Lûqa 22 FHB Father's Heart Bible™

Beş 22.

22 ¹Cejna Nanê Bêhevîrtirş, ya ku jê re Cejna Derbasbûnê tê gotin, nêzîk dibû. ²Serokên kahînan û nivîskaran li rêyekê digeriyan ku wî bikujin, çimkî ji gel ditirsiyan.

³Paşê Şeytan kete nav Cihûda, yê ku jê re Îskariyotî digotin, yek ji wan diwanzdehan bû. ⁴Ew çû û bi serokên kahînan û serdarên Perestgehê re şêwir kir ku çawa wî radestî wan bike. ⁵Ew şa bûn û razî bûn ku pere bidin wî. ⁶Ew razî bû û dest pê kir li firsendekê bigere ku wî dûrî elaletê radestî wan bike.

Cejna Derbasbûnê ya Dawîn Tê Amadekirin

⁷Paşê roja Nanê Bêhevîrtirş hat, gava ku divabû berxa Derbasbûnê bê qurbankirin.

⁸Îsa Petrûs û Yûhanna şand û got: “Herin Derbasbûnê ji me re amade bikin da ku em bixwin.”

⁹Wan jê re got: “Tu dixwazî em wê li ku derê amade bikin?”

¹⁰Wî got: “Gava ku hûn bikevin bajêr, mirovekî ku cerreke avê hilgirtiye wê rastî we bê. Li pey wî herin nav wê malê ya ku ew tê de dikeve,

¹¹û ji xwediyê malê re bibêjin: ‘Mamoste ji te re dibêje: Odeya mêvanan li ku ye, ya ku ez tê de bi şagirtên xwe re Derbasbûnê bixwim?’ ¹²Û ewê jûreke jorîn a mezin, ya amadekirî nîşanî we bide; wê li wir amade bikin.”

¹³Ew çûn û wek ku wî ji wan re gotibû dîtin, û wan Derbasbûn amade kir.

¹⁴Gava ku saet hat, ew li ser sifrê rûnişt, û şandî jî pê re.

¹⁵Wî ji wan re got: “Berî ku ez cefayê bikişînim, min pir dixwest ku ez vê Derbasbûnê bi we re bixwim. ¹⁶Çimkî ez ji we re dibêjim, ezê wê nexwim heta ku ew di Padîşahiya Bavê me de bê temamkirin.” ¹⁷Wî kasek girt û şikir kir, û got: “Vê bigirin û di nav xwe de parve bikin. ¹⁸Çimkî ez ji we re dibêjim, ji niha ve ezê fêkiyê rezê venexwim heta ku Padîşahiya Bavê me bê.”

¹⁹Wî nan girt, şikir kir, ew şikand û da wan, û got: “Ev laşê min e, yê ku ji bo we tê dayîn. Vê ji bo bîranîna min bikin.” ²⁰Piştî şîvê wî bi kasê re jî wisa kir: “Ev kas peymana nû ye ya di xwîna min de, ya ku ji bo we tê rijandin. ²¹Lê va ye—destê wî yê ku min radest dike, li ser sifrê bi min re ye. ²²Kurê Mirov wek ku hatiye diyarkirin diçe, lê wey li wî mirovî ku ew bi destê wî tê radestkirin!”

²³Wan dest pê kir ji hev bipirsin ka kîjan ji wan wê vê bike.

²⁴Di nav wan de nîqaşek jî rabû li ser ka kîjan ji wan ê herî mezin e.

²⁵Wî ji wan re got: “Padîşahên neteweyan serweriyê li wan dikin, û yên ku li ser wan hukum dikin, jê re qenckar tê gotin. ²⁶Di nav we de wisa nîne: bila yê herî mezin ê di nav we de wek yê herî biçûk bibe, û serok wek yê ku xizmetê dike. ²⁷Kî mezintir e—yê ku li ser sifrê rûniştiye an yê ku xizmetê dike? Yê li ser sifrê, ne wisa ye? Lê ez di nav we de wek yê ku xizmetê dike me.

²⁸Hûn ew in yên ku di ceribandinên min de bi min re mane, ²⁹û çawa ku Bavê min padîşahiyek da min, ez jî padîşahiyekê didim we, ³⁰da ku hûn di padîşahiya min de li ser sifra min bixwin û vexwin, û li ser textan rûnin û diwanzdeh êlên Îsraêl dadbar bikin.”

³¹“Şimûn, Şimûn, guhdarî bike—Şeytan xwest ku we hemûyan wek genim bêjing bike, ³²lê min ji bo te dua kir, da ku baweriya te kêm nebe. Gava ku tu vegerî, bira xwe xurt bike.”

³³Petrûs got: “Ya Xudan, ez amade me ku bi te re biçim zîndanê û mirinê.”

³⁴Îsa got: “Petrûs, ez ji te re dibêjim: îro berî ku tu sê caran înkar bikî ku tu min nas dikî, dîk bang nade.”

³⁵Wî pirsî: “Gava ku min hûn bê kîsê perê, bê tûr, û bê sol şandin, hûn kêmî tiştekî bûn?” Wan got: “Tu tişt.”

³⁶Wî ji wan re got: “Lê niha, bila yê ku kîsê perê wî heye wî hilde, û tûrê xwe jî. Yê ku şûrê wî tune, bila kincê xwe bifiroşe û şûrekî bikire. ³⁷Çimkî ez ji we re dibêjim, divê ev Nivîsar di min de bê temamkirin: ‘Ew di nav gunehkaran de hate hesibandin.’ Çimkî tiştê ku li ser min hatiye nivîsandin, pêk tê.”

