Yûhenna 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Lê Îsa çû Çiyayê Zeytûnan.

²Berbanga sibê ew dîsa hat Perestgehê; hemû gel hatin ba wî, û ew rûnişt û wî ew hîn kirin. ³Şareza û Fêrisiyan jineke ku di zinayê de hatibû girtin anîn û ew li navê dan sekinandin. ⁴Wan jê re got: “Mamoste, ev jin di nav zinakirinê de hat girtin. ⁵Îcar Mûsa di Şerîetê de li me emir kir ku em jinên weha bidin ber keviran. Loma tu çi dibêjî? ⁶Wan ev got, da ku wî biceribînin û sedemekê bibînin ku wî sûcdar bikin. Lê Îsa xwe xwar kir û bi tiliya xwe li erdê nivîsî.”

⁷Gava wan berdewam jê pirsî, ew rabû û ji wan re got: “Kîjan ji we bê guneh be, bila kevirê pêşî ew bavêje wê.”

⁸Û wî dîsa xwe xwar kir û li erdê nivîsî.

⁹Gava wan ev bihîst, ji yê herî kal dest pê kirin û yek bi yek derketin, heta ku Îsa bi tena serê xwe bi jina ku li wir sekinîbû re ma.

¹⁰Îsa rabû û jê re got: “Jinê, ew li ku ne? Ma tu kesî tu sûcdar nekirî?”

¹¹Wê got: “Tu kes, ya Xudan.” Îsa got: “Ez jî te sûcdar nakim. Here û ji niha pê ve êdî guneh neke.”

Ez Ronahiya Dinyayê me

¹²Îsa dîsa ji wan re got: “Ez ronahiya dinyayê me. Yê ku li pey min bê, tu caran di tariyê de nameşe, lê wê xwediyê ronahiya jiyanê be.”

¹³Loma Fêrisiyan jê re got: “Tu li ser xwe şahidiyê didî; şahidiya te ne rast e.”

¹⁴Îsa bersiv da: “Heke ez li ser xwe şahidiyê bidim jî, şahidiya min rast e, çimkî ez dizanim ku ez ji ku hatime û ez diçim ku derê; lê hûn nizanin ku ez ji ku têm an ez diçim ku derê. ¹⁵Hûn li gor bedenê dadbar dikin; ez tu kesî dadbar nakim. ¹⁶Heke ez dadbar bikim jî, dadbariya min rast e, çimkî ez ne bi tena serê xwe dadbar dikim, lê ez û Bavê ku ez şandime. ¹⁷Di Şerîeta we de hatiye nivîsîn ku şahidiya du kesan rast e. ¹⁸Ez li ser xwe şahidiyê didim, û Bavê ku ez şandime jî li ser min şahidiyê dide.”

¹⁹Wan pirsî: “Bavê te li ku ye?” Îsa bersiv da: “Hûn ne min nas dikin, ne jî Bavê min. Heke we ez nas bikirama, we yê Bavê min jî nas bikira.”

²⁰Wî ev gotin gava di Perestgehê de, li cihê xezîneyê hîn dikir gotin; tu kesî ew negirt — saeta wî hîn nehatibû.

²¹Loma wî dîsa ji wan re got: “Ez diçim. Hûnê li min bigerin û di gunehê xwe de bimirin. Cihê ku ez diçimê, hûn nikarin werin.”

Ji Jêr, Ji Jor

²²Loma Cihûyan got: “Ma wê xwe bikuje, ku ew dibêje: ‘Hûn nikarin werin cihê ku ez diçimê’?”

²³Wî ji wan re got: “Hûn ji jêr in; ez ji jor im. Hûn ji vê dinyayê ne; ez ne ji vê dinyayê me. ²⁴Min ji we re got ku hûnê di gunehên xwe de bimirin; heke hûn bawer nekin ku EZ IM, hûnê di gunehên xwe de bimirin.” ^a a v24 Îsa navê îlahî li xwe digire. “EZ IM” ew nav e ku Bavê me li ber deviya ku dişewitî xwe pê bi Mûsa da nasîn (Derketin 3:14). Elaletê paşê di vê beşê de ev îdîa fêm kir û xwest ku wî ji ber kufrê bide ber keviran (r. 59).

²⁵Loma wan jê re got: “Tu kî yî?” Îsa ji wan re got: “Tam ew im ku min ji destpêkê ve ji we re gotiye.

²⁶Gelek tiştên min hene ku li ser we bibêjim û dadbar bikim; lê Yê ku ez şandime rast e, û tiştê ku min ji wî bihîstiye, ez ji dinyayê re dibêjim.”

²⁷Wan fêm nekir ku ew li ser Bav bi wan re dipeyivî.

²⁸Loma Îsa ji wan re got: “Gava hûn Kurê Mirov bilind bikin, hingê hûnê bizanin ku EZ IM, û ku ez tiştekî ji ber xwe ve nakim, lê çawa ku Bav ez hîn kirime, ez van tiştan dibêjim. ²⁹Yê ku ez şandime bi min re ye; wî ez tenê nehiştime, çimkî ez her tim tiştên ku li xweşa wî diçin dikim.”

Di Peyva Min de Bimînin

³⁰Gava wî ev tişt digotin, gelekan bi wî bawer kir.

