Ew Yên Xwe Nahêle
Gaziyek li ser mirovên ku jinebî û xerîban dikujin û texmîn dikin ku tu kes pê nahese. Bersiv hiş e: ma Yê ku guh çikandiye nabihîse? Ew bi awayekî kesane diqede — lingê min dişemitî, û dilovaniya peymanê ya Bavê min ez ragirtim.
94 1Ya Bavê me yê ku dadê tîne—Ya Bavê me; Ya Bavê me yê ku dadê tîne, bibiriqe! 2Rabe, ya Dadwerê dinyayê; heqê pozbilindan bide wan. 3Heta kengê xerab, ya Bavê me—heta kengê xerab wê dilşa bin?
4Gotinên pozbilind dirijînin; hemû xirabkar pesnê xwe didin. 5Ya Bavê me, gelê te dipelçiqînin û zordariyê li mîrasa te dikin. 6Jinebî û xerîban dikujin, û sêwiyan qetil dikin. 7Ew dibêjin: “Xudan nabîne; Xwedayê Aqûb bala xwe nade.”
8Ey bêaqilên nav gel, bala xwe bidin; ey ehmeqno, hûnê kengê bibin şehreza? 9Ma Yê ku guh çikandiye nabihîse? Ma Yê ku çav çêkiriye nabîne? 10Ma Yê ku miletan terbiye dike, wan sererast nake—Yê ku mirovan hînî zanînê dike? 11Bavê me ramanên mirovan dizane, ku ew tenê hilmek in.
12Xwezî bi wî kesê ku tu wî terbiye dikî, ya Bavê me, û ji Qanûna xwe hîn dikî, 13tu wî ji rojên tengahiyê rehet dikî, heta ku ji xeraban re çal bê kolan. 14Çimkî Bavê me gelê xwe nahêle; ew mîrasa xwe terk nake. 15Çimkî dadwerî wê vegere ba rastan, û hemû dilrast wê li pey wê herin.
16Kî wê ji bo min li dijî xeraban rabe? Kî wê ji bo min li dijî xirabkaran bisekine? 17Heke Bavê me nebûya alîkariya min, canê min wê zû di bêdengiya mirinê de bi cih bibûya. 18Gava min got: “Lingê min dişemite,” ya Bavê me, dilovaniya te ya peymanê ez ragirtim. 19Gava xem di hundirê min de zêde bû, teseliya te canê min şa kir.
20Ma textê xerabiyê dikare bi te re hevalbend be—yê ku neheqiyê dike qanûn? 21Li dijî canê rastan dibin yek û bêsûcan bi mirinê mehkûm dikin. 22Lê Bavê me bûye kelha min, û Bavê me bûye zinarê penageha min. 23Ewê gunehê wan bi xwe vegerîne ser wan û ji ber xerabiya wan wan helak bike; Bavê me wê wan helak bike.
