ഇപ്പോൾ അച്ചടിയിൽ

യോഹന്നാൻ 12 FHB Father's Heart Bible™

John 12 in Malayalam

ആദ്യ ഓർഡറിന് 15% കിഴിവ് →
പുസ്തകം

മറിയയുടെ അതിരറ്റ സ്നേഹം

മറിയ ഒരു വർഷത്തെ കൂലിയുടെ വിലയുള്ള സുഗന്ധതൈലം യേശുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഒഴിക്കുന്നു; യൂദാ എതിർക്കുന്നു. കഴുതപ്പുറത്തു വരുന്ന രാജാവിനായി ജനക്കൂട്ടം കുരുത്തോലകൾ വീശുന്നു. യവനന്മാർ അവനെ കാണാൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ, മരിക്കേണ്ട ഒരു ഗോതമ്പുമണിയെക്കുറിച്ച് അവൻ സംസാരിക്കുന്നു; അവന്റെ പിതാവ് സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഉത്തരം നൽകുന്നു.

അധ്യായം 12.

യേശു മരണത്തിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ച ലാസർ താമസിച്ചിരുന്ന ബഥാന്യയിൽ, പെസഹായ്ക്ക് ആറു ദിവസം മുമ്പ് യേശു എത്തി. അവിടെ അവർ അവിടുത്തേക്ക് ഒരു അത്താഴവിരുന്ന് ഒരുക്കി; മാർത്ത ശുശ്രൂഷിച്ചു, ലാസർ അവിടുത്തോടൊപ്പം ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നവരിൽ ഒരുവനായിരുന്നു. മറിയ ഏകദേശം ഒരു റാത്തൽ അളവോളം വിലയേറിയ ശുദ്ധ ജടാമാംസി സുഗന്ധതൈലം എടുത്ത്, യേശുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ പൂശി, തന്റെ തലമുടികൊണ്ട് അവിടുത്തെ പാദങ്ങൾ തുടച്ചു. സുഗന്ധതൈലത്തിന്റെ പരിമളത്താൽ വീട് നിറഞ്ഞു.

എന്നാൽ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരുവനും, അവിടുത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാനിരുന്നവനുമായ ഈസ്കര്യോത്താ യൂദാ പറഞ്ഞു: “ഈ സുഗന്ധതൈലം ഒരു വർഷത്തെ കൂലിയോളം വിലയ്ക്ക് വിറ്റ് ദരിദ്രർക്ക് കൊടുക്കാഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ട്?” ദരിദ്രരെക്കുറിച്ച് കരുതലുണ്ടായിട്ടല്ല, പണപ്പെട്ടി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കള്ളനായിരുന്നതുകൊണ്ടും അതിൽ ഇട്ടിരുന്നത് എടുത്തിരുന്നതുകൊണ്ടുമാണ് അവൻ ഇത് പറഞ്ഞത്.

അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “അവളെ വിടുക. എന്റെ ശവസംസ്കാരദിവസത്തിനായി അവൾ ഇത് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ദരിദ്രർ എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും, എന്നാൽ ഞാൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.”

യേശു അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് യെഹൂദരുടെ ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടം അറിഞ്ഞ്, അവിടുത്തെ കാണാൻ മാത്രമല്ല, അവിടുന്ന് മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ച ലാസറിനെയും കാണാൻ വന്നു. അതുകൊണ്ട് മുഖ്യപുരോഹിതന്മാർ ലാസറിനെയും കൊല്ലാൻ പദ്ധതിയിട്ടു, എന്തെന്നാൽ അവൻ നിമിത്തം യെഹൂദരിൽ അനേകർ ചെന്ന് യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

രാജാവ് സവാരിചെയ്തു വരുന്നു

പിറ്റേന്ന്, പെരുന്നാളിന് വന്ന വലിയ ജനക്കൂട്ടം യേശു യെരൂശലേമിലേക്ക് വരുന്നുവെന്ന് കേട്ടു. അവർ കുരുത്തോലകൾ എടുത്ത് അവിടുത്തെ എതിരേൽക്കാൻ പുറപ്പെട്ട്, “ഹോശന്നാ! നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ—യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവ്!” എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചു. a a v13 ഹോശന്നാ എന്നാൽ “ഇപ്പോൾ രക്ഷിക്കേണമേ!” എന്നർഥം—ഏറെക്കാലമായി കാത്തിരുന്ന രാജാവായി യേശുവിനെ സ്വീകരിക്കവേ ജനക്കൂട്ടം സങ്കീർത്തനം 118-ൽനിന്ന് ഉയർത്തിയ ആർപ്പുവിളി.

