Lûqa 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Piştî ku wî ev hemû peyv ji gel re gotin û qedandin, ew ket Kefernahûmê. ²Xulamekî sedwêr ê ku ji bo wî delal bû, nexweş bû û li ber mirinê bû. ³Gava sedwêr behsa Îsa bihîst, wî hin rihspiyên Cihûyan şandin ba wî, da ku jê bixwazin were û xulamê wî sax bike. ⁴Gava ku ew gihîştin ba Îsa, bi israr jê lava kirin û gotin: “Ew hêjayî wê yekê ye ku tu vê ji bo wî bikî, ⁵çimkî ew ji miletê me hez dike, û ew e yê ku ji me re kinîşta me ava kir.” ⁶Îsa bi wan re çû. Nêzîkî malê bûbû ku sedwêr hin heval şandin, da ku bêjin: “Ya Xudan, xwe neêşîne — ez ne hêjayî wê me ku tu têkevî bin banê min. ⁷Loma min cesaret nekir ku werim ba te. Lê tenê peyvekê bêje, û bila xulamê min sax bibe. ⁸Çimkî ez jî mirovekî bin destê desthilatê me, û leşker jî di bin destê min de hene. Ez ji yekî re dibêjim: ‘Here,’ û ew diçe; ji yekî din re: ‘Were,’ û ew tê; û ji xulamê xwe re: ‘Vê bike,’ û ew dike.”

⁹Gava ku Îsa ev bihîst, li sedwêr şaş ma, berê xwe da wê elaleta ku li pey wî dihat û got: “Ez ji we re dibêjim, min di nav Îsraêl de jî baweriyeke weha nedîtiye.”

¹⁰Û gava ku yên ku hatibûn şandin vegeriyan malê, wan xulam sax dît.

Îsa Kurê Jinebiyekê Vedijîne

¹¹Demek şûnde, ew çû bajarekî bi navê Nayîn, bi şagirtên xwe û elaleteke mezin re. ¹²Gava ku ew nêzîkî deriyê bajêr bû, cenazeyekî dianîn derve — kurekî yekta yê diya xwe bû, ku jinebî bû — û elaleteke mezin ji bajêr bi wê re bû.

¹³Gava ku Xudan ew dît, dilê wî bi wê şewitî û jê re got: “Negirî.” ¹⁴Ew hat pêş û dest da darbestê; yên ku wî hildigirtin rawestiyan, û wî got: “Lawo, ez ji te re dibêjim, rabe.”

¹⁵Û yê mirî rûnişt û dest bi axaftinê kir, û Îsa ew da diya wî.

¹⁶Tirs hemû girt; wan pesnê Bavê me da: “Pêxemberekî mezin di nav me de rabûye!” “Bavê me serdana gelê xwe kiriye!” ¹⁷Û ev xeber li ser wî li tevahiya Cihûstanê û li hemû herêmên dor belav bû.

Yûhenna Dipirse: Ma Tu Ew î?

¹⁸Şagirtên Yûhenna ev hemû tişt jê re gotin. Paşê Yûhenna du şagirtên xwe gazî kirin, ¹⁹ew şandin ba Xudan û pirsîn: “Ma tu yê ku wê bê yî, an em li yekî din bigerin?” ²⁰Gava ku mêr gihîştin ba wî, gotin: “Yûhennayê Imadkar em şandin ba te, da ku bipirsin: ‘Ma tu yê ku wê bê yî, an em li benda yekî din bin?’”

²¹Di wê saetê de, wî gelek kes ji nexweşî, êş û ruhên pîs sax kirin, û ronahî da gelek koran.

²²Wî bersiva wan da: “Herin ji Yûhenna re bibêjin ka we çi dîtiye û bihîstiye: kor dibînin, seqet rêve diçin, kotî paqij dibin, ker dibihîzin, mirî radibin, û feqîr mizgîniyê dibihîzin. ²³Û xwezî bi wî kesî ku ji ber min aciz nebe.”

²⁴Gava ku qasidên Yûhenna çûn, Îsa li ser Yûhenna ji elaletê re peyivî: “Hûn çûn çolê ku çi bibînin? Qamîşek ku bi bayê dihejiya? ²⁵Nexwe hûn derketin ku çi bibînin? Mirovekî bi cilên nazik li xwe kirî? Va ye, yên ku bi cilên bi şan û şeref li xwe dikin û di nav keys û rehetiyê de dijîn, di qesrên padîşahan de ne. ²⁶Lê hûn derketin ku çi bibînin — pêxemberek? Erê, ez ji we re dibêjim: ji pêxemberekî jî zêdetir. ²⁷Ev ew e yê ku Nivîsara Pîroz behsa wî dike: ‘Va ye, ez qasidê xwe li pêşiya te dişînim, da ku riya te li ber te amade bike.’

