Wextê Wî Hê Nehatiye
Li Cejna Kepran Îsa bi eşkereyî hîn dike, û dibêje ku hînkirin ne ya wî ye lê ya Bavê wî ye, dema ku rêber li rêyekê digerin ku wî bikujin û elalet li ser cihê ku ew jê tê nîqaş dike. Ew tîbûyan bang dike ku vexwin. Nobedar destvala vedigerin.
7 1Piştî vê yekê Îsa li Celîlê digeriya. Wî nedixwest here Cihûdayê, çimkî rêberên Cihûyan li wir li derfetekê digeriyan ku wî bikujin. 2Lê Cejna Kepran a Cihûyan nêzîk bû. a a v2 Cejna Kepran (Holikan) cejneke payîzê ya heftiyekê bû. Tê de Îsraêl di holikên demkî de diman û salên çolê bi bîr dianîn. 3Birayên wî jê re gotin: “Ji vir derkeve û here Cihûdayê, da ku şagirtên te jî karên ku tu dikî bibînin. 4Tu kesê ku li navdariyê digere, tiştê ku dike venaşêre. Heke tu van tiştan dikî, xwe nîşanî dinyayê bide.” 5Çimkî heta birayên wî jî bawerî pê nedianîn.
6Loma Îsa ji wan re got: “Wextê min hê nehatiye, lê ji bo we her wext guncav e.
7“Dinya nikare ji we nefret bike, lê ew ji min nefret dike, çimkî ez şahidiyê didim ku karên wê xerab in. 8Hûn bi xwe derkevin cejnê; ez dernakevim vê cejnê, çimkî wextê min hê bi temamî nehatiye.”
9Piştî ku wî ev yek got, ew li Celîlê ma. 10Piştî ku birayên wî derketin cejnê, ew jî derket, lê ne bi eşkereyî, belê bi dizî.
11Loma rêberên Cihûyan di cejnê de li wî digeriyan û digotin: “Ew li ku ye?” 12Di nav elaletê de li ser wî gelek pistepist belav bû. Hinekan digot: “Ew mirovekî qenc e,” hinekên din jî digot: “Na, ew elaletê ji rê derdixe.” 13Lê ji tirsa rêberên Cihûyan tu kes bi eşkereyî li ser wî nedipeyivî. 14Nêzîkî nîvê cejnê Îsa derket perestgehê û dest bi hînkirinê kir.
15Rêberên Cihûyan şaş man û pirsîn: “Ev mirov bê xwendin çawa ewqas tiştan dizane?”
16Îsa bersiv da wan û got: “Hînkirina min ne ya min e, ya Yê ku ez şandime ye. 17Kesê ku bixwaze daxwaza Bavê me bîne cih, ew dizane ka hînkirina min ji Bavê min e, an ez ji ber xwe dipeyivim. 18Kesê ku ji ber xwe dipeyive, li rûmeta xwe digere. Lê kesê ku li rûmeta şanderê xwe digere, ew rast e û tu derew di wî de tune ye. 19Ma Mûsa Şerîet neda we? Lê ji we tu kes Şerîetê nayne cih. Hûn çima dixwazin min bikujin?”
20Elaletê bersiv da: “Cin bi te ketiye! Kî dixwaze te bikuje?”
21Îsa bersiv da: “Min karek kir û hûn hemû şaş man.
22“Mûsa sinet da we. Ew ne ji Mûsa ye, lê ji bav û kalan e. Hûn roja Şemiyê mirovekî sinet dikin. 23Heke mirov roja Şemiyê tê sinetkirin da ku Şerîeta Mûsa neyê şikandin, çima hûn ji min diqehirin, çimkî min roja Şemiyê mirovekî bi tevahî qenc kir? 24Êdî li gorî xuyangê dadbar nekin, belê bi dadbariya rast dadbar bikin.”
Ew Ji Ku Ye?
25Hingê hinek ji xelkê Orşelîmê gotin: “Ma ne ev mirov e yê ku ew dixwazin bikujin? 26Lê ew bi eşkereyî dipeyive û ew tiştekî jê re nabêjin. Gelo bi rastî serok dizanin ku ev Mesîh e? 27Lê em dizanin ev mirov ji ku ye. Gava Mesîh bê, tu kes wê nizanibe ew ji ku ye.”