³⁸Wan got: “Ya Xudan, va ye, li vir du şûr hene.” Wî ji wan re got: “Bes e.”

Kur Xwe Radestî Bav Dike

³⁹Û ew wek adeta xwe derket û çû Çiyayê Zeytûnan, û şagirt li pey wî çûn.

⁴⁰Gava ku ew gihîşte wê derê, wî ji wan re got: “Dua bikin ku hûn nekevin ceribandinê.”

⁴¹Û ew ji wan bi qasî avêtina kevirekî dûr ket, û çû ser çokan û dua kir,

⁴²û got: “Bavo, heke tu bixwazî, vê kasê ji min bistîne. Lê ne daxwaza min, lê daxwaza te bila çêbibe.”

⁴³Û milyaketek ji ezmanan jê re xuya bû, û ew xurt kir. ^a a v43 Ayetên 43-44 di hin destnivîsarên kevn de nînin. Ew li vir, wek ku di piraniya Pirtûkên Pîroz ên nûjen de ye, hatine çapkirin. ⁴⁴Di êşê de wî bi hêztir dua kir; xwêdana wî wek dilopên mezin ên xwînê bû ku dadiketin erdê.

⁴⁵Gava ku ew ji duayê rabû, ew hate ba şagirtan û ew ji xemê razayî dîtin,

⁴⁶wî ji wan re got: “Çima hûn razane? Rabin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê.”

Bi Ramûsanekê Radestkirin

⁴⁷Hê ew dipeyivî, elaletek hat, ya ku yê jê re Cihûda tê gotin, yek ji wan diwanzdehan, pêşenga wê bû. Ew nêzîkî Îsa bû ku wî ramûse,

⁴⁸lê Îsa jê re got: “Cihûda, ma tu Kurê Mirov bi ramûsanekê radestî wan dikî?”

⁴⁹Yên ku bi wî re bûn, dema ku dîtin ka çi wê biqewime, gotin: “Ya Xudan, ma em bi şûr lê bidin?” ⁵⁰Û yek ji wan li xizmetkarê Serokkahîn xist û guhê wî yê rastê jêkir.

⁵¹Lê Îsa bersiv da: “Bes e êdî!” Û wî dest li guhî da û ew qenc kir. ⁵²Paşê Îsa ji serokên kahînan, serdarên Perestgehê û rihspiyên ku li dijî wî derketibûn re got: “Ma hûn wek ku li dijî rêbirekî derketine, bi şûr û gopalan derketine? ⁵³Her roj ez di Perestgehê de bi we re bûm, û we dest nedanî ser min. Lê ev saeta we ye, û desthilatdariya tariyê ye.”

Petrûs Nasîna Îsa Înkar Dike

⁵⁴Wan ew girt û birin û anîn nav mala Serokkahîn; Petrûs ji dûr ve li pey çû. ⁵⁵Wan li nîvê hewşê agir vêxist û bi hev re rûniştin; Petrûs jî di nav wan de rûnişt. ⁵⁶Lê keçeke xizmetkar, dema ku ew dît ku ber bi ronahiyê ve rûniştiye, bala xwe dayê û got: “Ev jî pê re bû.”

⁵⁷Lê wî înkar kir, û got: “Sitiyê, ez wî nas nakim.”

⁵⁸Piştî demeke kin, yekî din ew dît û got: “Tu jî yek ji wan î.” Lê Petrûs got: “Mêro, ez ne ji wan im.”

⁵⁹Nêzîkî saetekê şûnde, yekî din bi israr got: “Bê guman ev mirov pê re bû, çimkî ew jî Celîlî ye.”

⁶⁰Lê Petrûs got: “Mêro, ez nizanim tu çi dibêjî.” Di cih de, hê ew dipeyivî, dîk bang da. ⁶¹Xudan zivirî û li Petrûs nerî. Petrûs tiştê ku Xudan jê re gotibû hat bîra wî: “Berî ku îro dîk bang bide, tê sê caran min înkar bikî.” ⁶²Û ew derket derve û zar zar giriya.

⁶³Mirovên ku Îsa girtibûn, dema ku ew lê dixistin, pê tinaz dikirin. ⁶⁴Wan çavên wî girêdan û her dipirsîn: “Pêxemberîtiyê bike! Kî ye yê ku li te xist?” ⁶⁵Û wan gelek tiştên din li dijî wî gotin, û ew çêr kirin.

Îsa li Ber Encumenê Radiweste

⁶⁶Gava ku roj bû, encumena rihspiyên gel civiya—serokên kahînan û nivîskar—û ew birin ba civîna xwe, û gotin:

⁶⁷“Heke tu Mesîh î, ji me re bibêje.” Wî ji wan re got: “Heke ez ji we re bibêjim jî, hûn bawer nakin,

⁶⁸û heke ez ji we bipirsim jî, hûn bersivê nadin.

⁶⁹Lê ji niha ve Kurê Mirov wê li aliyê rastê yê hêza Bavê me rûne.”

⁷⁰Wan hemûyan got: “Nexwe tu Kurê Xwedê yî?” Wî ji wan re got: “Hûn dibêjin ku ez im.”

⁷¹Wan got: “Êdî ji me re çi şahidî lazim e? Çimkî me bi xwe ji devê wî bihîst.”