Marqos 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Du roj berî Cejna Derbasbûnê û Nanê Bêhevîrtirş, serokkahîn û nivîskaran li rêyekê digeriyan ku bi fêlbaziyê Îsa bigirin û bikujin. ²Çimkî wan digot: “Ne di dema cejnê de, da ku gel serî rake.”

³Dema ku ew li Beytanyayê bû, di mala Şimûnê kotî de li ber sifrê rûniştibû, jinek bi şûşeyeke ebreşmî ya bîhnxweşiya nardînê ya safî, pir biha, hat. Wê şûşe şikand û li ser serê wî rijand. ⁴Hinek hebûn ku bi hêrs di dilê xwe de digotin: “Ev bîhnxweşî çima bi vî awayî bi fîro çû? ⁵Çimkî ev bîhnxweşî dikaribû ji sê sed dînaran zêdetir bihata firotin û ji belengazan re bihata dayîn.” Û wan ew sergist kir.

⁶Lê Îsa got: “Dev jê berdin. Çima hûn wê diêşînin? Wê ji min re tiştekî xweşik kir. ⁷Çimkî belengaz her û her bi we re ne, û kengî ku hûn bixwazin hûn dikarin ji wan re qencî bikin; lê ez ê her û her bi we re nebim. ⁸Wê tiştê ku ji destê wê dihat kir; wê bedena min ji bo definê ji berê ve rûnixand. ⁹Bi rastî ez ji we re dibêjim, li kuderê dinyayê mizgînî bê dayîn, tiştê ku wê kir dê ji bo bîranîna wê bê gotin.”

¹⁰Paşê Cihûdayê Îsxeryotî, yek ji wan donzdehan, çû ba serokkahînan ku Îsa radestî wan bike. ¹¹Dema wan ev bihîst, ew şa bûn û soz dan ku ji wî re pere bidin. Loma ew li firsendekê digeriya ku Îsa radest bike.

Şagird Cejna Derbasbûnê Amade Dikin

¹²Di roja pêşî ya Nanê Bêhevîrtirş de, dema ku berxê Cejna Derbasbûnê serjê dikirin, şagirtên wî jê pirsîn: “Tu dixwazî em bên û li ku ji bo te amade bikin ku tu Cejna Derbasbûnê bixwî?”

¹³Wî du şagirtên xwe şandin û got: “Herin bajêr; mirovek ê ku cêrek av hilgirtibe dê rastî we bê. Dûyî wî herin, ¹⁴û li kuderê ku ew têkeve, ji xwediyê malê re bibêjin: ‘Mamoste dibêje: Odeya min a mêvanan li ku ye, cihê ku ez tê de bi şagirtên xwe re Cejna Derbasbûnê bixwim?’ ¹⁵Û ew ê odeyeke jorîn a mezin, ya amadekirî û hazir, nîşanî we bide; li wir ji me re amade bikin.”

¹⁶Şagird derketin, çûn bajêr, her tişt wek ku wî ji wan re gotibû dîtin û Cejna Derbasbûnê amade kirin.

¹⁷Û gava ku êvar bû, Îsa bi wan donzdehan re hat.

¹⁸Dema ku ew li ber sifrê rûniştibûn û dixwarin, Îsa got: “Bi rastî ez ji we re dibêjim, yek ji we yê ku bi min re dixwe dê min radest bike.”

¹⁹Ew dest bi xemgîniyê kirin û yek bi yek jê pirsîn: “Gelo ez im?”

²⁰Wî ji wan re got: “Yek ji wan donzdehan, yê ku bi min re nên dikeve nav sênîkê. ²¹Kurê Mirov wek ku Nivîsarên Pîroz li ser wî gotine diçe, lê çiqas wey li wî mirovê ku wî radest dike—çêtir bûya ku ew qet nehata dinyayê.”

²²Dema ku wan dixwar, wî nên hilda, bereket lê kir, şikand, da wan û got: “Bistînin; ev bedena min e.”

²³Wî kasek hilda, şikir kir, da wan û hemûyan jê vexwar.

