Yûhenna 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Piştî vê yekê Îsa derbasî aliyê din ê Gola Celîlê bû, ku jê re Gola Teberyayê jî tê gotin. ²Elaletek mezin li pey wî diçû, çimkî wan ew nîşanên ku wî li ser nexweşan pêk anîbûn dîtibûn. ³Îsa derket çiyê û li wir bi şagirtên xwe re rûnişt. ⁴Cejna Derbasbûnê, cejna Cihûyan, nêzîk bû.

⁵Îsa li jor nêrî û dît ku elaletek mezin ber bi wî ve tê, û wî ji Fîlîpos pirsî: “Emê ji ku nan bikirin, da ku ev xelk bixwin?”

⁶Wî ev yek ji bo ceribandina Fîlîpos got, çimkî wî bi xwe jixwe dizanî ku ewê çi bike.

⁷Fîlîpos bersiv da wî: “Nanê bi heqê dused rojan jî têr nake ku her yek ji wan hinekî bistîne.” ^a a v7 Dînarek bi qasî heqê rojekê bû; dused dînar heqê nêzîkî heşt mehan bû.

⁸Yekî ji şagirtên wî, Andreyas, birayê Şimûn Petrûs, ji wî re got: ⁹“Li vir kurikek heye ku pênc nanên ceh û du masiyên wî hene—lê ev ji ewqas kesan re çi ne?”

¹⁰Îsa got: “Bihêlin xelk rûnin.” Li wir gelek giya hebû, loma bi qasî pênc hezar mêr rûniştin.

¹¹Paşê Îsa nan hildan, şikir kir û li yên ku rûniştibûn belav kirin; bi heman awayî masî jî, çiqas ku wan dixwest.

¹²Gava ew têr bûn, wî ji şagirtên xwe re got: “Perçeyên mayî berhev bikin, da ku tiştek winda nebe.”

¹³Loma wan ew perçeyên ku piştî xwarina xelkê ji pênc nanên ceh mabûn berhev kirin û donzdeh selik tije kirin. ¹⁴Loma gava xelkê ew nîşana ku wî kiribû dît, wan got: “Bi rastî ev ew Pêxember e yê ku tê dinyayê!” ¹⁵Îsa dizanî ku wan dixwest werin û bi zorê wî bigirin, da ku wî bikin padîşah; loma ew dîsa bi tena serê xwe vekişiya çiyê.

Ber bi Bagerê ve

¹⁶Gava êvar hat, şagirtên wî daketin ber golê, ¹⁷li qeyikekê siwar bûn û ber bi aliyê din ê golê, ber bi Kefernahûmê ve çûn. Êdî tarî bûbû û Îsa hê negihîştibû wan. ¹⁸Bayekî xurt dihat û gol pêl dida. ¹⁹Piştî ku ew bi bêrikan bi qasî sê çar mîlan çûn, wan dît ku Îsa li ser avê dimeşe û nêzîkî qeyikê dibe, û ew tirsiyan.

²⁰Lê wî ji wan re got: “Ez im; netirsin.”

²¹Loma wan bi kêfxweşî ew hilda nav qeyikê, û di cih de qeyik gihîşt wê bejahiya ku ew ber bi wê ve diçûn.

²²Roja din, elaletê, ya ku li aliyê din ê golê mabû, dît ku li wir ji qeyikekê pê ve tunebû, ku Îsa bi şagirtên xwe re lê siwar nebûbû, lê şagirtên wî bi tena serê xwe çûbûn. ²³Hin qeyikên din ji Teberyayê hatin nêzîkî wî cihê ku wan piştî ku Xudan şikir kiribû nan xwaribû. ²⁴Loma gava elaletê dît ku ne Îsa û ne jî şagirtên wî li wir in, ew li qeyikan siwar bûn û çûn Kefernahûmê, da ku li Îsa bigerin. ²⁵Gava wan ew li aliyê din ê golê dît, wan jê pirsî: “Rabbî, tu kengê hatî vir?”

²⁶Îsa bersiv da wan û got: “Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim: hûn ne ji ber ku we nîşan dîtin li min digerin, lê ji ber ku we ji wan nanan xwar û hûn têr bûn. ²⁷Ji bo xwarina ku xera dibe nexebitin, lê ji bo xwarina ku heta jiyana herheyî dimîne bixebitin, ya ku Kurê Mirov wê bide we. Çimkî Bavê me mohra xwe li ser wî daniye.”

²⁸Hingê wan ji wî re got: “Divê em çi bikin, da ku em karên Bavê me bikin?”

²⁹Îsa bersiv da wan û got: “Karê Bavê me ev e: ku hûn bawerî bi Yê ku wî şandiye bînin.”

³⁰Hingê wan jê pirsî: “Tuyê çi nîşanê bidî, da ku em bibînin û bawerî bi te bînin? Tuyê çi karî bikî? ³¹Bav û kalên me li çolê man xwar, wek ku hatiye nivîsîn: ‘Wî ji ezmên nan da wan, da ku bixwin.’”

³²Îsa ji wan re got: “Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim: Mûsa nanê ji ezmên neda we—Bavê min nanê rastîn ê ji ezmên dide we. ³³Çimkî nanê Bavê me ew e yê ku ji ezmên tê xwarê û jiyanê dide dinyayê.”

³⁴Hingê wan ji wî re got: “Ya Xudan, vî nanî her û her bide me.”

