Rûmetê Bidin Wî
Zebûra Dawid.
Bahozek wek dengê Bavê me tê xwendin, ji deryayê li ser Libnanê heta çola Qadêşê tê şopandin — darên erzê dişkîne, çolê dihejîne, xezalan dide zayînê. Di perestgeha wî de bersiva tekane û layiq tenê peyvek e: Rûmet!
29 1Bidin Bavê me, ey hebûnên ezmanî, rûmet û hêzê bidin Bavê me. a a v1 “Hebûnên ezmanî” biwêjeke Îbranî ya ji bo ordiya milyaketan werdigerîne: endamên dîwana Bavê me ya ezmanî, ku li vir ji bo perizîna wî tên gazîkirin. 2Rûmeta ku layiqî navê wî ye bidin Bavê me; di rewnaqiya pîroziyê de biperizin Bavê me.
3Dengê Bavê me li ser avan e; Bavê rûmetê digurme, Bavê me li ser avên gur. 4Dengê Bavê me bi hêz e; dengê Bavê me bi heybetê tije ye. 5Dengê Bavê me darên erzê dişkîne; Bavê me darên erzê yên Libnanê hûrhûrî dike. 6Ew Libnanê wek golikekê dide bazdan, û Siryonê jî wek golikê gakovî. 7Dengê Bavê me bi pêtên agir dibiriqe. 8Dengê Bavê me çolê dihejîne; Bavê me çola Qadêşê dihejîne. 9Dengê Bavê me xezalan dide zayînê û daristanan tazî dike; û di perestgeha wî de hemû hawar dikin: “Rûmet!”
10Bavê me li ser lehiyê li ser text rûniştî ye; Bavê me her û her wek padîşah li ser text rûniştî ye. 11Bila Bavê me hêzê bide gelê xwe! Bila Bavê me gelê xwe bi aştiyê pîroz bike!
