Metta 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Îsa li qeyikekê siwar bû, derbas bû û hat bajarê xwe.

²Hinan mirovekî felç ê ku li ser nivînekê raketî bû anîn ba wî. Îsa gava ku baweriya wan dît, ji mirovê felç re got: “Dilgerm be, kurê min; gunehên te hatin bexşandin.”

³Li ser vê yekê, hin ji dersdarên Şerîetê di dilê xwe de gotin: “Ev mirov kufrê dike.”

⁴Îsa, gava ku fikrên wan zanî, got: “Çima hûn di dilê xwe de xerabiyê dihundirînin? ⁵Kîjan hêsantir e: ku meriv bibêje, ‘Gunehên te hatin bexşandin,’ an jî ku bibêje, ‘Rabe û bimeşe’? ⁶Lê da ku hûn bizanin ku Kurê Mirov li ser erdê desthilatiya bexşandina gunehan heye”—paşê wî ji mirovê felç re got: “Rabe, nivîna xwe hilde û here mala xwe.”

⁷Û mirov rabû û çû mala xwe. ⁸Gava ku elaletê ev dît, ew heyirî man û pesnê Bavê me dan, yê ku desthilatiyeke wusa da mirovan.

Îsa Metta Gazî Dike

⁹Îsa ji wir derbas bû û mirovekî bi navê Metta dît ku li ber kozika baccê rûniştî bû. Jê re got: “Li pey min were.” Metta rabû û li pey wî çû.

¹⁰Gava ku Îsa li mala Metta xwarin dixwar, gelek bacgir û gunehkar jî bi wî û şagirtên wî re li ser sifrê rûniştin. ¹¹Gava ku Fêrisiyan ev dît, ji şagirtên wî pirsîn: “Çima dersdarê we bi bacgir û gunehkaran re xwarinê dixwe?”

¹²Gava ku Îsa ev bihîst, got: “Ne saxlem in ên ku hewcedarê bijîşk in, lê nexweş in. ¹³Lê herin û hîn bibin ka ev tê çi wateyê: ‘Ez dilovaniyê dixwazim, ne qurbanê.’ Çimkî ez nehatim ku gazî rastan bikim, lê gazî gunehkaran bikim.”

Şeraba Nû Meşkên Nû Dixwaze

¹⁴Paşê şagirtên Yûhenna hatin û jê pirsîn: “Çima em û Fêrisî pir rojiyê digirin, lê şagirtên te nagirin?”

¹⁵Îsa bersiv da: “Ma dikare dostên zavê şînê bikin heta ku ew bi wan re be? Lê roj tên gava ku zava ji wan tê birin—hingê ewê rojiyê bigirin. ¹⁶Tu kes pîneyekî nû yî necemidî naxe cilekî kevn; çimkî pîne jê dikişe û diriyeke xerabtir dimîne. ¹⁷Mirov şeraba nû naxin nav meşkên kevn; na, meşk diteqin, şerab dirije û ew xirab dibin. Lê belê, şeraba nû dikeve nav meşkên nû, da ku her du jî biparêzin.”

Lavaya Bavekî û Destlêdana Jinekê

¹⁸Gava ku ew diaxivî, serekê kinîştê hat, li ber wî çok da erdê û got: “Keça min nû mir. Lê were, destê xwe deyne ser wê, û ewê bijî.”

¹⁹Îsa rabû û bi wî re çû, şagirtên wî jî. ²⁰Tam di wê gavê de jineke ku donzdeh salan xwîn jê diherikî ji paş ve hat û perê kirasê wî destê lê da. ²¹Ew li ber xwe digot: “Heke ez tenê destê xwe li kirasê wî bidim, ezê sax bibim.”

²²Îsa zivirî, ew dît. Jê re got: “Wêrek be, keçê, baweriya te tu sax kirî.” Jin di wê gavê de sax bû.

²³Gava ku Îsa ket mala serekê kinîştê û bilûrvan û elaleta hangamekar dît,

²⁴got: “Herin. Keçik ne mirî ye, lê raketî ye.” Lê ew bi wî keniyan.

²⁵Gava ku elalet hat şandin derve, ew ket hundir, destê wê girt, û keçik rabû. ²⁶Nûçeya vê yekê li seranserê wê herêmê belav bû.

Kor Dibînin, Lal Dipeyivin

²⁷Gava ku Îsa ji wir derket, du korî li pey wî çûn û bang kirin: “Li me dilovaniyê bike, Kurê Dawid!”

²⁸Gava ku ew ket hundirê malê, korî hatin ba wî. Wî pirsî: “Ma hûn bawer dikin ku ez dikarim vê yekê bikim?” Wan got: “Belê, Xudan.”

²⁹Hingê wî destê xwe li çavên wan da û got: “Bila li gorî baweriya we ji we re çêbibe.” ³⁰Çavên wan vebûn. Îsa bi tundî ji wan re hişyarî da: “Hay jê bin ku tu kes vê yekê nizanibe.”

³¹Lê ew derketin û nûçeya wî li seranserê wê herêmê belav kirin.

³²Gava ku ew derdiketin, mirovekî lal ê ku pê cin ketibû anîn ba Îsa. ³³Gava ku cin hat qewirandin, mirovê lal peyivî. Elalet heyirî man û gotin: “Qet li Îsraêlê tiştekî wusa nehatiye dîtin.”

³⁴Lê Fêrisiyan gotin: “Ew bi serekê cinan cinan diqewirîne.”

Bav Gazî Karkerên Dexlê Dike

³⁵Îsa li hemû bajar û gundan geriya, li kinîştên wan hîn dikir, mizgîniya padîşahiya Bavê me dida û her nexweşî û êşek sax dikir. ³⁶Gava ku elalet dît, dilê wî bi wan şewitî, çimkî ew perîşan û bêçare bûn, mîna miyên bêşivan.

³⁷Hingê wî ji şagirtên xwe re got: “Dexl pir e, lê karker hindik in. ³⁸Loma ji Bavê dexlê bixwazin ku karkeran bişîne nav zeviya xwe ya dexlê.” ^a a v38 Îsa ji şagirtên xwe re dibêje ku ji xwediyê dexlê bixwazin — ango ji Bavê me — ku karkeran bişîne. Dexlê mirovên ku vedigerin malê ya Bav e, û ew e yê ku karkeran dişîne nav zeviya xwe.