³⁵Îsa ji wan re got: “Ez nanê jiyanê me. Yê ku bê ba min, tu caran birçî namîne; yê ku bawerî bi min bîne, tu caran tî namîne. ³⁶Lê wek ku min ji we re got, we ez dîtim û dîsa jî hûn bawer nakin. ³⁷Her tiştê ku Bav dide min, wê bê ba min; û yê ku bê ba min, ez qet wî naavêjim derve. ³⁸Çimkî ez ji ezmên hatime xwarê, ne ji bo ku daxwaza xwe bikim, lê daxwaza Yê ku ez şandim. ³⁹Daxwaza Yê ku ez şandim ev e: ku ez ji hemû tiştên ku wî dane min yekî jî winda nekim, lê di roja dawîn de wan rakim. ⁴⁰Çimkî daxwaza Bavê min ev e: ku her kesê ku li Kur dinêre û bawerî bi wî tîne, jiyana wî ya herheyî hebe, û ezê wan di roja dawîn de rakim.”

⁴¹Hingê Cihûyan li ser wî kurtekurt kir, çimkî wî gotibû: “Ez ew nan im ku ji ezmên hatiye xwarê.”

⁴²Wan got: “Ma ev ne Îsayê kurê Ûsiv e, ku em bav û diya wî nas dikin? Îcar ew çawa dikare niha bibêje: ‘Ez ji ezmên hatime xwarê’?”

⁴³Îsa bersiv da wan û got: “Êdî di nav xwe de kurtekurt nekin.

⁴⁴“Heta ku Bavê ku ez şandim wî nekişîne, tu kes nikare bê ba min; û ezê wî di roja dawîn de rakim. ^b b v44 Hatina ba Îsa ji destpêşxeriya Bavê me ye — ew zarokên xwe ber bi Kur ve dikişîne, bi hezkirina ku li pey wan dikeve, ne bi hêza ku zorê dide wan. ⁴⁵Di Pêxemberan de hatiye nivîsîn: ‘Û hemû wê ji aliyê Bavê me ve bên hînkirin.’ Her kesê ku ji Bav bihîstiye û hîn bûye, tê ba min. ⁴⁶Ne ku kesekî Bav dîtiye, ji bilî Yê ku ji wî ye; wî Bav dîtiye. ⁴⁷Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku bawer dike, xweyê jiyana herheyî ye. ⁴⁸Ez nanê jiyanê me. ⁴⁹Bav û kalên we li çolê man xwar, lê dîsa jî ew mirin. ⁵⁰Ev ew nan e yê ku ji ezmên tê xwarê, da ku her kes jê bixwe û nemire. ⁵¹Ez ew nanê jîndar im yê ku ji ezmên hatiye xwarê. Yê ku ji vî nanî bixwe, wê her û her bijî. Nanê ku ezê bidim, bedena min e, ji bo jiyana dinyayê.”

⁵²Hingê Cihû di nav xwe de bi tundî ketin nîqaşê û wan got: “Ev mirov çawa dikare bedena xwe bide me ku em bixwin?”

⁵³Îsa ji wan re got: “Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, heke hûn bedena Kurê Mirov nexwin û xwîna wî venexwin, di we de jiyan tuneye. ⁵⁴Yê ku bedena min dixwe û xwîna min vedixwe, xweyê jiyana herheyî ye, û ezê wî di roja dawîn de rakim. ⁵⁵Çimkî bedena min xwarina rastîn e û xwîna min vexwarina rastîn e. ⁵⁶Yê ku bedena min dixwe û xwîna min vedixwe, di min de dimîne û ez jî di wî de. ⁵⁷Çawa ku Bavê jîndar ez şandim û ez bi saya Bav dijîm, bi vî awayî yê ku min dixwe jî wê bi saya min bijî. ⁵⁸Ev ew nan e yê ku ji ezmên hat xwarê. Ew ne mîna wî nanî ye ku bav û kalên we xwar û dîsa jî mirin. Yê ku vî nanî dixwe, wê her û her bijî.”

⁵⁹Gava ku wî li Kefernahûmê di kinîştê de hîn dikir, wî ev tişt gotin. ⁶⁰Gava gelek şagirtên wî ev bihîst, wan got: “Ev hînkirineke dijwar e. Kî dikare wê qebûl bike?”

Gava ku Gelek Kes Paşde Vedigerin

⁶¹Îsa dizanî ku şagirtên wî li ser vê yekê kurtekurt dikir, loma wî ji wan re got: “Ma ev tişt we diterpilîne?

⁶²“Îcar heke hûn bibînin ku Kurê Mirov hildikişe wî cihê ku berê lê bû, wê çawa be? ⁶³Ruh jiyanê dide; beden ti alîkariyê nake. Gotinên ku min ji we re gotine ruh û jiyan in. ⁶⁴Lê hin ji we hene ku bawer nakin.” Çimkî Îsa ji destpêkê ve dizanî ku kî bawer nake û kî wê wî bide destan. ⁶⁵Û wî got: “Ji ber vê yekê min ji we re got: heta ku Bav hêz nede wî, tu kes nikare bê ba min.”

⁶⁶Ji wê demê ve gelek şagirtên wî paşde vegeriyan û êdî bi wî re nemeşiyan.

⁶⁷Loma Îsa ji Donzdehan pirsî: “Ma hûn jî dixwazin biçin?”

⁶⁸Şimûn Petrûs bersiv da wî: “Ya Xudan, emê herin ba kê? Gotinên jiyana herheyî li ba te ne. ⁶⁹Me bawerî aniye û me zaniye ku tu Yê Pîroz ê Bavê me yî.”

⁷⁰Îsa bersiv da wan: “Ma min hûn, Donzdeh, hilnebijartin? Lê dîsa jî yek ji we îblîsek e.”

⁷¹Wî behsa Cihûdayê kurê Şimûnê Îskeryotî dikir, ku yek ji Donzdehan bû û wê wî bida destan.