²⁴Wî ji wan re got: “Ev xwîna min a peymanê ye, ya ku ji bo pirran tê rijandin. ²⁵Bi rastî ez ji we re dibêjim, ezê êdî şeravê venexwim heta wê rojê ku ez wê di Padîşahiya Bavê me de ji nû ve vexwim.” ^a a v25 Padîşahiya ku Îsa hat ku bîne hukmê Bavê me bi xwe ye — mala malbatê ya ku ew ji bo zarokên xwe amade dike.

²⁶Û gava ku wan îlahiyek stirand, ew derketin û çûn Çiyayê Zeytûnan.

Îsa Înkara Petrûs Pêşbînî Dike

²⁷Îsa ji wan re got: “Hûn ê hemû pişkul bibin, çimkî hatiye nivîsandin: ‘Ez ê li şivên bidim û pez ê belavbûyî bibe.’ ²⁸Lê piştî ku ez rabim, ez ê berî we herim Celîlê.”

²⁹Petrûs jê re got: “Her çend ku ew hemû pişkul bibin jî, ez pişkul nabim.”

³⁰Îsa jê re got: “Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro, vê şevê, berî ku dîk du caran bang bide, tu yê min sê caran înkar bikî.”

³¹Lê wî zortir kir û got: “Eger pêwîst be ku ez bi te re bimirim jî, ez te qet înkar nakim.” Hemûyan jî heman tişt gotin.

Kur Xwe Radestî Bav Dike

³²Ew gihîştin cihekî ku jê re digotin Getsêmanî, û wî ji şagirtên xwe re got: “Heta ku ez dua dikim, li vir rûnin.”

³³Wî Petrûs, Aqûb û Yûhenna bi xwe re bir û dest pê kir ku tengezarî û kesereke kûr hîs bike.

³⁴Wî ji wan re got: “Giyanê min ji xemê heta mirinê perçiqandî ye. Li vir bimînin û hişyar bin.”

³⁵Hinekî din pêştir çû, li erdê ket û dua kir ku, heke mumkin be, ew saet ji wî derbas bibe.

³⁶Wî got: “Abba, Bavo, her tişt ji bo te mumkin e. Vê kasê ji min bistîne—lê bila daxwaza te bibe, ne ya min.” ^b b v36 “Abba” ew navê nêzik, yê zarokane û pirbawer e ku Îsa ji bo Bavê me bi kar anî. Pawlos ji me re dibêje ku Bavê me heman qêrîna Ruh dide her zarokê ku hatiye vegerandin (Romayî 8:15; Galatî 4:6).

³⁷Ew vegeriya, ew di xewê de dîtin û ji Petrûs re got: “Şimûn, tu di xewê de yî? Te nikaribû saetekê hişyar bimayî? ³⁸Hişyar bin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê. Ruh daxwazkar e, lê beden qels e.”

³⁹Û dîsa ew çû û dua kir, heman gotinan got. ⁴⁰Dîsa ew di xewê de dîtin, çavên wan giran bûbûn, û nizanibûn ku çawa bersîva wî bidin.

⁴¹Ew cara sêyem hat û got: “Hê jî di xewê de ne û dibêhnijin? Bes e—saet hat. Va ye, Kurê Mirov radestî destên gunehkaran tê kirin. ⁴²Rabin, em biçin; va ye, yê ku min radest dike li vir e.”

Îsa Radestî Gunehkaran Tê Kirin

⁴³Dema ku ew hê diaxivî, Cihûda—yek ji wan donzdehan—hat, û bi wî re elaletek bi şûr û çoman ji aliyê serokkahînan, nivîskaran û rihspiyan ve. ⁴⁴Yê ku wî radest dikir nîşanek dabû wan: “Yê ku ez maç bikim ew e—wî bigirin û bi ewletî bibin.” ⁴⁵Ew di cih de nêzî Îsa bû, got: “Rabî!” û ew maç kir. ⁴⁶Û wan dest avêt wî û ew girtin. ⁴⁷Yek ji wan ên ku li wir sekinîbûn şûrê xwe kişand, li xulamê serokkahîn xist û guhê wî jê kir.

⁴⁸Îsa ji wan re got: “Hûn bi şûr û çoman derketin ku min bigirin, wek rêbirekî? ⁴⁹Ez her roj bi we re li Perestgehê bûm û hînkarî dikir, û we ez negirtim. Lê bila Nivîsarên Pîroz bên cih.”

