Boriyên Bav Gelê Xwe Gazî Dikin

Du boriyên zîv têne çêkirin ku gel bicivînin, ordiyan bar bikin, û di şer de dengê hişyariyê lê bixin. Paşê ewr radibe, Îsraêl qonax bi qonax ji Sînayê diçe, û Mûsa ji Bavê xwe dixwaze ku rabe û dijminên wî li ber sindoqê belav bike.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–10

Beş 10.

Bavê me ji Mûsa re got:

“Ji xwe re du boriyên zîv ên kutayî çêke; wan ji bo gazîkirina civatê û ji bo barkirina ordiyan bi kar bîne. Gava herdu bên lêdan, divê tevahiya civatê li ber deriyê Konê Hevdîtinê li cem te kom bibe. Lê heke tenê yek bê lêdan, bila serok, serekên eşîrên Îsraêl, li cem te kom bibin. Gava tu dengekî bilind lê bixî, bila ordiyên ku li aliyê rojhilat in bi rê bikevin. Cara duyem lê bixe: bila ordiyên ku li aliyê başûr in bi rê bikevin. Ji bo bi rêketina wan dengê boriyê lê bixe. Lê gava tu civatê kom bikî, bi dengekî yekreng lê bixe, ne bi dengê hişyariyê. Divê kurên Harûn, kahîn, li boriyan bixin; ev ji bo we di nav hemû nifşên we de qanûneke herheyî ye. Gava hûn li welatê xwe li dijî dijminê ku we diperçiqîne herin şer, bi boriyan dengê hişyariyê lê bixin; hûnê li ber min bên bîranîn û ji dijminên xwe xilas bibin. Herwiha di roja şahiya xwe de, di cejnên xwe yên diyarkirî û di serê mehên xwe de, li ser qurbanên xwe yên şewitandinê û li ser qurbanên xwe yên aştiyê li boriyan bixin; ev ji bo we li ber Bavê me bîranînek e. Ez Bavê we me.”

Rêwîtiya ji Sînayê Dest Pê Dike

Di sala duyem de, di meha duyem de, di roja bîstan de, ewr ji ser Konê Şahidiyê rabû. Îsraêlî qonax bi qonax ji çola Sînayê bi rê ketin; ewr li çola Paranê danî. Ev bi rêketina wan a pêşîn bû, li gor emrê Bavê me bi destê Mûsa.

Pêşî ala ordiya Cihûda li gor beşên xwe bi rê ket; Nehşonê kurê Amînadav li ser beşa wan bû. Netanelê kurê Sûar li ser beşa eşîra Îsaxar bû, û Eliyavê kurê Helon li ser beşa eşîra Zebûlûn bû. Kon hat daxistin, û kurên Gerşon û kurên Merarî ew hilgirt û bi rê ketin. Ala ordiya Rûben li gor beşên xwe bi rê ket; Elîsûrê kurê Şedêûr li ser beşa wê bû. Şelûmîêlê kurê Sûrîşaddayî li ser beşa eşîra Şimûn bû, û Elyasafê kurê Dewûêl li ser beşa eşîra Gad bû. Qehatiyan tiştên pîroz hilgirtin û bi rê ketin; berî ku ew bigihîjin, Kon hatibû vegirtin.

Ala ordiya Efrayîm li gor beşên xwe bi rê ket; Elîşamayê kurê Ammîhûd li ser beşa wê bû. Gamalîêlê kurê Pedahsûr li ser beşa eşîra Menaşe bû, û Abîdanê kurê Gîdeonî li ser beşa eşîra Binyamîn bû.

Ala ordiya Dan, wek paşdarê hemû ordiyan, li gor beşên xwe bi rê ket; Axîezerê kurê Ammîşaddayî li ser beşa wê bû. Pagîêlê kurê Okran li ser beşa eşîra Aşêr bû, û Axîrayê kurê Enan li ser beşa eşîra Neftalî bû. Gava Îsraêlî bi rê diketin, rêza meşa wan li gor beşên wan ev bû.

Mûsa ji xezûrê xwe Hobabê kurê Reûêlê Midyanî re got: “Em diçin wî cihê ku Bavê me derbarê wî de gotiye: ‘Ezê wî bidim we.’ Bi me re were; emê qenciyê bi te bikin, çimkî Bavê me soza qenciyê daye Îsraêl.”

Lê Hobab jê re got: “Ez naçim; ez vedigerim welatê xwe û ba gelê xwe.”

Mûsa got: “Ji kerema xwe me nehêle, çimkî tu dizanî divê em li kû derê di çolê de kon vegirin, û tê ji me re bibî çav. Heke tu bi me re werî, çi qenciya ku Bavê me ji me re bike, emê jî heman qenciyê ji te re bikin.”

Ew ji çiyayê Bavê me bi rê ketin û rêwîtiyeke sê rojan çûn; Sindoqa Peymana Bavê me di wê rêwîtiya sê rojan de li pêşiya wan diçû, da ku ji wan re cihekî bêhnvedanê bigere. ^a Gava ew ji wargehê derketin, bi roj ewrê Bavê me li ser wan bû. Gava ku Sindoq bi rê diket, Mûsa digot: “Rabe, Bavo! Bila dijminên te belav bibin; bila yên ku ji te nefret dikin ji ber te birevin.” Gava ku ew radiwestiya, wî digot: “Vegere, Bavo, ba hezarên Îsraêl ên bêhejmar.”