യേശു ഒരു കഴുതക്കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി അതിന്റെ പുറത്ത് കയറി, എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ: “സീയോൻപുത്രീ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത് ഇരുന്നുകൊണ്ട് വരുന്നു.” അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ ഇവ ആദ്യം ഗ്രഹിച്ചില്ല; എന്നാൽ യേശു മഹത്ത്വപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇവ അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരുന്നുവെന്നും തങ്ങൾ ഇവ അവിടുത്തേക്ക് ചെയ്തുവെന്നും അവർ ഓർത്തു. അവിടുന്ന് ലാസറിനെ കല്ലറയിൽനിന്ന് വിളിച്ച് മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചപ്പോൾ അവിടുത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവിടുന്ന് ഈ അടയാളം ചെയ്തുവെന്ന് കേട്ടതുകൊണ്ട് ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ എതിരേൽക്കാൻ ചെന്നു. അപ്പോൾ പരീശന്മാർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “കാണുന്നില്ലേ, നിങ്ങൾ ഒന്നും സാധിക്കുന്നില്ല—ലോകം മുഴുവൻ അവിടുത്തെ പിന്നാലെ പോയിരിക്കുന്നു.”

യവനന്മാർ യേശുവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നു

പെരുന്നാളിൽ ആരാധിക്കാൻ പോയവരുടെ ഇടയിൽ ചില യവനന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർ ഗലീലയിലെ ബേത്ത്സയിദക്കാരനായ ഫിലിപ്പോസിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവനോട്, “യജമാനനേ, ഞങ്ങൾ യേശുവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. ഫിലിപ്പോസ് ചെന്ന് അന്ത്രെയാസിനോട് പറഞ്ഞു; പിന്നീട് അന്ത്രെയാസും ഫിലിപ്പോസും ചെന്ന് യേശുവിനോട് പറഞ്ഞു.

യേശു അവരോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രൻ മഹത്ത്വപ്പെടേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു. സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, ഒരു ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് മരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് ഒറ്റയായി ശേഷിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് മരിക്കുന്നെങ്കിൽ, ഏറെ ഫലം നൽകുന്നു. തന്റെ ജീവനെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു; ഈ ലോകത്തിൽ തന്റെ ജീവനെ വെറുക്കുന്നവൻ അനശ്വരജീവനായി അത് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. എന്നെ സേവിക്കുന്നവൻ എന്നെ അനുഗമിക്കണം, അപ്പോൾ ഞാൻ ഇരിക്കുന്നിടത്ത് എന്റെ ദാസനും ഉണ്ടായിരിക്കും. എന്നെ സേവിക്കുന്നവനെ എന്റെ പിതാവ് മാനിക്കും.”

“ഇപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളം കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ‘പിതാവേ, ഈ സമയത്തിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ’ എന്ന് ഞാൻ പറയുമോ? എന്നാൽ ഇതിനായിട്ടാണല്ലോ ഞാൻ ഈ സമയത്തേക്ക് വന്നത്. പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമം മഹത്ത്വപ്പെടുത്തേണമേ.”

അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി: “ഞാൻ അതിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു, ഇനിയും അതിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തും.”

അവിടെ നിന്നിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം അത് കേട്ട് ഇടിമുഴങ്ങി എന്ന് പറഞ്ഞു; ഒരു ദൂതൻ അവിടുത്തോട് സംസാരിച്ചു എന്ന് മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു.

യേശു പറഞ്ഞു: “ഈ ശബ്ദം ഉണ്ടായത് എനിക്കുവേണ്ടിയല്ല, നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ്. ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിന്റെ ന്യായവിധി ആകുന്നു; ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിന്റെ അധിപതി പുറത്താക്കപ്പെടും. ഞാനോ, ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കും.”

താൻ ഏതുവിധത്തിലുള്ള മരണത്താൽ മരിക്കാനിരിക്കുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് ഇത് പറഞ്ഞത്.

ജനക്കൂട്ടം മറുപടി പറഞ്ഞു: “ക്രിസ്തു എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് ന്യായപ്രമാണത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യപുത്രൻ ഉയർത്തപ്പെടേണം എന്ന് അങ്ങ് എങ്ങനെ പറയുന്നു? ആരാണ് ഈ മനുഷ്യപുത്രൻ?”

അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “ഇനി അല്പസമയംകൂടി വെളിച്ചം നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ട്. ഇരുട്ട് നിങ്ങളെ പിടികൂടാതിരിക്കേണ്ടതിന്, വെളിച്ചം ഉള്ളപ്പോൾ നടക്കുവിൻ. ഇരുട്ടിൽ നടക്കുന്നവൻ താൻ എവിടേക്ക് പോകുന്നുവെന്ന് അറിയുന്നില്ല. വെളിച്ചം ഉള്ളപ്പോൾ, വെളിച്ചത്തിന്റെ മക്കൾ ആയിത്തീരേണ്ടതിന്, വെളിച്ചത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ.” ഇത് പറഞ്ഞശേഷം, യേശു അവിടെനിന്ന് പോയി അവരിൽനിന്ന് മറഞ്ഞു.

വെളിച്ചം ഉള്ളപ്പോൾ നടക്കുവിൻ

അവിടുന്ന് അവരുടെ മുമ്പാകെ ഇത്രയധികം അടയാളങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും, അവർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചില്ല,

പ്രവാചകനായ യെശയ്യാ പറഞ്ഞ വചനം നിറവേറേണ്ടതിന് ആയിരുന്നു ഇത്: “പിതാവേ, ഞങ്ങളുടെ സന്ദേശം ആര് വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു? നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭുജം ആർക്ക് വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു?”

അതുകൊണ്ടാണ് അവർക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞത്, എന്തെന്നാൽ യെശയ്യാ പിന്നെയും പറഞ്ഞു:

“അവിടുന്ന് അവരുടെ കണ്ണുകൾ കുരുടാക്കി അവരുടെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കി, അവർ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാതിരിക്കേണ്ടതിനും, ഹൃദയംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിനും, പിന്തിരിയാതിരിക്കേണ്ടതിനും —ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കാതിരിക്കേണ്ടതിനും.”

യേശുവിന്റെ മഹത്ത്വം കണ്ട് അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചതുകൊണ്ടാണ് യെശയ്യാ ഇവ പറഞ്ഞത്. b b v41 യോഹന്നാൻ വ്യക്തമായി നമ്മോട് പറയുന്നു: യെശയ്യാ ദൈവാലയത്തിലെ സിംഹാസനം കാണുകയും സേറാഫുകൾ “പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ” എന്ന് ആർത്തുവിളിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അദ്ദേഹം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത് യേശുവിന്റെ മഹത്ത്വമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും, പ്രമാണിമാരിൽപോലും അനേകർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു, എന്നാൽ പള്ളിയിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന്, പരീശന്മാർനിമിത്തം അവർ അത് ഏറ്റുപറഞ്ഞില്ല, എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിൽനിന്ന് വരുന്ന മഹത്ത്വത്തെക്കാൾ മനുഷ്യരിൽനിന്ന് വരുന്ന മഹത്ത്വത്തെ അവർ സ്നേഹിച്ചു.

യേശു ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ എന്നിൽ മാത്രമല്ല, എന്നെ അയച്ചവനിലും വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നെ കാണുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെ കാണുന്നു. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും ഇരുട്ടിൽ ആയിരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്, ഞാൻ വെളിച്ചമായി ലോകത്തിലേക്ക് വന്നു. ആരെങ്കിലും എന്റെ വചനങ്ങൾ കേട്ട് അവ പാലിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അവനെ ന്യായം വിധിക്കുന്നില്ല—ലോകത്തെ ന്യായം വിധിക്കാനല്ല, ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്. എന്നെ തള്ളിക്കളയുകയും എന്റെ വചനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് ന്യായം വിധിക്കുന്ന ഒരുവൻ ഇപ്പോൾതന്നെ ഉണ്ട്: ഞാൻ സംസാരിച്ച വചനം അവസാനനാളിൽ അവനെ ന്യായം വിധിക്കും. ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തമായി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല; എന്നാൽ എന്നെ അയച്ച പിതാവുതന്നെ എന്ത് പറയണമെന്നും എങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെന്നും എന്നോട് കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ കൽപ്പന അനശ്വരജീവൻ ആകുന്നുവെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു, അതുകൊണ്ട് പിതാവ് എന്നോട് പറയാൻ പറഞ്ഞത് മാത്രമേ ഞാൻ പറയുന്നുള്ളൂ.”