⁵⁰Û hemûyan ew hişt û reviyan. ⁵¹Û ciwanekî dûyî wî ket, ku ji bilî parçeyekî keten ti tişt li xwe nekiribû. Û wan ew ciwan girt, ⁵²lê wî parçeyê keten hişt û tazî reviya.

Îsa li Ber Civata Bilind

⁵³Wan Îsa birin ba serokkahîn, û hemû serokkahîn û rihspî û nivîskar civiyan. ⁵⁴Petrûs ji dûr ve dûyî wî ketibû, heta hundirê hewşa serokkahîn, û bi cerdevanan re rûnişt û li ber êgir germ dibû. ⁵⁵Serokkahîn û tevahiya civatê li şahidiyê li dijî Îsa digeriyan ku wî bikujin, lê qet nedîtin. ⁵⁶Çimkî pirran şahidiya derewîn li dijî wî da, lê şahidiya wan li hev nedikir. ⁵⁷Û hinekan rabûn û şahidiya derewîn li dijî wî dan û gotin: ⁵⁸“Me bihîst ku wî got: ‘Ez ê vê Perestgeha ku bi destan hatiye çêkirin hilweşînim, û di sê rojan de yeke din a ku bi destan nehatiye çêkirin ava bikim.’” ⁵⁹Lê li ser vê jî şahidiya wan li hev nedikir.

⁶⁰Serokkahîn li ortê rabû û ji Îsa pirsî: “Tu bersîvekê nadî? Ev mirov li dijî te çi şahidiyê didin?” ⁶¹Ew bêdeng ma, tu bersîv neda. Dîsa serokkahîn jê pirsî: “Tu Mesîh î, Kurê Yê Pîrozkirî?” ^c c v61 “Yê Pîrozkirî” awayekî rêzdariyê yê cihûyan e ji bo gotina “Xwedê” bêyî ku navê xwedayî rasterast bê gotin.

⁶²Îsa got: “EZ IM, û hûn ê Kurê Mirov bibînin ku li aliyê rastê yê Yê Karîndar rûniştî ye û bi ewrên ezmên tê.” ^d d v62 Îsa bi navê xwedayî yê ku Bavê me da Mûsa li ber kulîlka ku dişewitî bersîva serokkahîn dide — ‘EZ IM’ (Derketin 3:14). Civata Sanhedrînê di cih de ev îdîa fêm kir û ji ber kufrê ew mehkûm kir (ayet 64).

⁶³Û serokkahîn cilên xwe çirandin û got: “Ji me re çi şahidên din lazim in? ⁶⁴We kufra wî bihîst. Biryara we çi ye?” Û hemûyan ew mehkûm kir ku heqê mirinê ye. ⁶⁵Hinekan dest pê kir ku tif li wî bikin, rûyê wî bigirin û kulman li wî bixin û jê re bibêjin: “Pêxemberî bike!” Paşê cerdevanan şemax li wî xistin.

Petrûs Kur Înkar Dike

⁶⁶Dema ku Petrûs li jêr di hewşê de bû, yek ji keçên xulamên serokkahîn hat, ⁶⁷dema ku dît Petrûs germ dibe, li wî nêrî û got: “Tu jî bi Îsayê Nasirî re bûyî.”

⁶⁸Lê wî înkar kir: “Ez nizanim û fêm nakim ku tu çi dibêjî.” Paşê ew derket ber derî, û dîkek bang da. ^e e v68 Hinek destnivîsarên pêşî “û dîkek bang da” tune. Tenê Marqos du bangdanan tomar dike (14:30), loma ev rêz girîng e ji bo awayê şopandina vegotinê.

⁶⁹Keça xulam ew dît û dîsa ji wan ên ku li wir sekinîbûn re got: “Ev mirov yek ji wan e.” ⁷⁰Lê wî dîsa înkar kir. Hinekî şûnde yên ku li wir sekinîbûn dîsa ji Petrûs re gotin: “Bi rastî tu yek ji wan î, çimkî tu Celîlî yî.” ⁷¹Wî dest pê kir ku nifiran li xwe bike û sond bixwe: “Ez vî mirovê ku hûn qala wî dikin nasnakim.” ⁷²Di cih de dîkek cara duyem bang da. Petrûs gotinên Îsa bi bîr anîn: “Berî ku dîk du caran bang bide, tu yê min sê caran înkar bikî.” Ew ketin û giriya.