Çapkirî

Eyûb 40 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Ma Tê Yê Herî Karîndar Rast Bikî?

Eyûb destê xwe datîne ser devê xwe û ji axaftinê radiweste. Bavê me dîsa jî diçewisîne: ma tê dadperweriya min betal bikî da ku tu rast derkevî? Paşê ew Behemotê nîşan dide, yê ku giya dixwe, bêyî ku ji çemê ku li ber devê wî diqelişe fikar bibe, afirîdek ku tenê Afirînerê wê dikare lê nêzîk bibe.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2, 7–24

Beş 40.

Piştre Bavê me ji Eyûb re got:

“Ma yê ku bi Yê Herî Karîndar re nîqaş dike wî rast bike? Bila sûcdarkerê min bersiva wê bide.”

Destê Eyûb li Ser Devê Xwe

Piştre Eyûb bersiva Bavê me da: “Binêre, ez ne hêja me—ez çawa dikarim bersiva te bidim? Min destê xwe li ser devê xwe danî. Min carekê peyivî—ezê bersivê nedim; du caran—ezê êdî tiştekî nebêjim.”

Piştre Bavê me ji nav bahozê bersiva Eyûb da:

“Navtenga xwe wek mêrekî girê bide; ezê ji te bipirsim, û tê bersiva min bidî. Ma tê bi rastî dadperweriya min betal bikî? Ma tê min sûcdar bikî da ku tu rast derkevî? Ma bazûyek wek ya min bi te re heye? Ma tu dikarî bi dengekî wek yê min gurmîne bikî? Xwe bi heybet û qedir bixemilîne; xwe bi rûmet û şahbaziyê bipoşe. Hêrsa xwe ya tûj birije; li her kesê pozbilind binêre û wî daxîne. Li her kesê pozbilind binêre û wî nizm bike; xirabkaran li cihê ku lê rawestiyane bipelçiqîne. Wan hemûyan bi hev re di nav axê de veşêre; rûyên wan di gorê de bipêçe. Hingê ez jî dê pesnê te bidim, çimkî destê te yê rastê dikare te rizgar bike. Li Behemotê binêre, yê ku min ew afirand wek ku min tu afirandî; ew wek gayekî giya dixwe. a a v15 Behemot heywanekî gelek mezin e—dibe ku hespê avê an jî heywanekî mezin ê zemînî be—ku li vir wek ecêbeya afirandina Bavê me tê nîşandan. Binêre—hêza wî di navtenga wî de ye, û qeweta wî di masûlkeyên zikê wî de ye. Ew dûvê xwe wek dara erzê rep dike; ragehên ranên wî xurt bi hev ve girêdayî ne. Hestiyên wî lûleyên tûncê ne, endamên wî wek mîlên hesinî ne. Ew pêşiya karên min e; tenê Afirînerê wî dikare bi şûr nêzî wî bibe. Çiya berên xwe jê re didin, li cihê ku hemû heywanên kûvî lê dilîzin. Li bin nebatên lotusê ew dirakeve, di sitara qamîşan û genabê de. Nebatên lotusê bi siya xwe wî dinixumînin; bîyên çem dora wî digirin. Heke çem bicoşe jî, ew natirse; her çend Urdun li dijî devê wî rabe jî, ew bawer e. Ma kes dikare wî bigire dema ku ew dinêre, an bi dafikê pozê wî qul bike?”