28Hingê Îsa, gava di perestgehê de hîn dikir, bi dengekî bilind got: “Hûn min nas dikin û dizanin ez ji ku me. Lê ez ji ber xwe nehatime. Yê ku ez şandime rast e û hûn wî nas nakin. 29Ez wî nas dikim, çimkî ez ji wî me û wî ez şandime.”
30Loma wan xwest wî bigirin, lê tu kesî dest neda wî, çimkî saeta wî hê nehatibû. 31Lê gelek kesan ji elaletê bawerî pê anîn û pirsîn: “Gava Mesîh bê, ma wê ji yên ku vî mirovî kirine bêtir nîşanan bike?” 32Fêrisiyan bihîst ku elalet li ser wî van tiştan pistepist dike. Loma serokkahînan û Fêrisiyan cerdevanên perestgehê şandin ku wî bigirin.
33Loma Îsa got: “Ez hê demeke kurt bi we re me, paşê ez diçim ba Yê ku ez şandime. 34Hûnê li min bigerin û min nebînin. Hûn nikarin werin cihê ku ez lê me.”
35Loma rêberên Cihûyan ji hev pirsîn: “Ew dixwaze here ku derê ku em wî nebînin? Ma ew dixwaze here ba gelê me yê ku di nav Yewnaniyan de belav bûye û Yewnaniyan hîn bike? 36Wateya vê gotina wî çi ye: ‘Hûnê li min bigerin, lê hûnê min nebînin,’ û ‘Cihê ku ez lê me, hûn nikarin werin wir’?”
37Di roja dawî ya cejnê de, ku roja wê ya mezin bû, Îsa rabû ser piyan û bi dengekî bilind got: “Kesê ku tî ye, bila were ba min û vexwe. 38Kesê ku bawerî bi min tîne, wek ku Nivîsara Pîroz gotiye, wê ji dilê wî çemên ava zindî biherikin.”
39Wî ev yek li ser Ruhê Pîroz got, yê ku wê yên ku bawerî bi wî tînin bistandana. Hê Ruh nehatibû dayîn, çimkî Îsa hê nehatibû birûmetkirin.
40Gava hinekan ji elaletê ev gotin bihîstin, wan got: “Bi rastî ev ew Pêxember e.” 41Hinekên din gotin: “Ev Mesîh e.” Lê hinekên din pirsîn: “Ma Mesîh wê çawa ji Celîlê bê? 42Ma Nivîsara Pîroz nabêje ku Mesîh ji dûndana Dawid û ji Beytlehmê, gundê Dawid, tê?” 43Loma li ser wî di nav elaletê de dubendî çêbû. 44Hinekan ji wan dixwest wî bigirin, lê tu kesî dest danedanî ser wî.
45Loma cerdevanên perestgehê vegeriyan ba serokkahînan û Fêrisiyan. Wan ji cerdevanan pirsî: “Çima we ew neanî?”
46Cerdevanan bersiv da: “Qet tu kes wek vî mirovî nepeyiviye.”
47Fêrisiyan bersiv da wan: “Ma hûn jî hatin xapandin?” 48“Ma ji serokan an ji Fêrisiyan kesekî bawerî pê aniye? 49Lê ev elaleta ku tiştekî ji Şerîetê nizane, ew di bin nifirê de ne.”
50Nîqodîmos, yê ku berê çûbû ba Îsa û yek ji wan bû, ji wan pirsî: 51“Ma Şerîeta me berî ku guh bide mirovekî û bizane ka ew çi dike, wî sûcdar dike?”
52Wan bersiv da wî: “Ma tu jî ji Celîlê yî? Lêkolîn bike û bibîne: ji Celîlê tu pêxember dernakeve.”
53Piştre hemû çûn malên xwe. b b v53 Ev serpêhatî di destnivîsên herî kevn ên Yûhenna de tune ye, û nusxeyên paşê wê li çend cihên cuda datînin. Ew li vir, li cihê ku kevneşopî lê sekiniye, wek di piraniya Kitêbên Pîroz ên nûjen de, hatiye çapkirin.