Meryem li Qadêşê dimire
Meryem dimire, av diqede, û Mûsa li zinarê ku Bavê me jê re gotibû ku jê re bipeyive dixe — dîsa jî av tê, lê ew û Harûn welêt winda dikin. Edom rê nade, û Harûn li Çiyayê Hor dimire, dema ku cilên wî jixwe li Elazar in.
Bavê me di ayetan de dipeyive 8, 12, 24–26
20 1Di meha pêşîn de tevahiya civata Îsraêl kete Çola Zînê; gel li Qadêşê ma. Meryem li wir mir û li wir hat veşartin. 2Ji civatê re av tune bû, loma ew li dijî Mûsa û Harûn li hev civiyan. 3Gel bi Mûsa re ket hevrikiyê û got: “Xwezî em jî bimirana gava ku birayên me li ber Bavê me mirin! 4Çima we civata Bavê me anî vê çolê, da ku em û heywanên me li vir bimirin? 5Çima we em ji Misirê derxistin û anîn vî cihê xirab? Li vir ne dexl heye, ne hejîr, ne mêw, ne jî hinar—ava vexwarinê jî tune ye.”
6Mûsa û Harûn ji ber civatê çûn ber deriyê Konê Hevdîtinê û li ser rûyê xwe ketin, û rûmeta Bavê me li wan xuya bû. 7Bavê me ji Mûsa re got:
8“Darik hilde û civatê bicivîne—tu û birayê te Harûn—û li ber çavên wan ji zinar re bipeyive; ewê ava xwe bide. Ji wan re ji zinar av derxe û avê bide civatê û heywanên wan, da ku vexwin.”
9Loma Mûsa darik ji ber Bavê me hilda, çawa ku wî emir lê kiribû. 10Mûsa û Harûn civat li ber zinar civand. Wî got: “Guhdarî bikin, gelî serhildêran—gelo divê em ji vî zinarî ji we re av derxînin?” 11Mûsa destê xwe hilda û bi darikê xwe du caran li zinar xist; av bi pirranî derket, û civatê û heywanên wan vexwarin. a a v11 Pawlos ji me re dibêje ku ev zinar Mesîh bû (1 Korintî 10:4). Berê carekê li zinar hatibû xistin (Derketin 17); vê carê Bavê me tenê got ku ji zinar re bipeyive. Mesîh yek carê ji bo hertim hat lêxistin—niha tenê divê em gazî wî bikin.
12Lê Bavê me ji Mûsa û Harûn re got: “Ji ber ku we têra xwe bawerî bi min neanî ku hûn li ber Îsraêliyan min wek pîroz birûmet bikin, hûnê vê civatê nebin welatê ku min daye wan.”
13Ev avên Merîbayê ne, li wê derê ku zarokên Îsraêl bi Bavê me re ketin hevrikiyê, û wî xwe di nav wan de pîroz nîşan da.
Edom rê nade ku Îsraêl bi ewlehî derbas bibe
14Mûsa ji Qadêşê qasid şandin ba padîşahê Edomê: “Birayê te Îsraêl weha dibêje: Tu hemû zehmetiya ku hatiye serê me dizanî. 15Bav û kalên me daketin Misirê; em gelek salan li Misirê man, û Misiriyan zilm li me û li bav û kalên me kir. 16Loma me gazî Bavê me kir; wî dengê me bihîst, qasidek şand û em ji Misirê derxistin. Niha em li Qadêşê ne, bajarekî li ser qeraxa sînorê te. 17Ji kerema xwe bihêle ku em di welatê te re derbas bibin. Emê di nav zevî û rezan re derbas nebin û ji ava bîran venexwin. Emê li ser Rêya Padîşah bimînin û ne ber bi rastê ne jî ber bi çepê ve bizivirin, heta ku em ji axa te derbas bibin.” 18Edom jê re got: “Tu di nav min re derbas nabî; yan na ezê bi şûr li dijî te derkevim.” 19Gelê Îsraêl jê re got: “Emê di rêya mezin re biçin. Heke em yan jî kerîyên me ava te vexwin, emê heqê wê bidin. Tenê bihêle ku em bi peyatî derbas bibin, ne tiştekî din.” 20Lê wî got: “Tu derbas nabî.” Edom bi gelekî mezin û bi destekî xurt li hember wî derket. 21Bi vî awayî Edom nehişt ku Îsraêl di axa wî re derbas bibe, û Îsraêl ji wî zivirî.
Harûn digihîje gelê xwe
22Tevahiya civata zarokên Îsraêl ji Qadêşê bi rê ket û hat Çiyayê Horê. 23Li Çiyayê Horê, li ser sînorê Edomê, Bavê me ji Mûsa û Harûn re got:
24“Harûnê bigihîje gelê xwe; ewê nekeve welatê ku min daye Îsraêliyan, çimkî we herduyan li ber avên Merîbayê li dijî emrê min serî hilda. b b v24 “Bigihîje gelê xwe” gotineke nerm e û tê wê wateyê ku Harûn wê bimire û bigihîje bav û kalên xwe; di ayeta 26an de dîsa tê bikaranîn. 25Harûn û kurê wî Elazar bigire û wan derxe ser Çiyayê Horê. 26Kincên Harûn jê bike û li kurê wî Elazar bike; Harûnê bigihîje gelê xwe û li wir bimire.”
27Mûsa çawa ku Bavê me emir kiribû wisa kir, û ew li ber çavên tevahiya civatê derketin Çiyayê Horê. 28Mûsa kincên Harûn jê kirin û li kurê wî Elazar kirin. Harûn li wir li serê çiyê mir; Mûsa û Elazar jî daketin. 29Tevahiya civatê dît ku Harûn miribû, û tevahiya mala Îsraêl sî rojan ji bo wî şîn girt.
