna wî ji rûyê erdê wenda dibe, û di kolanan de navê wî namîne. Ew ji ronahiyê ber bi tariyê ve tê avêtin û ji dinyayê tê derxistin. Ew di nav gelê xwe de ne zûr'et û ne jî nifşek dihêle, li cihê ku berê lê dijiya ne kesek sax dimîne. Yên li rojava ji çarenivîsa wî matmayî dimînin, û yên li rojhilat bi tirseke mezin têne girtin. Bi rastî jî halê êwarên xerabkaran wiha ye, cihê wî yê ku Xwedê nas nake.”