Hişyariya Bavekî
Hişyariyeke eşkere li ser zînayê, heta dawiya wê tê şopandin: rûmet dayî biyaniyan, salên derbasbûyî, laşekî xwitilî, û mirovek ku pir dereng dibêje wî ji terbiyeyê nefret kir. Veguherîn erênî ye. Bi jina xwe şa bibe, û bizane ku Bavê me li her rêyê dinêre.
5 1Kurê min, bala xwe bide hikmeta min; guhê xwe baş bide têgihîştina min, 2da ku tu baldariyê biparêzî û lêvên te zanînê biparêzin. 3Çimkî lêvên jina qedexe hingiv diçikin, û devê wê ji rûn nermtir e, 4lê di dawiyê de ew wek jehrê tal e, wek şûrê du devî tûj e. 5Lingên wê ber bi mirinê ve diçin; gavên wê gorê digirin. a a v5 Şêol: peyva îbranî ya ji bo warê miriyan — gor, dinya nedîtî ya binî. 6Ew qet li ser riya jiyanê nafikire; rêyên wê winda dibin, û ew pê nizane.
7Û niha, kurên min, guhê xwe bidin min, û ji gotinên devê min venegerin. 8Riya xwe ji wê dûr bihêle, û nêzîkî deriyê mala wê nebe, 9da ku tu rûmeta xwe nedî yên din û salên xwe nedî yê hovane, 10da ku biyanî xwe bi hêza te têr nekin, û keda te ya bi zehmet ketî neçe mala biyanekî, 11û di dawiya xwe de tu nalînî, gava goşt û laşê te dixwitile, 12û tu dibêjî: “Min çawa ji terbiyeyê nefret kir, û dilê min ji hişyariyê hez nekir! 13Min guhê xwe neda dengê mamosteyên xwe û min guh neda yên ku min hîn dikirin. 14Ez li ser perê wêraniya giştî bûm, di nav civata civiyayî de.”
15Avê ji kaniya xwe vexwe, ava herikbar ji bîra xwe. 16Ma divê kaniyên te li kuçeyan bişemitin, cobarên te yên avê li meydanên giştî? 17Bila ew tenê yên te bin, û ne parvekirî bi biyaniyan re. 18Bila kaniya te pîroz be, û bi jina xortaniya xwe şa bibe, 19xezaleke hezkirî, xezaleke bedew. Bila hezkirina wê her tim te têr bike; bila hezkirina wê te her û her bişewitîne. 20Nexwe çima, kurê min, tu bila bi jina qedexe bişewitî û jina mirovekî din hembêz bikî?
21Çimkî rêyên mirov li ber çavên Bavê me ne, û ew hemû riyên mirov dipelçiqîne. 22Xerab bi xeletiya xwe tên girtin û bi weriyên gunehên xwe ve tên hişkkirin. 23Ewê ji ber kêmasiya terbiyeyê bimire, û ewê ji ber bêaqiliya xwe ya mezin ji rê derkeve.
