Metta 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹“Hingê Padîşahiya Bavê me wê bişibe deh keçên ku çirayên xwe hildan û derketin pêşiya zavayî. ²Pênc ji wan bêaqil bûn û pênc jêhatî bûn. ³Yên bêaqil çirayên xwe hildan, lê rûn ligel xwe nebirin. ⁴Lê yên jêhatî ligel çirayên xwe di firaxan de rûn jî birin. ⁵Gava zava derengî ket, hemû xewar bûn û ketin xewê. ⁶Lê nîvê şevê qîrînek bilind bû: ‘Va ye, zava! Derkevin pêşiya wî!’ ⁷Hingê hemû keçan xwe ji xewê rakirin û çirayên xwe amade kirin. ⁸Yên bêaqil ji yên jêhatî re gotin: ‘Hinek ji rûnê xwe bidin me, çimkî çirayên me ditemirin.’ ⁹Lê yên jêhatî bersiv dan: ‘Na, dibe ku ji me û ji we re têr neke. Baştir e ku hûn herin ba firoşkaran û ji xwe re bikirin.’ ¹⁰Dema ew çûn ku bikirin, zava hat. Yên amade ligel wî ketin dawetê û derî girtî bû. ¹¹Paşê keçên din jî hatin û gotin: ‘Xudan, xudan, deriyî ji me re veke!’ ¹²Lê wî bersiv da: ‘Bi rastî ez ji we re dibêjim, ez we nas nakim.’ ¹³Loma amade bin, çimkî hûn roj û saetê nizanin.

Dilsoz bi Her Diyariya Spartî

¹⁴“Çimkî ew wê bişibe mirovekî ku diçû welatekî dûr, xulamên xwe gazî kir û mal û milkê xwe spart wan. ¹⁵Wî yekî re pênc tûrikên zîv, yekî din re du, yekî din re yek da—her yekî li gorî karîna wî—paşê derket rê. ¹⁶Yê ku pênc tûrikên zîv jê re hatibûn dayîn yekser çû, ew xistin xebatê û pênc tûrikên din qezenc kirin. ¹⁷Bi heman awayî, yê ku du tûrikên zîv hebûn du tûrikên din qezenc kirin. ¹⁸Lê yê ku tûrikek zîv wergirtibû çû, erd kola û pereyên axayê xwe veşartin.

¹⁹“Piştî demeke dirêj axayê wan xulaman vegeriya û ligel wan hesab kir. ²⁰Mirovê ku pênc tûrikên zîv wergirtibûn hat û pênc tûrikên din jî lê zêde kirin: ‘Axa, te pênc tûrikên zîv spartin min; va ye, min pênc tûrikên din qezenc kirin.’

²¹“Axayê wî got: ‘Aferîn, xulamê baş û dilsoz! Tu li ser hindikê dilsoz bûyî; ezê te li ser gelekî deynim. Têkeve şahiya axayê xwe!’

²²“Yê ku du tûrikên zîv hebûn jî hat û got: ‘Axa, te du tûrikên zîv dan min; va ye, min du tûrikên din qezenc kirin.’

²³“Axayê wî jê re got: ‘Aferîn, xulamê baş û dilsoz! Tu li ser hindikê dilsoz bûyî; ezê te li ser gelekî deynim. Têkeve şahiya axayê xwe!’

²⁴“Hingê yê ku tûrikek zîv wergirtibû hat û got: ‘Axa, min dizanî ku tu mirovekî hişk î, li cihê ku te neçandiye didirûyî û li cihê ku te tov nereşandiye berhev dikî.’ ²⁵Ji ber ku ez tirsiyam, çûm û zîvê te di erdê de veşart. Va ye, yê te ev e.

²⁶“Axayê wî bersiv da: ‘Xulamê xerab û tiralê! Te dizanî ku ez li cihê ku min neçandiye didirûm û li cihê ku min tov nereşandiye berhev dikim?

²⁷“Diviyabû te pereyên min bidana ser destê pereguhêran, da ku gava ez vegerim ez bi feyzê re wan bistînim. ²⁸Loma tûrikê wî yê zîv jê bistînin û bidin yê ku deh tûrikên zîv hene. ²⁹Çimkî her kesê ku hebe wê jê re hê bê dayîn û ew wê têr bibe; lê yê ku tiştek tunebe, yê ku heyî jî wê jê bê stendin. ³⁰Vî xulamê bêkêr bavêjin tariya derve, cihê ku tê de girî û qîçeqîça diranan wê hebe.’

Kurê Mirov Milletan Dadbar Dike

³¹“Gava Kurê Mirov bi rûmeta xwe bê, ligel hemû milyaketên xwe, ewê li ser textê xwe yê birûmet rûne. ³²Hemû millet wê li ber wî bên civandin û ewê wan ji hev veqetîne, çawa ku şivanek miyan ji bizinan vediqetîne. ³³Ewê miyan bixe aliyê xwe yê rastê û bizinan bixe aliyê xwe yê çepê. ³⁴Hingê Padîşah wê ji yên li aliyê wî yê rastê re bibêje: ‘Werin, ey yên ku ji aliyê Bavê min ve hatine pîroz kirin; padîşahiya ku ji damezrandina dinyayê ve ji we re hatiye amade kirin, mîras bistînin.

³⁵“Çimkî ez birçî bûm û we ez têr kirim; tî bûm û we ava vexwarinê da min; biyanî bûm û we ez girtim hundir, ³⁶ez tazî bûm û we li min kinc kir, nexweş bûm û we li min miqate bû, di girtîgehê de bûm û we serdana min kir.’”

³⁷“Hingê rastîtiyan wê bersiva wî bidin: ‘Xudan, kengê me tu birçî dîtî û tu têr kirî, an tî û me ava vexwarinê da te?

³⁸“Kengê me tu biyanî dîtî û tu girtî hundir, an tazî û me li te kinc kir? ³⁹Kengê me tu nexweş an di girtîgehê de dîtî û em hatin ba te?’”

⁴⁰“Û Padîşah wê bersiv bide: ‘Bi rastî ez ji we re dibêjim, we çi ji bo yekî ji van birayên min ên herî biçûk kiribe, we ji bo min kiriye.’ ⁴¹Hingê ewê ji yên li aliyê xwe yê çepê re bibêje: ‘Ji min dûr kevin, ey yên nifirkirî, herin nav agirê herheyî yê ku ji bo Îblîs û milyaketên wî hatiye amade kirin. ⁴²Çimkî ez birçî bûm û we tiştek nedanî ku ez bixwim, tî bûm û we tiştek nedanî ku ez vexwim, ⁴³ez biyanî bûm û we ez negirtim hundir; tazî bûm û we li min kinc nekir; nexweş û di girtîgehê de bûm û we serdana min nekir.’”

⁴⁴“Hingê ew jî wê bersiv bidin: ‘Xudan, kengê me tu birçî, tî, biyanî, tazî, nexweş, an di girtîgehê de dîtî û me xizmeta te nekir?’

⁴⁵“Ewê bersiv bide: ‘Bi rastî ez ji we re dibêjim: we çi ji bo yekî ji van ên herî biçûk nekiribe, we ji bo min nekiriye.’ ⁴⁶Hingê ew wê herin cezayê herheyî, lê rastîtî wê herin jiyana herheyî.”