³¹Paşê Îsa ji wan Cihûyên ku bi wî bawer kiribûn re got: “Heke hûn di peyva min de bimînin, hûn bi rastî şagirtên min in, ³²û hûnê rastiyê bizanin, û rastî wê we azad bike.”

³³Wan bersiv da wî: “Em dûndana Îbrahîm in û qet nebûne koleyên tu kesî. Tu çawa dibêjî: ‘Hûnê azad bibin’?”

³⁴Îsa bersiv da wan: “Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim: her kesê ku berdewam guneh dike, koleyê gunehê ye. ³⁵Kole her û her di malê de namîne; kur her û her dimîne. ³⁶Loma heke Kur we azad bike, hûnê bi rastî azad bin. ³⁷Ez dizanim ku hûn dûndana Îbrahîm in; lê dîsa jî hûn dixwazin min bikujin, çimkî peyva min di we de cih nagire. ³⁸Tiştê ku min li ba Bavê xwe dîtiye, ez dibêjim; û hûn jî tiştê ku we ji bavê xwe bihîstiye dikin.”

³⁹Wan bersiv da: “Bavê me Îbrahîm e.” Îsa got: “Heke hûn zarokên Îbrahîm bûna, we yê karên ku Îbrahîm kirin bikirana, ⁴⁰lê niha hûn dixwazin min bikujin — mirovekî ku rastiya ku min ji Bavê xwe bihîstiye ji we re gotiye. Îbrahîm ev yek nekir. ⁴¹Hûn karên bavê xwe dikin.” Wan jê re got: “Em ne ji zinayê çêbûne. Yek Bavê me heye, ew jî Xwedê bi xwe ye.”

⁴²Îsa ji wan re got: “Heke Xwedê Bavê we bûya, we yê ji min hez bikira, çimkî ez ji Xwedê derketim û li vir im. Ez ji ber xwe ve nehatim — wî ez şandim. ⁴³Çima hûn axaftina min fêm nakin? Çimkî hûn tehemûl nakin ku peyva min bibihîzin. ⁴⁴Hûn yên bavê xwe Îblîs in û hûn dixwazin daxwazên wî pêk bînin. Ew ji destpêkê ve mirovkuj bû û di rastiyê de nesekinî, çimkî rastî di wî de tuneye. Gava ew derewan dike, ji xwezaya xwe dipeyive, çimkî ew derewker û bavê derewê ye. ^b b v44 Îsa derewa bingehîn ya Edenê bi navê wê eşkere dike. Ew mar ku ji Hewayê re got ku Bavê me tiştên qenc ji wê diqedîne — ew mar ku Bav bi xwe red kiribû — derewkerê pêşî ye, bavê her derewê ye ku Bavê me dûr nîşan dide. Yên ku Kur red dikin, bavê wan jî ew e — ne Îbrahîm, ne jî Xwedê. ⁴⁵Lê ji ber ku ez rastiyê dibêjim, hûn ji min bawer nakin. ⁴⁶Kî ji we dikare min bi gunehekî sûcdar bike? Heke ez rastiyê dibêjim, çima hûn ji min bawer nakin? ⁴⁷Yê ku ji Bavê me be, gotinên wî dibihîze; hûn nabihîzin, çimkî hûn ne ji Bavê me ne.”

⁴⁸Cihûyan bersiv da: “Ma em ne rast dibêjin ku tu Sameryayî yî û cinê te heye?”

⁴⁹Îsa bersiv da: “Cinê min tuneye, lê ez Bavê xwe birûmet dikim, û hûn min bêrûmet dikin. ⁵⁰Lê ez li rûmeta xwe nagerim; Bavê me lê digere, û ew dadbar dike. ⁵¹Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, heke yek peyva min bigire, ew tu caran mirinê nabîne.”

⁵²Cihûyan jê re got: “Niha em dizanin ku cinê te heye. Îbrahîm mir, pêxember jî mirin, lê tu dibêjî: ‘Yê ku peyva min bigire, ew tu caran tama mirinê nake.’ ⁵³Ma tu ji bavê me Îbrahîm ê ku mir mezintir î? Pêxember jî mirin! Tu xwe kî dihesibînî?”

⁵⁴Îsa bersiv da: “Heke ez xwe birûmet bikim, rûmeta min ne tiştek e. Yê ku min birûmet dike Bavê min e, yê ku hûn derbarê wî de dibêjin: ‘Ew Xwedayê me ye.’ ⁵⁵Hûn wî nas nakin, lê ez wî nas dikim. Heke min bigota ku ez wî nas nakim, ezê jî wek we derewker bûma. Lê ez wî nas dikim û peyva wî digirim. ⁵⁶Bavê we Îbrahîm şa bû ku wê roja min bibîne. Wî ew dît û kêfxweş bû.”

⁵⁷Loma Cihûyan jê re got: “Tu hîn ne pêncî salî yî, û te Îbrahîm dîtiye?”

⁵⁸Îsa ji wan re got: “Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, berî ku Îbrahîm hebe, EZ IM.” ^c c v58 ‘EZ IM’ navê Xwedê yê ku ji Mûsa re hat gotin tîne bîra mirov (Derketin 3:14) — îdîayek e ku ew Xwedê ye; loma wan dest avêtin keviran.

⁵⁹Loma wan kevir hildan ku bavêjin wî, lê Îsa xwe veşart û bi dizî ji Perestgehê derket.