²⁸Ez ji we re dibêjim: di nav yên ku ji jinan çêbûne de, tu kes ji Yûhenna mezintir tune ye — lê belê yê herî biçûk di Padîşahiya Bavê me de ji wî mezintir e.”

²⁹(Gava ku hemû gel, bi bacgiran re, ev bihîstin, wan Bavê me rast hesiband, çimkî bi imada Yûhenna hatibûn imadkirin, ³⁰lê Fêrisî û zanayên şerîetê mebesta Bavê me ya ji bo xwe red kirin, çimkî jê imad nebûbûn.).

³¹“Nexwe ez mirovên vî nifşî bi çi bidim ber hev, û ew mîna çi ne? ³²Ew mîna zarokên ku li meydanê rûdinin û gazî hev dikin in: ‘Me ji we re bilûr lê xist, lê we govend negirt; me şîn girt, lê we negiriya.’ ³³Çimkî Yûhennayê Imadkar hat, ne nan dixwar ne şerab vedixwar, û hûn dibêjin: ‘Cin bi wî re heye.’ ³⁴Kurê Mirov hat, dixwar û vedixwar, û hûn dibêjin: ‘Va ye, mirovekî zikgir û serxweş, hevalê bacgir û gunehkaran!’ ³⁵Lê belê aqilmendî bi hemû zarokên xwe tê rast hesibandin.” ^a a v35 Aqilmendî bi tiştên ku çêdike xwe îspat dike — saxkirinên Îsa û mizgîniya wî nîşan didin ka ew bi rastî kî ye.

Gelek Lê Hat Bexşandin, Wê Gelek Hez Kir

³⁶Fêrisiyekî ew vexwend, da ku bi wî re nan bixwe; ew ket mala Fêrisî û li ser sifrê rûnişt. ³⁷Jineke bajêr, ku gunehkar bû, hîn bû ku ew li mala Fêrisî li ser sifrê rûniştiye, û şûşeyeke mermerî ya tije rûnê bîhnxweş anî. ³⁸Li pişt wî, li ber lingên wî rawestiyabû û digiriya, û dest pê kir ku lingên wî bi hêstirên xwe şil bike, bi porê xwe ew ziwa kirin, lingên wî ramûsan, û bi rûnê bîhnxweş ew mesh kirin. ³⁹Gava ku Fêrisiyê ku ew vexwendibû ev dît, di dilê xwe de got: “Eger ev pêxember bûya, wê bizanibûya ka kî destê xwe lê dide û ev çi cûre jin e — gunehkar e.”

⁴⁰Îsa bersiva wî da: “Şimûn, tiştekî min heye ku ez ji te re bibêjim.” Wî got: “Bibêje, Mamoste.”

⁴¹“Mirovek hebû ku peran bi deyn dida, û du deyndarên wî hebûn. Yekî pênc sed dînar deyndar bû, yê din jî pêncî. ⁴²Madem ku tu yek ji wan nikaribû bide, wî deynê her duyan jî bexşand. Nexwe kîjan ji wan wê zêdetir jê hez bike?”

⁴³Şimûn bersiv da: “Ez texmîn dikim ê ku deynê wî yê mezintir lê hat bexşandin.” Îsa got: “Te rast darizand.”

⁴⁴Berê xwe da jinê û ji Şimûn re got: “Ma tu vê jinê dibînî? Ez ketim mala te — te ji bo lingên min av neda, lê wê lingên min bi hêstirên xwe şil kirin û bi porê xwe ziwa kirin. ⁴⁵Te ez neramûsandim, lê ji dema ku ez ketim hundir ve, wê dev ji ramûsana lingên min bernedaye. ⁴⁶Te serê min bi rûn mesh nekir, lê wê lingên min bi rûnê bîhnxweş mesh kirin. ⁴⁷Loma ez ji te re dibêjim, gunehên wê yên gelek hatine bexşandin, çimkî wê gelek hez kir. Lê kesê ku hindik lê tê bexşandin, hindik hez dike.” ⁴⁸Û wî ji wê re got: “Gunehên te hatine bexşandin.”

⁴⁹Paşê yên ku bi wî re li ser sifrê rûniştibûn, dest pê kirin ku ji hev bipirsin: “Ev kî ye ku gunehan jî dibexşîne?”

⁵⁰Û wî ji jinê re got: “Baweriya te tu rizgar kirî; bi aştî here.”