Jimar 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Gava Kenanî, padîşahê Aradê, yê ku li Negevê rûdinişt, bihîst ku Îsraêl bi riya Atarîmê tê, wî li dijî Îsraêl şer kir û hinek ji wan dîl girtin. ²Îsraêl ji Bavê me re nezir kir: “Heke tu bi rastî vî gelî bidî destê min, ezê bajarên wan bi temamî helak bikim.” ³Bavê me dengê Îsraêl bihîst û Kenanî dan destê wan; wan ew û bajarên wan bi temamî helak kirin. Loma navê wî cihî Horma hate danîn.

Mara Tûnc

⁴Ew ji Çiyayê Horê ber bi Deryaya Sor ve bi rê ketin, da ku li dora welatê Edomê bizivirin; lê gel di rê de bêsebir bû. ⁵Gel li dijî Bavê me û li dijî Mûsa peyivî: “We çima em ji Misrê derxistin, da ku em li çolê bimirin? Ne nan heye, ne av heye û em ji vê xwarina bêqîmet bêzar bûne.”

⁶Hingê Bavê me marên jehrî şandin nav gel; wan gel gez kir û gelek Îsraêlî mirin. ⁷Gel hat ba Mûsa û got: “Me guneh kir, çimkî em li dijî Bavê me û li dijî te peyivîn. Ji wî re dua bike, da ku ew maran ji ser me rake.” Loma Mûsa ji bo gel dua kir.

⁸Bavê me ji Mûsa re got: “Marekî jehrî çêke û wî deyne ser darekê; her kesê ku hatibe gezkirin û li wî binêre, wê bijî.”

⁹Mûsa marekî tûnc çêkir û ew danî ser darekê; gava marekî kesek gez bikira, ew li mara tûnc dinêrî û dijiya. ^a a v9 Îsa ev kêlî wek wêneyê xwe nîşan da: çawa ku mara tûnc hate bilindkirin, da ku yên ku dimirin lê binêrin û bijîn, wisa jî Kur hate bilindkirin, da ku her kesê ku bi baweriyê li wî binêre bijî (Yûhenna 3:14-15).

Rêwîtiya ber bi Moabê ve

¹⁰Îsraêlî bi rê ketin û li Obotê kon vedan. ¹¹Ji Obotê bi rê ketin û li Îye-Abarîmê, li çola ku li hember Moabê, li aliyê rojhilat e, kon vedan. ¹²Ji wir bi rê ketin û li Geliyê Zeredê kon vedan. ¹³Ji wir bar kirin û li aliyê din ê Arnonê, li çola ku ji welatê Amoriyan dirêj dibe, kon vedan; çimkî Arnon sînorê navbera Moabê û Amoriyan e. ¹⁴Loma di Pirtûka Şerên Bavê me de tê gotin: “Wahev li Sûfayê û geliyên Arnonê, ¹⁵û pala geliyan a ku ber bi cihê Arê ve dizivire û digihîje sînorê Moabê.”

¹⁶Ji wir çûn Beêrê, ew bîra ku Bavê me li wir ji Mûsa re got: “Gel bicivîne, ezê avê bidim wan.”

¹⁷Hingê Îsraêl ev stran got: “Ey bîr, bizê! Jê re stranan bibêjin! ¹⁸Ew bîr, ya ku mîran kola, ya ku giregirên gel kola, bi çomaxên xwe yên mîrîtiyê û bi gopalên xwe.” Hingê ji çolê çûn Mattanayê, ¹⁹ji Mattanayê çûn Nahalîêlê, ji Nahalîêlê çûn Bamotê, ²⁰û ji Bamotê çûn wê newala ku li deşta Moabê ye, heta serê Pisgayê yê ku li çolistanê dinêre.

Bavê me Sîhon Dide Destê Wan

²¹Hingê Îsraêl qasid şandin ba Sîhonê padîşahê Amoriyan û got: ²²“Destûrê bide ku ez di welatê te re derbas bibim. Emê nekevin nav zevî û rezan, ne jî ava bîran vexwin. Emê di Riya Padîşah re herin, heta ku em ji sînorê te derbas bibin.”

²³Lê Sîhon nehişt ku Îsraêl di welatê wî re derbas bibe. Wî hemû gelê xwe civand, li dijî Îsraêl derket çolê, gihîşt Yahasê û li dijî Îsraêl şer kir. ²⁴Îsraêl ew bi şûr xist û welatê wî ji Arnonê heta Yabokê girt, heta Ammoniyan, ku sînorê wan qayîm bû. ²⁵Îsraêl hemû ev bajar girtin û li hemû bajarên Amoriyan, li Heşbonê û li hemû gundên wê yên derdorê, bi cih bû. ²⁶Çimkî Heşbon bajarê Sîhonê padîşahê Amoriyan bû, yê ku li dijî padîşahê berê yê Moabê şer kiribû û hemû welatê wî, heta Arnonê, ji destê wî girtibû. ²⁷Loma helbestvan dibêjin: “Werin Heşbonê, bila ew ji nû ve bê avakirin, bila bajarê Sîhon ji nû ve bê çêkirin. ²⁸Çimkî ji Heşbonê agir derket, ji bajarê Sîhon pêtek. Arê Moabê xwar, axayên bilindahiyên Arnonê. ²⁹Wey li te, Moabo! Tu helak bûyî, gelê Kemoşê! Wî kurên xwe kirin revok û keçên xwe kirin dîl ji Sîhonê padîşahê Amoriyan re. ³⁰Lê me ew xistin; Heşbon heta Dîbonê helak bû. Me heta Nofahê wêran kir, ya ku digihîje Medebayê.”

³¹Bi vî awayî Îsraêl li welatê Amoriyan bi cih bû. ³²Mûsa mêr şandin, da ku Yazerê bisîxurin; wan gundên wê girtin û Amoriyên ku li wir bûn derxistin. ³³Paşê ew zivirîn û bi riya Başanê ve hilkişiyan; Og padîşahê Başanê bi hemû gelê xwe re li dijî wan derket, da ku li Edreîyê şer bike.

³⁴Lê Bavê me ji Mûsa re got: “Ji wî netirse, çimkî min ew, hemû gelê wî û welatê wî dane destê te. Çawa ku te bi Sîhonê padîşahê Amoriyan re kir, yê ku li Heşbonê rûdinişt, bi wî re jî wisa bike.”

³⁵Wan ew, kurên wî û hemû gelê wî xistin, heta ku tu kes ji wan sax nema, û welatê wî bi dest xistin.