Bav Milletan Dadbar Dike
Milletên ku zarokên Cihûda firotin û xezîneyên perestgehê birin, ji bo dadgehkirinê têne gazîkirin ber bi Geliyê Yehoşafat ve. Bavê me ji Siyonê dike himîn, lê dîsa jî ew stargehek e ji bo gelê xwe; girik bi şerabê diherikin, û ew li Siyonê dimîne.
Bavê me di ayetan de dipeyive 1–8, 12–13, 17–21
3 1“Çimkî va ye, di wan rojan de û di wê demê de, gava ku ez bextê Cihûda û Orşelîmê vedigerînim, 2ezê hemû milletan bicivînim û wan bibim jêr, ber bi Geliyê Yehoşafat ve. Li wir ezê li ser navê gelê xwe, mîrata xwe ya Îsraêl, wan dadbar bikim, ên ku wan ew di nav milletan de belawela kirin; çimkî wan axa min parve kir, a a v2 Yehoşafat tê wateya "Bav dadbar dike" — navê geliyê bi xwe heman dadbariya ku li wir çêdibe, dide zanîn. 3û wan li ser gelê min pişk avêtin. Wan kurikek bi destê qehpeyekê guhart, û keçikek bi şerabê firot ku vexwin.
4“Niha hûn ji min çi dixwazin, ey Sûr û Sayda, û hemû herêmên Filîstînê? Ma hûn tolê tiştekî ku min kiriye ji min distînin? Heke hûn tolê ji min distînin, ezê bi lez û bez tiştê ku we kiriye li ser serê we bi xwe vegerînim. 5Çimkî we zîv û zêrê min girt û xezîneyên min ên herî baş birin perestgehên xwe. 6We gelê Cihûda û Orşelîmê firot Yûnaniyan, ji bo ku wan ji axa wan dûr bişînin.
7“Lê va ye, ezê wan ji cihê ku we ew lê firotin, rakim, û ezê tiştê ku we kiriye li ser serê we bi xwe vegerînim. 8Ezê kur û keçên we firotî gelê Cihûda bikim, û ewê wan firotî Sebaiyan bikin, milletekî dûr—çimkî Bavê me peyivî.”
9Vê yekê di nav milletan de bidin zanîn: Xwe ji bo şer amade bikin! Şervanan rakin! Bila hemû mêrên şerker 10Gîsnên xwe li şûran bixin û diraskên xwe li rimçan; bila ê lawaz bibêje, “Ez şervanek im.” 11Lezê bikin û werin, ey hûn hemû milletên derdorê, û xwe li wir bicivînin. Şervanên xwe bibe jêr, ya Bavê me.
12“Bila millet xwe rakin û ber bi Geliyê Yehoşafat ve rabin werin; çimkî li wir ezê rûnim da ku hemû milletên derdorê dadbar bikim. 13Das bijenînin, çimkî dexl gihîştiye. Werin, pêpes bikin, çimkî cendera şerabê tije ye û sitl diherikin—çimkî xerabiya wan mezin e.”
14Elaletên gir, elaletên gir di geliyê biryarê de! Çimkî roja Bavê me nêzîk e, di geliyê biryarê de. 15Roj û hîv tarî dibin, û stêrk ronahiya xwe digirin. 16Bavê me ji Siyonê diqîre û dengê xwe ji Orşelîmê bilind dike; ezman û erd dihejin. Lê Bavê me ji bo gelê xwe penagehek e, ji bo zarokên Îsraêl keleheke bihêz e.
Bav Gelê Xwe Vedigerîne
17“Hingê hûnê bizanin ku ez Bavê we me, yê ku li Siyonê, li çiyayê min ê pîroz dijî. Orşelîm wê pîroz be, û biyanî wê careke din ji nav wê derbas nebin.
18“Û di wê rojê de çiya wê bi şeraba şîrîn bikişin, gir wê bi şîr biherikin, û hemû cihên avê yên Cihûda wê bi avê herikin. Kaniyek wê ji mala min biherike û Geliyê Senubaran av bide. 19Misir wê bibe wêranî û Edom wê bibe çoleke xopan, ji ber zordariya ku li gelê Cihûda hat kirin, ên ku di axa wan de wan xwîna bêsûc rijandin. 20Lê Cihûda wê her û her lê bê rûniştin, û Orşelîm di nav hemû nifşan re. 21Ezê sûcê xwîna ku li hemberî wan hat rijandin, paqij bikim—ya ku min hê paqij nekiriye—çimkî Bavê me li Siyonê dimîne.” b b v21 Li cihê ku Încîlên din dibêjin "tola xwîna wan hilîne," Bavê me zarokên xwe li hemberî ên ku xwîna wan dirijînin diparêze — mafê wan tîne, ne tolhildaneke sar.
