Perestgeh Wê Nemîne

Gava jê re tê gotin ku perestgeh wê bê hilweşandin, şagirt dipirsin kengî. Îsa behsa şeran, xayîntiyê, Mesîhên derewîn, hezkirina ku sar dibe, û revîneke wisa bilez dike ku kes ji bo kincekî nasekine. Wê rojê bi xwe kes nizane — ne milyaket, ne Kur, tenê Bav.

Beş 24.

Îsa ji perestgehê derdiket, dema şagirtên wî hatin ku avahiyên wê nîşanî wî bidin.

“Hûn van hemûyan dibînin?” wî bersiv da. “Bi rastî ez ji we re dibêjim: li vir wê ne yek kevir jî li ser kevirekî din neyê hiştin; hemû wê bên hilweşandin.”

Gava Îsa li Çiyayê Zeytûnan rûniştî bû, şagirtên wî bi dizî hatin ba wî û gotin: “Ji me re bibêje, ev tişt wê kengî çêbibin, û çi nîşan hatina te û dawiya dinyayê diyar dike?”

Îsa bersiv da: “Hay ji xwe hebin ku kes we nexapîne.

“Çimkî gelek wê bi navê min werin û bibêjin: ‘Ez Mesîh im,’ û wê gelekan bixapînin. Hûnê behsa şer û gotegotên şeran bibihîzin — netirsin. Divê ev çêbibe, lê hêj ne dawî ye. Netewe wê li dijî netewe, û padîşahî li dijî padîşahî rabe, bi birçîbûn û erdhejan li gelek deran. Ev hemû destpêka êşên zayînê ne.

Hingê wê we radestî cefayê bikin û we bikujin, û ji ber navê min hemû netewe wê ji we nefret bikin. Wê demê gelek wê ji rê derkevin, û wê hev radestî bikin û ji hev nefret bikin, û gelek pêxemberên derewîn wê derkevin û gelek mirovan bixapînin. Ji ber ku bêqanûnî wê zêde bibe, hezkirina pirraniyê wê sar bibe, lê kesê ku heta dawiyê li ber xwe bide, wê rizgar bibe. Ev mizgîniya padîşahiyê wê li tevahiya dinyayê wekî şahidiyek ji hemû neteweyan re bê belavkirin, û hingê dawî wê bê.

Loma gava hûn wê nefretiya wêrankirinê ya ku pêxember Daniyêl behsa wê kiriye, li cihê pîroz rawestayî bibînin — bila yê ku dixwîne fêm bike, hingê bila yên ku li Cihûstanê ne, berbi çiyan birevin.

“Bila yê ku li ser banî ye, neyê xwarê ku tiştekî ji malê bibe, û bila yê ku li zeviyê ye, venegere ku cilê xwe bîne. Çiqas dijwar wê be di wan rojan de ji bo jinên ducanî û dayikên şîrdar! Dua bikin ku reva we di zivistanê de an di roja Şemiyê de çênebe. Çimkî hingê wê cefayeke mezin hebe, ya ku ji destpêka dinyayê heta niha qet çênebûye, û careke din jî wê çênebe. Heke ew roj kurt nebûna, tu kes sax nedima; lê ji bo yên bijartî, ew roj wê kurt bibin.

Hingê heke yek ji we re bibêje: ‘Va ye, Mesîh li vir e,’ an ‘Ew li wir e,’ bawer nekin. Mesîhên derewîn û pêxemberên derewîn wê rabin, û wê nîşanên mezin û kerametan nîşan bidin da ku, heke mumkîn be, yên bijartî jî bixapînin. Va ye, min berê ji we re got.

Loma heke bibêjin: ‘Va ye, ew li çolê ye,’ dernekevin; ‘Va ye, li odeyên hundir e,’ bawer nekin. Çimkî çawa ku birûsk ji rojhilatê dibiriqe û heta rojavayê xuya dibe, hatina Kurê Mirov jî wê wusa be. Kelax li ku derê be, teyrên leşxwer wê li wir bicivin.

Tam piştî cefaya wan rojan, roj wê tarî bibe, heyv wê ronahiyê nede, stêrk wê ji ezmîn bikevin, û hêzên ezmanan wê bilerizin. Hingê nîşana Kurê Mirov wê li ezmîn xuya bibe, û hemû gelên erdê wê şîn bigirin, gava ku Kurê Mirov bi hêz û rûmeteke mezin li ser ewrên ezman tê bibînin. Wê milyaketên xwe bi dengekî bilind ê boriyê bişîne, û wê bijartiyên wî ji çar bayan, ji aliyekî ezman heta aliyê din bicivînin.

Vê yekê ji dara hêjîrê hîn bibin: gava çiqilê wê nerm dibe û pelan derdixe, hûn dizanin ku havîn nêzîk e. Bi vî awayî jî, gava hûn van hemû tiştan dibînin, bizanin ku ew nêzîk e, li ber derî ye. Bi rastî ez ji we re dibêjim, ev nifş bê guman wê derbas nebe heta ku ev hemû tişt çêbibin. Erd û ezman wê derbas bibin, lê gotinên min qet wê derbas nebin.

Tenê Bav Dizane

“Tu kes wê rojê an saetê nizane — ne milyaketên li ezmîn, ne Kur — tenê Bav. Çawa ku di rojên Nûh de bû, hatina Kurê Mirov jî wê wusa be. Çimkî di rojên berî tofanê de, mirovan dixwar û vedixwar, jin distandin û didan mêran, heta roja ku Nûh ket keştiyê; û tiştek nedizanîn heta ku tofan hat û hemû bi xwe re bir. Hatina Kurê Mirov jî wê wusa be. Dê du mêr li zeviyê bin; yek wê bê birin û yê din wê bê hiştin. Dê du jin bi destarê biherin; yek wê bê birin û ya din wê bê hiştin. Loma hişyar bimînin, çimkî hûn nizanin ku Xudanê we wê di çi rojê de bê. Vê yekê fêm bikin: heke xwediyê malê bizaniya ku diz di kîjan dema şevê de tê, wê hişyar bimaya û nedihişt ku mala wî bê şikandin. Loma divê hûn jî amade bin, çimkî Kurê Mirov di saetekê de tê ku hûn hêviya wê nakin.

Nexwe xulamê dilsoz û aqilmend kî ye, yê ku axa ew li ser mala xwe kir serkar da ku di wextê wê de xwarinê bide wan? Çiqas bextewar e ew xulam ê ku axayê wî, gava vedigere, wî dibîne ku wusa dike. Bi rastî ez ji we re dibêjim, wê wî li ser hemû malê xwe bike serkar. Lê heke ew xulamê xerab di dilê xwe de bibêje: ‘Axayê min wê dereng vegere,’ û dest pê bike ku xulamên hevalên xwe lêxe, û bi serxweşan re bixwe û vexwe, axayê wî xulamî wê di rojeke ku ew hêviya wê nake de bê, û di saeteke ku ew nizane de. Wê wî perçe perçe bike û wî bi durûyan re bihêle, li wir ku mirov digirîn û diranên xwe li hev dixin.”