Lêgerîner tên ba Kur

Mecûsên biyanî zarok dibînin û jê re diperizin; padîşahê li Orşelîmê xwe wisa nîşan dide ku ewê heman tiştî bike, paşê kurên Beytlehmê dikuje. Bavê wî bi xewnan û bi revîneke şevê li Misrê wî diparêze, ne bi zorê. Giriya Rahêl di nîvê çîrokê de disekine.

Bavê me di ayetê de dipeyive 15

Beş 2.

Piştî ku Îsa di rojên Padîşah Hêrodês de li Beytlehma Cihûstanê çêbû, mecûsên ji rojhilat hatin Orşelîmê, û gotin: “Ew yê ku bûye padîşahê Cihûyan li ku ye? Çimkî me stêrka wî li rojhilat dît û em hatin ku biperizin wî.” Gava Padîşah Hêrodês ev bihîst, ew dilgiran bû, û tevahiya Orşelîmê jî bi wî re. Wî hemû serokkahîn û nivîskarên gel civandin û ji wan pirsî ka Mesîh wê li ku çêbe. Wan jê re got: “Li Beytlehma Cihûstanê, çimkî bi destê pêxember weha hatiye nivîsîn: ‘Lê tu, Beytlehm, li welatê Cihûda, bê guman ne ya herî biçûk î di nav serwerên Cihûda de; çimkî ji te serwerek wê derkeve ku wê gelê min Îsraêl bibe şivantî.’”

Hingê Hêrodês mecûs bi dizî gazî kirin û ji wan hîn bû ka stêrk tam kengî xuya bûye. Wî ew şandin Beytlehmê û got: “Herin, zarok bi baldarî lê bigerin. Gava we ew dît, vegerin û ji min re bibêjin, da ku ez jî herim û biperizim wî.”

Piştî ku wan guhdariya padîşah kir, rê ketin; û stêrka ku wan li rojhilat dîtibû, li pêşiya wan diçû, heta ku li ser cihê zarok lê bû sekinî. Gava wan stêrk dît, bi şahiyeke pir mezin şa bûn. Ew ketin malê, zarok bi diya wî Meryemê re dîtin, serî danîn û perizîn wî. Wan sindoqên xezîneya xwe vekirin û diyarî dan wî: zêr, bixûr û mirr. Di xewnê de ji wan re hat hişyarkirin ku venegerin ba Hêrodês, loma ew bi rêyeke din vegeriyan welatê xwe.

Bav Kurê xwe diparêze

Piştî ku ew çûn, milyaketekî Bavê me di xewnê de ji Ûsiv re xuya bû: “Rabe, zarok û diya wî hilde, bireve Misirê û li wir bimîne heta ku ez ji te re bibêjim — Hêrodês wê li zarok bigere ku wî bikuje.”

Û ew rabû, bi şev zarok û diya wî hilda û ji bo Misirê derket,

û li wir ma heta ku Hêrodês mir, da ku ew tişta ku Bavê me bi destê pêxember gotibû bê cih: “Min kurê xwe ji Misirê gazî kir.” ^a

Hingê Hêrodês, dema dît ku mecûsan ew xapandiye, pir hêrs bû û mirov şandin ku hemû kurên du salî û jêrtir li Beytlehmê û li tevahiya herêma wê bikujin, li gorî wê demê ku ji mecûsan hîn bûbû. Weha ew tişta ku bi destê Yêremya pêxember hatibû gotin, cih bû: “Li Rama dengek hat bihîstin, girîn û şînek bi dengê bilind, Rahêl ji bo zarokên xwe digirî; wê nexwest ku bê dilxweşkirin, çimkî ew êdî tunene.”

Bav wî vedixwîne malê

Lê gava Hêrodês mir, milyaketekî Bavê me li Misirê di xewnê de ji Ûsiv re xuya bû, û got: “Rabe, zarok û diya wî hilde, here welatê Îsraêl, çimkî ewên ku li canê zarok digeriyan mirine.”

Loma ew rabû, zarok û diya wî hilda û çû welatê Îsraêl. Gava bihîst ku Arkêlawos li şûna bavê xwe Hêrodês li Cihûstanê serwer bûye, ew tirsiya ku biçe wir. Di xewnê de jê re hat hişyarkirin, loma ew çû herêma Celîlê. Ew çû û li bajarokekî bi navê Nisret bi cih bû, da ku gotinên pêxemberan bên cih: “Ewê jê re Nisretî bê gotin.”